Chapter 3 - หนูอยากสักหัวนม 2/2

“อื้อ...ฮะ...เฮีย...” เสียงหวานสั่นระริก ราวกับจะถามว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ยังคงหลับตาพริ้มอยู่

ยักษ์ชะงักค้าง เรียกสติที่กำลังลอยล่องกลับเข้าร่าง เขารีบขยับมือออกอย่างระมัดระวัง ก่อนสูดหายใจลึกแล้วเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ พยายามให้เป็นปกติที่สุด

“เฮียแค่จะจัดผ้าให้หนูเฉยๆ มันเลื่อนลงมาน่ะ” เขากระแอมเบาๆ ขยับตัวกลับไปสนใจเครื่องสักในมือต่อ “นิ่งๆ หน่อยนะ อย่าขยับมาก เดี๋ยวสีเลอะ”

ยาหยีเม้มปากแน่น พยักหน้ารับช้าๆ แม้ใบหน้าจะร้อนผ่าว แต่เธอก็พยายามบังคับตัวเองให้นอนนิ่ง หัวใจดวงน้อยยังเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ ขณะที่ยักษ์เองก็ยังต้องพยายามควบคุมมือที่เริ่มสั่นเบาๆ ของตัวเองอย่างสุดความสามารถ

เขาควรจะต้องโฟกัสกับงาน ไม่ใช่กับร่างกายอ่อนนุ่มที่อยู่ตรงหน้า แต่เมื่อเหลือบมองอีกครั้ง ก็เห็นว่าผ้าขนหนูที่เขาจัดให้อย่างดีเมื่อครู่ เลื่อนลงต่ำกว่าที่ควรจะเป็นอีกครั้ง

“ยาหยี เฮียบอกว่าอย่าเกร็งไง ดูสิ ผ้ามันเลื่อนลงไปอีกแล้ว เฮียเห็นหมดเลยนะ” เขาพูดเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยความหนักแน่น ราวกับต้องการเตือนเธอให้รู้ตัว

ยาหยีที่ยังหลับตาพริ้มได้ยินแบบนั้นก็สะดุ้งเฮือก เธอลืมตาขึ้นทันที ก่อนจะรีบก้มลงมองหน้าอกของตัวเอง และพบว่าเนินอกขาวเนียนของเธอเผยออกมาเกินกว่าที่ควรจะเป็น ขอบผ้าที่เคยปิดไว้มิดชิด ตอนนี้เลื่อนลงจนเห็นยอดอกระเรื่ออย่างชัดเจน

“ว้าย!” เธอร้องออกมาด้วยความตกใจ ร่างบางพยายามจะคว้าผ้าขึ้นมาปิด แต่ก่อนที่เธอจะขยับ ยักษ์กลับพูดขึ้นด้วยเสียงเรียบนิ่ง

“ถ้ามันร่นลงมาตลอดแบบนี้ ถอดออกไปเลยก็ได้ จะได้ไม่ต้องมานั่งดึงขึ้นดึงลงให้วุ่นวาย เฮียไม่ได้คิดอะไรหรอก เห็นจนชินแล้ว”

คำพูดของเขาทำให้ยาหยีชะงักค้าง เธอกัดริมฝีปากแน่น ใบหน้าร้อนวูบขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุออกมาจากอก

“เฮียพูดอะไรเนี่ย!” เธอเอ่ยเสียงแผ่ว ดวงตากลมโตสบกับดวงตาคมเข้มของเขาที่ยังคงมองเธออย่างจริงจัง

ยักษ์ยักไหล่น้อยๆ “เฮียไม่ได้คิดอะไรจริงๆ หนูลองคิดดูนะ เฮียเป็นช่างสัก เจอลูกค้ามาตั้งเท่าไร สักตรงที่ลับก็บ่อย เฮียชินแล้วจริงๆ หนูไม่ต้องเขินหรอก”