บทที่ 327

“ฆ่าพวกมัน ฆ่าพวกมันให้หมด!” เถาเอ๋อร์ได้กลิ่นปัสสาวะเหม็นคลุ้งไปทั่วตัวก็รู้สึกสิ้นหวัง นางหวังว่ามู่หรงอวี้จะโกรธเกรี้ยวแทนนางเหมือนกับพระเอกในนิยาย

แต่น่าเสียดาย มู่หรงอวี้แค่ลูบหัวนางเบา ๆ

“ข้าไม่สามารถทำให้สกุลเย่ว์ที่อยู่เบื้องหลังผู้ว่าการอำเภอคนนี้ขุ่นเคืองได้ พวกเขาขอโทษเจ้าแล้ว ก็ปล่อยเรื่องนี้ไปเถอะ”

“ท่านอ๋อง?”

เถาเอ๋อร์ไม่อยากจะเชื่อ แต่สุดท้ายก็ยอมจำนนต่อสายตาของมู่หรงอวี้ เพราะตอนนี้นางไม่มีอำนาจใด ๆ โชคดีที่มู่หรงอวี้ยังเชื่อใจนาง

สองสามวันที่อยู่ในคุก นางคิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว ปัญหาต้องมาจากกู้หว่านเยว่อย่างแน่นอน

นางอาจจะเป็นคนที่ข้ามเวลามาเหมือนกันก็ได้

นางต้องหาโอกาสหยั่งเชิงกู้หว่านเยว่ เมื่อแน่ใจว่ากู้หว่านเยว่มาจากโลกเดียวกันกับนาง เช่นนั้นนางจะต้องฆ่ากู้หว่านเยว่ให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม

“ท่านอ๋อง เราไปที่เจดีย์หนิงกู่กันเถอะ”

“ไปเจดีย์หนิงกู่ทำไมกัน?” มู่หรงอวี้ในใจรู้สึกลังเล

เขาจากเมืองหลวงไปนานแล้ว ช่วงนี้เหล่าขุนนางในราชสำนักก็ไม่ได้ติดต่อเขาเลย

เขาอยากกลับไปยังเมืองหลวงเพื่อรวบรวมอำนาจ และเขาก็ได้ยินมาว่าเว่ยเฉิงสอบได้จอหงวน* แล้ว

“แน่นอนว่าต้องไปฆ่าซูจิ่งสิงและกู้หว่านเยว่!” เถาเอ๋อร์แสดงสีหน้าบึ้งตึง เมื่อนึกถึงใบหน้าที่สดใสของกู้หว่านเยว่ ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่เหมือนกับตัวประกอบหญิงที่นางเขียนออกมาเลย

นางแน่ใจมากขึ้น “ต้องฆ่าพวกเขา มีแต่ฆ่าพวกเขาเท่านั้น ท่านอ๋องถึงจะทวงทุกอย่างกลับคืนมาได้ ถึงจะได้ขึ้นครองบัลลังก์!”

“โดยเฉพาะกู้หว่านเยว่ นางต้องเป็นปีศาจแน่ ๆ !”

มู่หรงอวี้รู้สึกตกตะลึงในใจ เขาตกใจกับท่าทางบ้าคลั่งของเถาเอ๋อร์เล็กน้อย

เมื่อคำนวณดี ๆ แล้ว จุดเริ่มต้นของความโชคร้ายของเขาก็คือตอนที่ได้พบกับกู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิงจริง ๆ นั่นแหละ

“ฆ่าซูจิ่งสิงและกู้หว่านเยว่ แล้วข้าจะได้ทุกอย่างกลับคืนมาจริง ๆ หรือ? ได้ เช่นนั้นข้าจะฟังเจ้า ไปที่เจดีย์หนิงกู่และฆ่าพวกเขาให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม!”

ในหมู่บ้านสือหาน กู้หว่านเยว่ไม่รู้เลยว่าทั้งสองคนวางแผนอะไรไว้ หลังจากนอนหลับอย่างสบายมาทั้งคืน นางเพิ่งลืมตา ซูจิ่นเอ๋อร์ก็ยกอาหารเข้ามาอย่างร่าเริง

“พี่สะใภ้ ๆ ท่านตื่นแล้วหรือ?”

“ข้าทำอาหารเช้าไว้ให้ท่านเยอะแยะเลย มีโจ๊กไข่เยี่ยวม้าหมูชิ้น ปาท่องโก๋ หัวไชเท้าดองรสเปรี้ยวเผ็ด ฮะเก๋า...”

กู้หว่านเยว่ได้กลิ่นหอมก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย “ทั้งหมดนี้เจ้าทำเองหรือ?”