ภาคสองบทที่164 พลังแห่งความสามัคคี " รุมกระทืบ! "

ในตอนนี้ กองกำลังของจ้าวเทียนมีปืนลำแสงรุ่นใหม่ทั้งหมดแปดสิบกระบอกและชุดรบล่องหนหกสิบชุด ซึ่งถูกจัดสรรให้กับแกนนำยี่สิบคน และหัวหน้าทีมย่อยอีกสี่สิบคน

ส่วนปืนลำแสงอีกยี่สิบกระบอกนั้น โซเฟียได้ขอซื้อต่อด้วยทรัพยากรจำนวนมาก ที่จำเป็นในการค้นคว้าและวิจัยเทคโนโลยีอาวุธขั้นต่อไป

แน่นอนว่าในสถานการณ์ปัจจุบัน พวกเขาไม่ได้นำกองกำลังทั้งหมดมาด้วย ทำให้ผู้ที่มีอาวุธชนิดนี้มีเพียง เฉินจิ้ง เจนนี่ ลี่เหยาเหยา โม่ปิงหยู โม่ซินหยาน ไป๋ซู่เจิน และเหยียนซืออู่ เจ็ดคนนี้เท่านั้น

และตอนนี้…ปืนลำแสงรุ่นใหม่ยี่สิบเจ็ดกระบอกก็พร้อมสำหรับการใช้งานแล้ว

“ คุณพร้อมหรือยัง…ฉันขอบอกเอาไว้ก่อนนะ ภายในเวลาสิบลมหายใจถ้าคุณหลบหนีออกจากตำแหน่งเดิม ถือว่าข้อตกลงเป็นอันยกเลิก ” โซเฟียพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม

ในใจของเธอกำลังรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ทดสอบอานุภาพของอาวุธชิ้นนี้ ว่าจะส่งผลอย่างไรกับผู้ฝึกตนระดับสูง

ซึ่งหากมันใช้ได้ผลจริงๆ ศาสนจักรแห่งแสงของเธออาจจะต้องพิจารณาเรื่องข้อตกลงเป็นพันธมิตรกับประเทศจีนอย่างจริงจังเสียที

ไม่ใช่แค่โซเฟียเพียงคนเดียวที่กำลังรอดูผลลัพธ์ด้วยความคาดหวัง คนอื่นๆที่อยู่ในสถานที่แห่งนี้เองก็เช่นกัน โดยเฉพาะลี่เหยาเหยาที่เป็นคนให้ความร่วมมือกับทางศูนย์วิจัยโดยตรง

อาวุธชิ้นนี้ได้ถูกดัดแปลงให้ผสมผสานระหว่างเทคโนโลยีสมัยใหม่กับอาวุธเวทยุคบรรพกาล จากความทรงจำของเทพธิดาซวนเฉวียน

“ ในเวลาแบบนี้ นายก็ยังนอนหลับสบายอยู่ได้นะ ” ลี่เหยาเหยาใช้มือบีบจมูกจ้าวเทียนเบาๆ อย่างหมั่นไส้ ก่อนจะกระชับตัวเขาไว้ในอ้อมกอดแน่นขึ้น เพื่อเตรียมรับมือกับสถานการณ์ที่คาดไม่ถึง

“ อาวุธธรรมดาแบบนี้ จะทำร้ายผู้ฝึกตนระดับสูงสุดได้จริงๆเหรอ ” เทพกระบี่หันไปถามเหยียนซืออู่ด้วยท่าทีกังวล ในอดีตตัวเขาก็เคยทดสอบอาวุธสมัยใหม่มาบ้าง แต่ก็พบว่ามันเป็นเพียงของเล่นสำหรับผู้ฝึกตนเท่านั้น

“ เรียนผู้อาวุโส…อาวุธชนิดนี้เพิ่งถูกคิดค้นขึ้นมาใหม่ เพื่อจัดการกับผู้ฝึกตนระดับเซียนโดยเฉพาะ อานุภาพของมันส่งผลรุนแรงเป็นอย่างมาก”

“ หากถูกยิงด้วยปืนลำแสงห้ากระบอก… แม้แต่ตัวฉันเองยังทนได้เพียงห้าลมหายใจเท่านั้น ก่อนจะหมดสติล้มลงในที่สุด ” เหยียนซืออู่ส่งเสียงทางลมปราณตอบกลับไปตามจริง เพราะเขาเคยเข้าไปทดสอบประสิทธิภาพด้วยตัวเองมาแล้ว

สำหรับการที่เหยียนซืออู่ใช้คำพูดสุภาพกับเทพกระบี่นั้น ก็เพราะในตอนที่ตัวเขายังเป็นยอดฝีมือรุ่นเยาว์ในสำนัก เทพกระบี่ก็ได้ขึ้นสู่จุดสูงสุดและโด่งดังสะท้านยุทธภพแล้ว

ต่อให้ภายหลัง หลานชายของเขากับเทพกระบี่จะคบหาเป็นสหายต่างวัยกัน แต่ตัวเหยียนซืออู่ก็ยังคงให้ความเคารพอย่างสูงกับเทพกระบี่

เพราะในอดีตเขาเองก็ยึดถือเทพกระบี่เป็นตัวตนในอุดมคติ เช่นเดียวกับชายหนุ่มคนอื่นในยุคนั้น

“ วิชาเปลี่ยนเส้นเอ็นขั้นสีขาว! ”

“ กายาอมตะไม่ดับสูญ ขั้นที่สอง! ”

บูมมม!

ม่านพลังนิพพานระเบิดออกมาในพริบตา จากนั้นภาพลวงตาของจอมราชันจักรพรรดิได้ซ้อนทับกับร่างของหยวนเทียนหลง แล้วหลอมรวมกันเป็นชุดเกราะสงครามสีทองโปร่งใสปกปิดใบหน้าและร่างกายทั้งหมด

“ ชุดเกราะราชันจักรพรรดิ! ”

นี่คือเคล็ดวิชาลับของกายาอมตะขั้นที่สอง ซึ่งมีผู้ที่บรรลุขอบเขตขุนพลเทพอย่างแท้จริงเท่านั้น ถึงจะใช้ออกมาได้

ส่วนหยวนอวี้ถงที่ใช้พลังของโอสถต้องห้ามนั้นไม่สามารถทำได้ เนื่องจากเขาไม่ได้พึ่งพาพลังของตนเอง

“ เชิญโจมตีมาได้ตามสบาย…ของเล่นพวกนี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก ” หยวนเทียนหลงพูดขึ้นอย่างมั่นใจ

‘ ด้วยความแข็งแกร่งของฉันในตอนนี้ ต่อให้ถูกยอดฝีมือขอบเขตแดนเทพสิบคนโจมตีเข้าใส่พร้อมกัน ก็ไม่อาจสร้างบาดแผลให้ฉันได้ ’

เมื่อเห็นทุกอย่างเป็นไปตามแผนการที่วางไว้ โซเฟียกับออโรร่าก็ใช้พลังควบคุมปืนลำแสงทั้งยี่สิบเจ็ดกระบอกลอยไปปิดล้อมหยวนเทียนหลงทุกทิศทาง

“ การอำนวยพรจากเทพศักดิ์สิทธิ์! ”

แสงสีทองได้สาดส่องลงมาจากบนท้องฟ้า ปกคลุมปืนลำแสงทั้งหมด ทำให้พวกมันเปล่งประกายออร่าอันศักดิ์สิทธิ์ออกมา

“ ดูเหมือนผู้อาวุโสโซเฟียเธอจะจริงจังมาก ถึงกับแจกบัพเพิ่มพลังให้ปืนลำแสงด้วย ” เฉินจิ้งหันไปพูดกับคนอื่นๆ ก่อนที่ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาจะพูดต่ออย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก

“ ว่าแต่ปืนนี้มันยิงออกเป็นลำแสงไม่ใช่เหรอ ไปเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตัวปืนแบบนี้ มันจะไปส่งผลอะไรล่ะ ”

“ เอ่อ…หนูคิดว่าถ้าปืนลำแสงไม่ได้ผล ผู้อาวุโสโซเฟียคงใช้พวกมันขว้างใส่ศัตรูโดยตรงหรือเปล่าคะ” โม่ปิงหยูตอบออกมาแบบซื่อๆ ทำให้ทุกคนที่ได้ยินพากันถอนหายใจออกมา

เอาปืนไปขว้างใส่ผู้ฝึกตนขอบเขตแดนเทพเนี่ยนะ…ถ้ามันทำได้จริงๆก็ดีสิ

เมื่อเห็นว่าทุกอย่างพร้อมแล้ว โซเฟียก็ส่งสัญญาณออกมาทันที

“ ยิงได้! ”

แซดดด!ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ปืนลำแสงทั้งยี่สิบเจ็ดกระบอก กระหน่ำยิงใส่หยวนเทียนหลงอย่างต่อเนื่อง ในหนึ่งลมหายใจพวกมันสามารถโจมตีได้ถึงสามครั้ง