Chapter 4 - อยากลองสักตรงนั้นจริงๆ เหรอ 1/2

“...หนูโดนปลายเครื่องแตะใกล้ๆ ยังสะดุ้งทุกครั้งเลย แล้วถ้ามันแตะตรงนั้น เฮียว่าหนูไม่น่าจะทนไหวหรอก”

ความเถรตรง ปากไว ปากหมา พูดจาไม่คิดของยักษ์ที่พยายามข่มเอาไว้เริ่มทำงานอีกครั้ง เขารู้ตัวดีว่าตัวเองไม่ใช่ผู้ชายที่พูดจานุ่มนวล หรือมีสกิลเอาใจผู้หญิงเหมือนพวกหนุ่มเพลย์บอย เพราะวันๆ ผู้ที่เขาพบเจอและสนทนาด้วยล้วนมีแต่ผู้ชาย ถ้าไม่นับรวมป้าแม่บ้านประจำตึกอีกคนที่เขามักพูดคุยอยู่ด้วยบ่อยๆ

ยักษ์ถอนหายใจเฮือก พยายามบอกตัวเองให้โฟกัสกับเจ้าแมวดำถือลูกโป่งแดง ไม่ใช่กับเรือนร่างของลูกค้าสาวตรงหน้า แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า หัวใจของเขากำลังเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว ยิ่งต้องอยู่ใกล้กันขนาดนี้ กลิ่นหอมอ่อนๆ จากผิวกายของเธอ ยิ่งทำให้ความอดทนที่พยายามรักษาไว้เริ่มสั่นคลอน

“มันไม่โอเคเหรอคะเฮีย” ลูกค้าสาวเอ่ยถาม เรียกสติที่กำลังลอยออกจากร่างให้กลับคืนมา

“เอ่อ...หนูอยากลองสักตรงนั้นจริงๆ เหรอ เฮียว่าแค่ตรงนี้หนูก็แทบจะทนไม่ไหวแล้วนะ” เขาพูดขึ้นเสียงต่ำ สายตาหลุบมองผิวเนียนละเอียดตรงเนินอกที่เขากำลังลงสีให้ จนยาหยีที่หน้าแดงจัดกลับส่ายหน้าเบาๆ

“แต่หนูไปดูรีวิวมาแล้วนะคะ เขาบอกกันว่ามันไม่ได้เจ็บ ไม่จั๊กจี้ ไม่แสบ แล้วก็ไม่ได้เสียวแบบที่เฮียพูดเลยนะ”

“งั้นเดี๋ยวลงสีน้องแมวให้เสร็จก่อน แล้วหนูจะรู้เองว่าคนที่รีวิวไว้เขาพูดจริงหรือเปล่า อย่าลืมนะว่าบางคน เขาก็ไม่มีความรู้สึกที่หัวนม แต่บางคนก็มีเยอะมาก” ยักษ์หัวเราะเบาๆ อย่างนึกขัดใจ พลางส่ายหน้า ราวกับจะท้าให้เธอได้พิสูจน์ด้วยตัวเอง

เขาพูดพลางตั้งใจลากเส้นลงสีอย่างพิถีพิถัน ระหว่างนี้ยักษ์ต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการควบคุมมือให้มั่นคง ไม่ให้เผลอไปแตะโดนหัวนมของลูกค้าสาวคนนี้เข้า

แต่ทว่ามันไม่ง่ายเลย เพราะตำแหน่งของตัวแมวที่เธอต้องการนั้นอยู่ตรงเนินอกพอดี ไม่ว่าจะพยายามหลบเลี่ยงแค่ไหน มือของเขาก็เผลอแฉลบโดนบ้างในบางจังหวะ

ทุกครั้งที่ปลายนิ้วสัมผัสผิวเนียนนุ่ม แม้เพียงเสี้ยววินาที ยาหยีก็สะดุ้งเล็กน้อย แผ่นอกขยับขึ้นลงตามแรงหายใจ หัวใจเต้นแรงจนยักษ์สัมผัสได้ว่าเธอพยายามอดทนแค่ไหน

“อ๊ะ!” เสียงอุทานเบาๆ เล็ดลอดออกมา ร่างบางสะท้านเล็กน้อย ก่อนที่ดวงตาคู่สวยจะหลุบลงต่ำ ไม่กล้าสบสายตาคมที่จับจ้องอยู่เหนือร่างเธอ ยักษ์ได้ยินเสียงที่เหมือนจะปลุกเร้าอารมณ์ก็รู้สึกเหมือนลมหายใจสะดุด มือที่จับเครื่องสักกระชับแน่นขึ้นเพื่อเรียกสติ แต่ความร้อนจากผิวกายของเธอที่ส่งผ่านปลายนิ้วยังคงติดตรึง

ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอรอบที่ล้านเห็นจะได้ พยายามบอกตัวเองให้โฟกัสกับงาน แต่แม่ง...มันโคตรจะยากเลยว่ะ ยิ่งมือของเขาต้องลากเส้นลงสีใกล้กับจุดอ่อนไหวของเธอมากเท่าไร ก็ยิ่งรู้สึกว่าความอดทนที่เหลืออยู่แทบจะขาดสะบั้น หัวใจเต้นแรงจนแทบจะได้ยินเสียงตัวเอง ยิ่งเมื่อเธอสะดุ้งอีกครั้ง ริมฝีปากเผยอขึ้นปล่อยเสียงหายใจพร่า มันก็ยิ่งเป็นการท้าทายสัญชาตญาณดิบของเขาเข้าไปอีก

“เฮีย...” เธอเรียกเสียงแผ่ว ดวงหน้าหวานแดงซ่านราวกับถูกไล้ด้วยสีเลือดฝาด ยักษ์กัดฟันแน่น ก่อนจะตอบกลับไปด้วยเสียงที่แหบต่ำกว่าเดิม