Chapter 4 - อยากลองสักตรงนั้นจริงๆ เหรอ 2/2

“หนู...อื้อ...” เธอเผลอครางออกมา เมื่อมือใหญ่ของเขาปรับทิศทางเครื่องให้ชิดผิวมากขึ้น ความสั่นไหวเล็กๆ จากเครื่องทำให้เธอเผลอสะดุ้งอีกครั้ง

ยักษ์กัดฟันแน่น กลืนน้ำลายลงคอ ฝ่ามือที่กำเครื่องแน่นยิ่งขึ้น พยายามบอกตัวเองว่านี่มันคืองาน งาน งาน และงาน พร้อมกับนับตัวเลขจากหนึ่งไปร้อยฝึกความอดทนในใจ

แต่ดูเหมือนยาหยีจะเริ่มทนไม่ไหว ร่างบางขยับดิ้นเล็กน้อยอย่างห้ามไม่ได้ มือเรียวจับขอบเตียงสักไว้แน่น ขณะที่ริมฝีปากเผยอปล่อยเสียงครางแผ่วกระเส่าออกมาเป็นจังหวะ ทุกครั้งที่เครื่องลากผ่านผิวเธอ

ยักษ์ที่พยายามอดทนมาทั้งหมดถึงกับต้องชะงักไปวูบหนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจแรงๆ อย่างข่มอารมณ์

“ยาหยี หนูครางเวอร์เกินไปแล้ว ครางอย่างกับโดนดูดนมอย่างนั้นแหละ”

ยาหยีลืมตาโพลงขึ้นมาทันที ดวงหน้าหวานแดงซ่านลามไปถึงใบหู เธออ้าปากเหมือนจะเถียงอะไรสักอย่าง แต่ก็ติดขัดไปหมด ก่อนจะเม้มปากแน่นแล้วตอบเสียงแข็ง

“หนูไม่เคยโดนดูดนม หนูไม่รู้หรอกว่าตอนโดนดูดมันรู้สึกยังไง”

“เห้ย...จริงดิ! หนูไม่เคยจริงเหรอ”

คำตอบของเธอทำเอายักษ์ชะงักไปพักหนึ่ง ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ก่อนยาหยีเบือนหน้าหนีเพราะความเขินอาย

“ก็เฮียยอดเฮี้ยบซะขนาดนั้น ใครเข้ามาจีบก็โดนเขาไล่ตะเพิดไปซะหมด แค่ผู้ชายเดินเข้ามาใกล้ก็ขู่ฟอดๆ ดุยิ่งกว่าหมา แต่ละคนที่เข้ามาจีบ บางคนยังไม่ทันจะได้คุยกันจริงจังก็เผ่นแน่บแทบทุกราย” เธอพูดไปพลางทำหน้ามุ่ยไปพลาง “ขืนยังเป็นแบบนี้ ชาตินี้หนูคงต้องขึ้นคานแน่ๆ”

ยักษ์ใจเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว เขามองหญิงสาวที่นอนอยู่ตรงหน้า ดวงหน้าหวานที่ยังขึ้นสีแดงจัด แววตาฉายความเซ็งและปลงตกกับชีวิต แต่คำพูดของเธอกลับทำให้เขารู้สึกบางอย่างแปลกๆ ในอก

“ถ้าอย่างนั้น...ก็แสดงว่าหนูไม่เคยเลยเหรอ” เขาถามเสียงต่ำ ดวงตาจ้องลึกลงไปในดวงตาของเธอ ก่อนยาหยีชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้า

“ค่ะ หนูยังซิง” เธอรับคำเสียงเบา “ก็เฮียยอดเขาไม่ชอบให้คนแปลกหน้าเข้าใกล้หนู ทีแรกหนูอยากจะไปสักที่ร้านเพื่อนของเพื่อน แต่พอเขารู้ เขาก็ให้หนูมาหาเฮียแทน”

“แล้วทำไมต้องเป็นเฮียล่ะ”

“เขาบอกว่าเฮียเป็นคนที่เขารู้จัก เขาเชื่อว่าเฮียจะไม่ทำอะไรหนูหรอก” เธอพูดออกมาอย่างไม่คิดอะไร แต่ยักษ์กลับชะงักไปทันที คำพูดนั้นเหมือนเป็นโซ่ตรวนที่พันธนาการเขาไว้โดยอัตโนมัติ

ความเชื่อใจและกิตติศัพท์ของยอดเหมือนเป็นเกราะกำบังที่ทำให้เขาไม่กล้าทำอะไรเกินเลย มันเหมือนเป็นข้อห้ามกลายๆ ว่า