บทที่ 446

ทังต่าตะโกนลั่น ถูกคนของเกิ่งกวงลากลงไป

“พวกท่านยังมีความเห็นต่างอะไรอีกหรือไม่?”

กู้หว่านเยว่หันไปมองเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ ทุกคนตัวสั่น รีบส่ายหน้า

“ไม่มี”

“พวกข้าทุกคนเชื่อฟังท่าน”

“ฮูหยิน ท่านพูดอะไร พวกข้าจะทำตามทุกอย่าง”

ใครกล้าเป็นปฏิปักษ์กับนาง แสดงว่าต้องการบ้านแตกสาแหรกขาด!

ทหารชั้นยอดของเกิ่งกวงยังคงยืนเฝ้าอยู่ข้างนอก พวกเขาเพิ่งเห็นทังต่าประสบหายนะด้วยตาตัวเอง แล้วจะกล้าต่อต้านได้อย่างไร

“เมืองอวี้จะขาดผู้ว่าการอำเภอไม่ได้สักวัน ผู้ว่าการอำเภอนี้ ต้องเชื่อฟังผู้พิพากษาเจียง ท่านมาเป็นแล้วกัน”

กู้หว่านเยว่ชี้ไปที่ผู้พิพากษาเจียงที่ยืนอยู่ด้านหลังฝูงชน ไม่ได้พูดอะไรมากนักมาตลอด

วันนี้ผู้พิพากษาเจียงเข้ามาที่จวนโหวด้วยตัวเอง กู้หว่านเยว่เคยตรวจสอบเขาแล้ว รู้ว่าคนคนนี้ไม่มีปัญหาอะไร

ผู้พิพากษาเจียงตกใจ ไม่คิดว่ากู้หว่านเยว่จะชี้มาที่เขา ใบหน้าที่ซื่อตรงแสดงความประหลาดใจออกมา รีบเอ่ยขึ้น

“ขอบคุณแม่นางกู้ ต่อไปข้าจะพยายามทำเพื่อประชาชนของเมืองอวี้อย่างเต็มที่”

“อืม”

กู้หว่านเยว่จิบชา ผู้ว่าการอำเภอเจียงเชื่อฟังเช่นนี้ นางพอใจมาก

“พวกท่านตามข้ามาที่ห้องหนังสือ ข้ามีบางเรื่องต้องชี้แจง”

หลายคนรีบไปที่ห้องหนังสืออีกครั้ง

เมื่อมาถึงห้องหนังสือ กู้หว่านเยว่ก็ถามเกี่ยวกับสถานการณ์ทั่วไปของเมืองอวี้และเมืองตู้เปียน ต้องการให้พวกเขารายงานงบการเงินที่นำมาให้นางดู

แค่มองปราดเดียวก็ขมวดคิ้วแน่น

สถานการณ์ในเมืองอวี้และเมืองตู้เปียนคล้ายกับที่นางคิดไว้ ทั้งสองแห่งนั้นยากจนมาก

หากต้องการปรับปรุง ก็ต้องลงแรงเป็นอย่างมาก

“ที่ข้าเรียกพวกท่านมาที่นี่วันนี้ ก็เพราะมีหลายเรื่องจะมอบหมายให้พวกท่านไปทำ”