บทที่ 429

“หญิงชั่ว เจ้ามันหญิงชั่วจริง ๆ ”

หลี่เฉินอันส่ายหน้า

“หึ ข้าก็แค่ปกป้องตัวเอง”

เมื่อรู้ว่าสถานการณ์ไม่ดีแล้ว สวีหลานจึงยอมเปิดเผยทุกอย่าง

“ท่านแม่เจ้าเป็นคนดีแล้วอย่างไรเล่า สุดท้ายก็ตายด้วยน้ำมือข้าไม่ใช่หรือ?

แต่พ่อของเจ้าก็ไม่ใช่คนดีอะไร ตอนนั้นเพื่อตำแหน่งโหว เขาจึงต้องแต่งงานกับข้า ทำให้ข้าต้องพลัดพรากจากคนที่ข้ารัก

แต่พอแต่งกับข้าแล้ว เขาก็ไม่เห็นค่าของข้า! เขาสมควรตาย! เขาติดค้างข้า พวกเขาทั้งหมดติดค้างข้า!”

หลี่เฉินอันขมวดคิ้วแน่น เขายังอายุน้อย สิ่งที่สวีหลานพูดออกมานั้น ชัดเจนว่ามันเกินกว่าที่เขาจะรับไหว

“ไม่ว่าเจ้าจะพูดอะไร พรุ่งนี้ข้าจะพาเจ้าไปที่หอบรรพบุรุษ และจะเปิดเผยความผิดทั้งหมดของเจ้าต่อหน้าทุกคน”

หลี่เฉินอันข่มขู่

“เจ้าควรจะอธิบายสาเหตุการตายของแม่ข้าให้ชัดเจน อย่าใส่ร้ายนาง!”

สายตาของสวีหลานสั่นไหว “ถ้าอยากให้ข้าแก้ต่างให้แม่ของเจ้า ก็ได้

แต่เจ้าต้องรับปากข้าเรื่องหนึ่ง”

ผู้ชนะเป็นเจ้า ผู้แพ้เป็นโจร ตอนนี้นางเห็นชัดเจนแล้วว่านางแพ้

ข้างกายหลี่เฉินอันมียอดฝีมือสองคน นางหนีไม่พ้นหรอก

“เจ้าอย่าหวัง” หลี่เฉินอันไม่อยากถูกนางข่มขู่

“เช่นนั้น เจ้าฆ่าข้าแล้ว ข้าก็จะไม่พูด พอไปถึงหอบรรพบุรุษ ข้าก็จะยังยืนยันว่าแม่ของเจ้าหนีไปกับโจร”

“เจ้า!”

หลี่เฉินอันอยากจะต่อยนางให้ตาย แต่ก็กัดฟันอดทนไว้

“เรื่องอะไร?”

“ปล่อยพี่เย่ว์ไป”

สวีหลานมองไปที่พระปลอมคนนั้น

“เขาเป็นผู้บริสุทธิ์”

กู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิงต่างตกตะลึง ทั้งสองคนคิดว่าสวีหลานจะขอให้หลี่เฉินอันไว้ชีวิตนาง

ใครจะไปคิดว่า นางกลับขอร้องเพื่อผู้ชายคนนั้น?

พระเจ้า นางรักเขามากขนาดไหนกัน?