บทที่ 447

ผู้ว่าการอำเภอหลิวรีบเอ่ยขึ้น “ข้าก็จะไปดำเนินการด้วย”

ทั้งสองคนรีบรับหนังสือโครงการแล้วถอยกลับไป ในขณะที่ผู้พิพากษาและสตรีตำแหน่งถงจือทั้งหลายเฝ้าดูอยู่ เมื่อเห็นผู้ว่าการอำเภอหลิวและผู้ว่าการอำเภอเจียงต่างเชื่อฟังกู้หว่านเยว่ขนาดนี้ แล้วจะมีความคิดกบฏได้อย่างไร ก่อนจะพากันไปทำงาน

“มาสร้างจวนใหม่กันเถอะ”

กู้หว่านเยว่ขมวดคิ้ว การทำงานในจวนโหวถึงอย่างไรก็ไม่ค่อยสะดวกสักเท่าใด

ห้องหนังสือของหลี่โหวเหย นางเองก็ไม่คุ้นเคยนัก

“ช้าก่อน ข้าจะไปจัดการเอง” ซูจิ่งสิงพูดขึ้นมาทันที ก่อนจะโบกมือเรียกฉู่เฟิง แล้วพูดอะไรบางอย่างกับเขา

“นายท่านไม่ต้องกังวล ข้าน้อยจะจัดการให้อย่างเรียบร้อยแน่นอน” ฉู่เฟิงรีบถอยออกไป

กู้หว่านเยว่เข้าไปในมิติ จ้องมองโกดังอยู่ครู่หนึ่ง ยุ้งข้าวที่นางเพิ่งกว้านมาจากคลังส่วนตัวของฮ่องเต้ แทบจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงเลย

ต้องหาคลังมาวางไว้สักแห่ง ต่อไปค่าใช้จ่ายของเจดีย์หนิงกู่จะเบิกจากที่นั่น

“หลังจากจัดการเรื่องต่าง ๆ ทางด้านนี้เรียบร้อยแล้ว พวกเราจะกลับไปที่หมู่บ้านสือหาน ข้าต้องหาใครสักคนมาช่วยจัดการคลัง”

เรื่องราวมีมากมาย กู้หว่านเยว่ก็รู้สึกปวดหัวเหมือนกัน

ทว่านางรู้ว่าการสร้างเจดีย์หนิงกู่ไม่ใช่เรื่องง่าย นี่เป็นเพียงขั้นตอนเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่กี่ขั้นตอนในตอนแรกเริ่ม

“แม่นาง อย่าให้เหน็ดเหนื่อยเกินไป บางเรื่องก็มอบหมายให้ข้าไปทำเถอะ”

ซูจิ่งสิงนวดหน้าผากให้กู้หว่านเยว่ ทั้งสองพูดคุยกันในห้องทำงาน พอเห็นฟ้ามืดแล้ว ก็เลยเรียกหลี่เฉินอันมารับประทานอาหารเย็นด้วยกัน

หลังรับประทานอาหารเย็นเสร็จแล้ว คนรับใช้หน้าประตูก็บอกว่ามีคนระบุว่าต้องการพบกู้หว่านเยว่

“คนที่มาคือใคร?”

เรื่องราวของกู้หว่านเยว่ในเมืองอวี้ไม่ค่อยมีใครรู้

คนรับใช้รีบบอกว่า “เป็นคุณชายท่านหนึ่ง สกุลอวิ๋น แล้วยังพานายท่านสูงอายุคนหนึ่งมาด้วย”

ดวงตาของกู้หว่านเยว่เป็นประกาย ฟังจากคำอธิบายนี้ต้องเป็นอวิ๋นมู่แน่ ๆ

“รีบเชิญเข้ามา”