บทที่ 439

“ผู้ว่าการเมืองอวี้ชื่อว่าทังต่า เป็นลูกเขยของผู้อาวุโสลำดับสามสกุลหลี่”

ซูจิ่งสิงกล่าวเสียงเบา

กู้หว่านเยว่ประหลาดใจ “เจ้าตรวจสอบมาอย่างชัดเจนแล้วใช่หรือไม่?”

บุรุษผู้นี้กำลังทำอะไรบางอย่างลับหลังนาง!

ซูจิ่งสิงคลี่ยิ้มที่น่าเชื่อถือออกมา “ภรรยาของข้าอยากเปิดกิจการขนาดใหญ่ในเจดีย์หนิงกู่ ข้าจึงอยากช่วยอย่างสุดกำลัง”

เขากล่าวพร้อมกับยื่นรายชื่อไปให้นางด้วยสายตาเอาใจ

“นี่คือรายชื่อของขุนนางของเมืองอวี้ ในนั้นมีประวัติส่วนตัวของทุกคนเขียนไว้อย่างละเอียด”

กู้หว่านเยว่เปิดดู หนึ่งในนั้นมีชื่อของผู้ว่าการทังด้วย

เมื่อเงยหน้าขึ้นมองซูจิ่งสิง ในใจของนางก็พลันดีใจ “สามีของข้าพึ่งพาได้จริง ๆ”

แต่ผู้ว่าการถังผู้นี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ

หลังจากปิดรายชื่อลง กู้หว่านเยว่ก็ตัดสินใจไปเจออีกฝ่ายก่อนแล้วค่อยว่ากัน

เรื่องที่กู้หว่านเยว่อยากเจอผู้ว่าการของเมืองอวี้และเมืองตู้เปียน ได้แพร่กระจายเข้าหูทุกคนแล้ว

“กู้หว่านเยว่ผู้นี้เป็นใครกัน องค์ชายหลี่อยากเจอข้า ข้ายังคิดหนักว่าจะไปหรือไม่ไป สตรีอย่างนางอยากเจอข้าอย่างนั้นหรือ?”

ผู้ว่าการทังยิ้มเยาะด้วยน้ำเสียงเย็นเยือก เขาไม่เคยเห็นกู้หว่านเยว่อยู่ในสายตา

เมื่อท่านหลี่โหวขึ้นสวรรค์ และสวีหลานไม่มีบุตร มีความเป็นไปได้ว่าเขาจะถูกรับเลี้ยงให้กลายเป็นบุตรบุญธรรมของสกุลหลี่ อ๋องโหวคนต่อไปก็คือเขา

ผลปรากฏว่าหลี่เฉินอันถูกไล่ฆ่าระหว่างทางกลับ

วันนี้เขาตั้งใจจะไม่ไปหอบรรพบุรุษสกุลหลี่ และตั้งใจทำให้หลี่เฉินอันขายหน้า

“ใต้เท้า กู้หว่านเยว่ผู้นั้นคือผู้มีพระคุณขององค์ชายน้อย

คนเบื้องล่างพยายามโน้มน้าวเบา ๆ

“คำสั่งของนางก็คือคำสั่งขององค์ชายน้อย”

“แล้วอย่างไรเล่า? ข้ายุ่งมาก บอกไม่ไปก็คือไม่ไป หากนางอยากเจอข้า ก็มาหาข้าที่ศาลาว่าการ”

ใบหน้าของผู้ว่าการทังแสดงออกถึงความดูหมิ่น จากนั้นก็โยนหมวกใบนั้นไปด้านข้าง