บทที่ 396

ขณะเดียวกัน นางจำเป็นต้องเตือนสติอีกฝ่าย

“ใต้เท้าฟู่ ตอนนี้ตัวตนของท่านพี่ของข้ายังคงเป็นความลับ ก่อนจะถึงเวลาที่เหมาะสม รบกวนท่านช่วยเก็บความลับนี้ไว้ด้วย”

“ไม่ต้องกังวล”

ฟู่หลานเหิงรับปากด้วยตัวเอง คุณสมบัติอย่างเขากู้หว่านเยว่ยังคงเชื่อใจได้อยู่

ในเมื่อซูจิ่งสิงเปิดเผยตัวตนแล้ว ฟู่หลานเหิงก็รู้เช่นกันว่าเหตุใดเขาถึงต้องการช่วยหลี่เฉินอันและเกิ่งกวง

“ช่วงนี้แนวป้องกันชายแดนค่อนข้างวุ่นวาย ข้าเองก็ไม่แน่ใจว่าเกิ่งกวงตกอยู่ในอันตรายหรือไม่ หากพวกเจ้าจะไป ก็ระมัดระวังไว้สักหน่อยดีกว่า”

สิ่งที่ฟู่หลานเหิงไม่ได้พูดก็คือ ช่วงนี้อากาศหนาวมาก และใกล้ปลายปีแล้วด้วย

ผู้คนจากตงโจวมักจะฝ่าแนวป้องกันชายแดนเข้ามา ปล้นเสบียงและฉุดคร่าผู้หญิง

“ข้าจะไปกับพวกเจ้าด้วย”

ฟู่หลานเหิงยังคงไม่วางใจ

“ถึงยังไงข้าก็เคยไปที่ชายแดนมาแล้ว”

การที่มีฟู่หลานเหิงอยู่ด้วยคงจะสะดวกกว่ามาก กู้หว่านเยว่เองก็ไม่ได้ปฏิเสธ

“เช่นนั้นท่านก็อย่ากลับไปเลย วันนี้ค้างที่นี่ก่อน พรุ่งนี้เราจะออกเดินทางแต่เช้าครู่”

“ตกลง”

พูดถึงการพักค้างคืน ไม่รู้ว่าฟู่หลานเหิงนึกอะไรขึ้นได้ จู่ ๆ ติ่งหูก็แดงขึ้นเล็กน้อย

“เช่นนั้นข้าต้องนอนที่ไหน?”

“ท่านอยากนอนที่ไหนล่ะ?” แววตาของซูจิ่งสิงดูเป็นภัย

เจ้าหมอนี่เคยเป็นคู่รักวัยเยาว์ของภรรยาของเขามาก่อน ตอนนี้ยังทำให้น้องสาวของเขาลุ่มหลงจนสับสนไปหมด ทำไมถึงเป็นพรหมลิขิตแบบนี้!

“เอ่อเรื่องนั้น ข้าไม่ได้อยากนอนที่ไหนเลย ข้าหมายความว่าที่กระท่อมของเจ้ามีไม่กี่ห้องไม่ใช่หรือ?”

“ใครบอกว่ามีไม่กี่ห้อง ทางหนานหยางอ๋องก็ยังมีเยอะมาก ท่านจะเบียดกับผู้ชายคนไหนก็ได้ตามต้องการ”

ฟู่หลานเหิงรีบพยักหน้า หลังจากที่ทั้งสามหารือเรื่องนี้จบแล้ว ประตูก็เปิดออกอีกครั้ง

ซูจิ่นเอ๋อร์ถือชาเข้ามาจากข้างนอก แล้วชงชาให้ฟู่หลานเหิง

“ข้าจะไปเตรียมม้า”

ซูจิงสิ่งเอ่ยเสียงหนัก