บทที่ 358

เมี่ยชิงหว่านมองทางเขาอย่างตกตะลึง ซูจื่อชิงหลบเลี่ยงสายตาอย่างว้าวุ่นใจ เอ่ยอธิบาย

“อย่างไรเสียเจ้าก็เคยช่วยข้าไว้ ข้าไม่สามารถมองดูเจ้าไปส่งมอบความตายเพียงลำพังได้ ข้า ข้าสามารถปกป้องเจ้าได้”

ซูจื่อชิงเองก็ไม่รู้ตนเองเป็นอะไรไปแล้ว ได้ยินว่าเมี่ยชิงหว่านต้องการไปตามหาหนานหยางอ๋อง เกิดว้าวุ่นใจขึ้นมาในทันใด ร้อนใจต้องการไปด้วยกันกับนาง

“เจ้าไม่สามารถไปกับข้าได้ เจ้าไม่มีวิชายุทธ์”

เมี่ยชิงหว่านเอ่ยปฏิเสธ ซูจื่อชิงไม่มีวิชายุทธ์ ตามไปด้วยก็อันตรายเกินไป

“เหตุใดจะไม่ได้ เจ้ารังเกียจข้ารึ?” ซูจื่อชิงเสียใจอยู่บ้าง

ทั้งสองคนทางฝั่งนี้กำลังเถียงกัน กู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิงกลับตกอยู่ในภวังค์ความคิด

หากหวังปี้พูดเรื่องจริง นั่นหมายความว่าฮ่องเต้ชั่วเริ่มลงมือกับหนานหยางอ๋องอย่างเต็มรูปแบบแล้ว ระหว่างหนานหยางอ๋องและฮ่องเต้ชั่ว ไม่มีทางให้หวนกลับมาคืนดีกันได้อีก

ศัตรูของศัตรูก็คือมิตรของข้าหลักการนี้ หากสามารถดึงหนานหยางอ๋องแม่ทัพผู้เฒ่ามาเป็นพรรคพวกของพวกเขาได้

ภายภาคหน้าล้มฮ่องเต้ชั่วก็เป็นเรื่องง่ายมากยิ่งขึ้น

สองสามีภรรยาปรึกษากันอยู่นาน ลงท้ายตัดสินใจ ตามพวกเขาไปช่วยหนานหยางอ๋องพร้อมกัน

“ข้าไปก็พอ เจ้ากำลังตั้งครรภ์ อย่าไปเลย”

สองสามีภรรยาถกเถียงกันเพราะเรื่องนี้

“ท่านเองก็รู้ความสามารถของข้า ตั้งครรภ์ก็ไม่เป็นไร ข้าสามารถปกป้องตนเองได้ หากท่านไปเพียงลำพัง ข้าจะกังวล ยังมิสู้ท่านให้ข้าไปด้วยกันเสียเลย”

กู้หว่านเยว่สบมองซูจิ่งสิงอย่างดื้อรั้น ไม่ยอมหลีกทาง

ซูจิ่งสิงถอนหายใจ สายตาจับจ้องกู้หว่านเยว่ ทั้งเอือมระอาทั้งอยากขัน เขาไม่มีวันทำอันใดกู้หว่านเยว่ได้เลย

เรื่องที่นางต้องการทำ เขาไม่สามารถปฏิเสธได้

“ได้ เช่นนั้นก็ฟังเจ้า พวกเราไปด้วยกัน”

ทั้งสองปรึกษากันดีแล้ว ทางฝั่งซูจื่อชิงและเมี่ยชิงหว่านยังทะเลาะกันหน้าดำคร่ำเครียด

“ข้าจะไป!”