ตอนที่ 14
บทที่ 14 รวมกำลังพล
October 31, 2026
“หืม!?” หลังจากที่ได้ยินเสียงของหรุ่ยหรุ่งแล้ว หลิงห้าวสั่นเทาไปทั้งตัว และอดไม่ได้ที่จะหยุดฝีเท้าลง
“เสี่ยวลี่ สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?” เหลยหงคุนที่อยู่ปลายสายทางนั้นเอ่ยปากถามด้วยเสียงหนักแน่น ขณะเดียวกันตาขวาก็กระตุกไม่ยอมหยุด
“พ่อ.....ช่วยหนู.....” เหลยหยุนลี่ ตะโกนเรียกผ่านไมโครโฟน: “มัน....มันจะฆ่าหนู.......”
“ลูกเอาโทรศัพท์ไปให้มัน!” เหลยหงคุนหายใจแรงๆ แล้วเอ่ยปากพูด
“ได้...ได้ค่ะ...” เหลยหยุนลี่ รีบพยักหน้าแล้วยื่นโทรศัพท์ไปให้กับหลิงห้าว: “ลูก....ลูกสาวแกจะพูดกับแก....”
ฮึบ!
หลังจากหลิงห้าวสูดลมหายใจเข้าแล้วก็รับโทรศัพท์ไป
“ไอ้หนุ่ม ถ้าแกกล้าแตะต้อง เสี่ยวลี่ แกก็อย่าคิดว่าจะได้เจอลูกสาวแกอีก!” เหลยหงคุนพูดจบลงก็หันกล้องไปทางหรุ่ยหรุ่ย
เพี๊ยะ!
จากนั้นก็ยกมือขึ้นแล้วตบไปที่หน้าของหรุ่ยหรุ่ย ทันใดนั้นบนใบหน้าของหรุ่ยหรุ่ยก็มีรอยฝ่ามือแดงชัดเจนขึ้นมาทันที
“เด็กเหลือเดน แกคิดถึงพ่อของแกไม่ใช่เหรอ? ทักทายพ่อของแกสิ!” เหลยหงคุนพูดอย่างเยาะเย้ย
ตู้ม!
เมื่อเห็นฉากนี้ กลิ่นอายสังหารอย่างรุนแรงก็ปะทุออกมาจากร่างกายของหลิงห้าวแผ่ปกคลุมไปทั่วทั้งห้องโถงใหญ่ทันที ในดวงตาคู่หนึ่งมีแต่ความอาฆาตและเย็นชา
เหลยหยุนลี่ ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขารู้สึกขาอ่อนแรงแล้วร่วงหล่นลงไปกองกับพื้น
“พ่อ.....ในที่สุดหรุ่ยหรุ่ยก็ได้เจอพ่อแล้ว.....พ่อคือพ่อของหนูจริงๆ....” หลังจากหรุ่ยหรุ่ยได้เห็นหลิงห้าวแล้สก็ตะโกนร้องเรียกขึ้นมาทันที
“พ่อ....หรุ่ยหรุ่ยกลัวจังเลย....พ่อจะมาช่วยหนูเมื่อไหร่....”
“หรุ่ยหรุ่ย ไม่ต้องกลัวนะ.....” หลิงห้าวเพิ่งจะพูดออกมาได้ไม่กี่คำก็สะอึกสะอื้นจนพูดไม่ออก หยดน้ำตาก็ไหลออกมาอย่างควบคุมไม่ได้
“พ่อ....พ่ออย่าร้อง....พ่อคือฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่.....แม่บอกว่าฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่ไม่มีเคยร้องไห้....” หรุ่ยหรุ่ยพูดและร้องไห้ต่อไป
“ได้ พ่อรับปากลูก พ่อไม่ร้องไห้!” หลิงห้าวฝืนบังคับอารมณ์ของตัวเองให้เป็นปกติ: “หรุ่ยหรุ่ยไม่ต้องกลัว พ่อรับปากลูก อีกไม่ช้าพ่อจะพาลูกกลับบ้าน!”
“อืม.....หรุ่ยหรุ่ยเชื่อพ่อ....พ่อจะต้องพาหรุ่ยหรุ่ยกลับบ้านได้แน่นอน....”
เพี๊ยะ!
หรุ่ยหรุ่ยยังพูดไม่ทันจบ เหลยหงคุนก็ตบหน้าของเธออีกครั้ง ใบหน้าน้อยๆ ของหรุ่ยหรุ่ยจึงบวมขึ้นมาทันที
“อ๊าก.......” หรุ่ยหรุ่ยกรีดร้อง ร่างกายที่อ่อนก็สั่นเทาไม่หยุด
“หากแกยังกล้าแตะต้องหรุ่ยหรุ่ยอีกล่ะก็ ฉันจะฆ่าลูกชายกับลูกสาวของแกเดี๋ยวนี้!” หลิงห้าวเดือดดาลถึงขีดสุดแล้ว ดวงตาทั้งคู่แดงก่ำเป็นสีเลือด
“งั้นเหรอ?” เหลยหงคุนเย้ยหยัน
จากนั้น เขาก็หยิบกริชด้านหนึ่งมาจากด้านข้างแล้วเคลื่อนไหวอยู่ตรงหน้าของหรุ่ยหรุ่ย: “แกสามารถลองดูได้นะ!”
“แง.....” หรุ่ยหรุ่ยตกใจจนร้องไห้ออกมา: “พ่อ....หนูกลัวจังเลย....พ่อรีบมาช่วยหนู....หนูกลัวมากจริงๆ......”
เพี๊ยะ!
เสียงตบหน้าดังขึ้นมาอีกครั้ง
“เด็กเหลือเดน แกหุบปากซะ หนวกหูชะมัด ถ้าแกร้องไห้อีกฉันจะตัดลิ้นแกทิ้งซะ!”
“ฮือฮือฮือ....” หรุ่ยหรุ่ยตกใจจนตัวสั่นเทา ดวงตาหวาดกลัว แล้วรีบปิดปากไว้
ฮึบ!
หลิงห้าวหายใจเข้าลึกๆ อีกครั้ง เพื่อทำให้ตัวเองใจเย็นลง วู่วามมากเกินไปตอนนี้ก็มีเพียงแค่หรุ่ยหรุ่ยเท่านั้นที่ได้รับบาดเจ็บ
จากนั้นหันมองเหลยหงคุนแล้วพูดทีละคำว่า: “แกจะเอายังไง?”
“แกเก่งนักไม่ใช่เหรอ? ยอมแพ้เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?” หลังจากเหลยหงคุนพูดจบ น้ำเสียงก็เปลี่ยนเป็นหนักแน่น
“รีบปล่อยเสี่ยวลี่ กับ เสี่ยวกวง มาเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้นแกก็อย่าคิดว่าจะได้เจอลูกสาวแกอีกต่อไปเลย!”
“แกคิดว่าเป็นไปได้เหรอ?” กลิ่นอายสังหายรายล้อมไปรอบตัวของหลิงห้าว
“เหอะเหอะ แกสามารถเลือกที่จะไม่ปล่อยได้!” หลังจากเหลยหงคุนหัวเราะเยาะ ก็ใช้กริชกรีดเป็นแผลตรงแขนของหรุ่ยหรุ่ยโดยตรง
“อ๊าก......” เนื่องจากหรุ่ยหรุ่ยตกใจมากจนเกินไป หลังจากเสียงกรีดร้องขึ้นมาหนึ่งครั้ง แล้วก็หมดสติไปอีกครั้ง
“ฉันให้เวลาแกพิจารณาหนึ่งนาที ถ้าไม่ปล่อยคนก็มาเก็บศพลูกสาวแกได้เลย!” เหลยหงคุนยังคงพูดจาเย้ยหยันต่อไป
“อ๋า.....” ได้เห็นสถานการณ์ของหรุ่ยหรุ่ย หลิงห้าวเงยมองฟ้าแล้วร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
พร่วด!
เขาที่เลือดหลั่งไหลไม่ทั่ว อ้าปากกระอักเลือดก้อนใหญ่ออกมา ลมหายใจปั่นป่วนปิดปกติไปทั่วทั้งตัว
“ ท่านจอมพล โปรดระวังร่างกายท่านด้วย!” ลู่เยว่เดิมาหาด้วยสีหน้าเป็นกังวล หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่งก็พูดต่อไปว่า
“ปล่อยพวกเขาไปเถอะ เดี๋ยวพวกเราไปรอหรุ่ยหรุ่ยที่บ้านตระกูลเหลย บ้านพักตระกูลเหลยคนเยอะแยะมากมายขนาดนั้น เป็นไปไม่ได้ที่เหลยหงคุนคงจะไม่สนใจความเป็นความตายของคนเหล่านั้น!”
“อืม!”
หลังจากหลิงห้าวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้ว ดวงตาสีแดงก่ำทั้งคู่ก็หันไปมองยังเหลยหงคุนแล้วพูดทีละคำว่า
“ฉันรอแกอยู่ที่บ้านพักตระกูลเหลย ถ้าหรุ่ยหรุ่ยเป็นอะไรไป ฉันจะให้พวกแกทั้งตระกูลตายเป็นศพไปพร้อมกับเธอ!”
แกร๊ก! แกร๊ก!
สิ้นเสียงคำพูด ความแข็งแรงของมือก็เพิ่มขึ้นมาในทันใด และโทรศัพท์ก็กลายเป็นผุยผงร่วงหล่นลงไปทันที