บทที่ 434

ทางฝั่งของมู่หรงอวี้เมื่อถูกกล่าวเช่นนี้ ก็เริ่มหวั่นไหว สุดท้ายเขาก็ยังตัดสินใจที่จะเลือกจัดการกับซูจิ่งสิงและกู้หว่านเยว่ก่อนแล้วค่อยว่ากัน

ตราบใดที่สองคนนี้ยังอยู่ เขาก็ยังต้องเจอกับความโชคร้าย จากคำกล่าวของเถาเอ๋อร์ เพียงจัดการกับพวกเขา เหตุใดยังต้องกังวลว่าตนจะหวนกลับมาตั้งตัวเป็นใหญ่อีกครั้งไม่ได้?

“บนตัวของข้าเหลือเงินอยู่เพียงเท่านี้”

มู่หรงอวี้ล้วงหยิบตั๋วเงินที่มีออกมา โชคดีที่เขายังมีคลังส่วนตัวหลายแห่งในเมืองที่ยังไม่โดนกวาดล้าง

รอใช้เงินหมดเมื่อไหร่ ค่อยกลับไปเติมเงินในเมืองก็ย่อมได้

กู้หว่านเยว่ชำเลืองมองเงินห้าร้อยเหรียญด้วยสายตารังเกียจเล็กน้อย

“น้อยขนาดนี้ มู่หรงอวี้เจ้าช่างยากจนยิ่งนัก”

ทันทีที่ได้เงินมา กู้หว่านเยว่ก็ใช้เสียงของตัวเองอย่างไม่ปิดบัง

นี่เป็นครั้งแรกที่มู่หรงอวี้เริ่มรู้สึกถึงบางอย่างไม่ชอบมาพากล น้ำเสียงของอีกฝ่ายช่างคุ้นหูยิ่งนัก

“พวกเจ้าเป็นใครกันแน่?”

มู่หรงอวี้เริ่มครุ่นคิดอย่างตื่นตระหนก ทั้งยังแอบคิดในใจ ‘เขาคงไม่ได้ล่มเรือในหนองน้ำเองหรอกนะ’

ซูจิ่งสิงที่อยู่ตรงข้ามก็ไม่อยากปลอมตัวแล้วเช่นกัน รีบกระชากหน้ากากที่ปิดบังใบหน้าออกทันที เปิดเผยใบหน้าที่แท้จริง

“หวายหนานอ๋อง อย่ามาทำไขสือ”

การเปิดเผยตัวตนของซูจิ่งสิงสร้างความตกใจให้กับมู่หรงอวี้เป็นอย่างมาก แล้วยิ่งเห็นกู้หว่านเยว่ที่กำลังนับเงิน เขาก็ได้สติกลับมาทันที

เขาถูกสองสามีภรรยาคู่นี้หลอกเข้าแล้ว!

“กู้หว่านเยว่ นังสารเลว กล้าดีอย่างไรมาหลอกลวงข้า!”

ความคิดที่ทำลายผู้อื่นเช่นนี้ ไม่ใช่ความคิดของซูจิ่งสิงอย่างแน่นอน มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าเป็นความคิดของกู้หว่านเยว่

มู่หรงอวี้ถลึงตาใส่กู้หว่านเยว่ด้วยความเกลียดชังเต็มหัวใจ เขาสงสัยว่ากู้หว่านเยว่ตั้งใจจะเอาชนะเขา ช่างโชคร้ายยิ่งนัก