บทที่ 315

นางเถียนรีบหยิบสมุดบัญชีขึ้นมาและพูดว่า “รายงานใต้เท้า ความผิดที่หัวหน้าหมู่บ้านเฉินก่อขึ้นทั้งหมดอยู่ในสมุดบัญชีเล่มนี้ ขอใต้เท้าตรวจสอบ!”

“ไม่ได้ รีบคืนสมุดบัญชีมาให้ข้าเสีย!”

ดวงตาของหัวหน้าหมู่บ้านเฉินตื่นตระหนก พลางรีบวิ่งไปข้างหน้า คว้ามันกลับไป

ไม่มีใครคาดคิดว่านางเถียนจะเป็นทรยศเขา

แม้แต่กู้หว่านเยว่ก็ตกใจ แต่เช่นนี้ก็ดี การลงโทษหัวหน้าหมู่บ้านเฉินจะได้ง่ายขึ้น

นางเถียนหลบหัวหน้าหมู่บ้านเฉิน แล้วรีบส่งสมุดบัญชีให้กับผู้พิพากษาหลิว

“เฉินฉือ การลงโทษของเจ้า ใกล้จะมาถึงแล้ว”

“เจ้าหญิงแพศยา หญิงสารเลว เหตุใดเจ้าต้องการทำร้ายข้าด้วย?”

ขาของหัวหน้าหมู่บ้านเฉินอ่อนแรง เมื่อเห็นว่าผู้พิพากษาหลิวเปิดสมุดบัญชีแล้ว เขาก็ค่อยๆ คุกเข่าลงบนพื้น

“ใต้เท้า……”

“หุบปาก!”

ผู้พิพากษาหลิวยิ่งอ่านยิ่งตกใจ ก่อนจะยื่นสมุดบัญชีให้กับฟู่หลานเหิง

“ใต้เท้า ท่านก็ลองอ่านดูเถอะ”

ฟู่หลานเหิงรู้เกี่ยวกับความผิดที่หัวหน้าหมู่บ้านเฉินอยู่แล้ว แต่เมื่อได้เปิดดูสมุดบัญชีก็ยังอดตกใจไม่ได้

ในนี้มีบันทึกโดยละเอียดว่า หัวหน้าหมู่บ้านเฉินสังหารครอบครัวใดไปเมื่อใดและที่ไหน และใช้เงินไปเท่าไร

บางที หัวหน้าหมู่บ้านเฉินอาจมีจิตใจที่บิดเบี้ยว เพราะทุกครั้งที่เขาทำสำเร็จ เขาจะวาดตะขอสีแดงเลือดไว้ด้านหลังชื่อ น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

ฟู่หลานเหิงอ่านชื่อในสมุดบัญชีทีละชื่อ

“ข้าคิดว่าเจ้าสามบ้านข้าตายเพราะบังเอิญตกน้ำเสีย แต่ไม่คิดว่าเขาจะถูกหัวหน้าหมู่บ้านเฉินฆ่าตาย!”

“กุ้ยเอ๋อร์ของข้า เขายังเด็กถึงเพียงนั้น เหตุใดเจ้าถึงต้องฆ่าเขาด้วย?”

ชาวบ้านในใจสับสนวุ่นวาน ดวงตาสีแดงก่ำ อยากจะฉีกหัวหน้าหมู่บ้านเฉินให้ร่างฉีกออกเป็นสองซีก

“เงียบ เงียบ!”

ผู้พิพากษาหลิวตกใจมาก ยกมือเช็ดเหงื่อเย็นที่หน้าผาก “ความคับข้องใจของทุกคนย่อมต้องได้รับความยุติธรรม แต่ยามนี้อยู่ในศาล ไม่อาจลงมือทำความรุนแรงได้!”