บทที่ 445

ทังเหวินจับมือผู้ว่าการอำเภอทังไว้ “ท่านพ่อ นางตีแม่ของข้า ท่านต้องจัดการให้ท่านแม่!”

“เหวินเอ๋อร์ อย่าพูดจาเหลวไหล”

สีหน้าของผู้ว่าการอำเภอทังดูแย่มาก ที่เขามีวันนี้ได้ ทั้งหมดล้วนพึ่งพาทังฮูหยิน

“ฮูหยิน เจ้าฟังข้าอธิบายก่อน นี่มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดทั้งหมด...”

“ทังต่า ท่านเห็นข้าเป็นคนโง่จริงหรือ?”

ทังฮูหยินถลึงตาใส่ด้วยความโกรธ

“ท่านอยู่กับหญิงชู้นางนี้มานานแค่ไหนแล้ว ท่านจะไม่บอกข้าใช่ไหม ได้ ถงจือสวี่เจ้าพูดมา”

ตอนแรกถงจือสวี่ปกปิดให้ผู้ว่าการอำเภอทัง ถึงทำให้นางคิดว่าหลิ่วเหนียงเป็นอนุของถงจือสวี่

“ทังฮูหยิน ท่าน ทำไมพวกท่านต้องทำให้ข้าลำบากใจด้วย”

ถงจือสวี่เหงื่อแตกพลั่ก เขาไม่สามารถล่วงเกินผู้บังคับบัญชาหรือคนในสกุลหลี่ได้

“ฮูหยิน เจ้าอย่าวุ่นวายอีกเลย นี่คือแผนยุแยงตะแคะรั่วของกู้หว่านเยว่”

ถงจือสวี่ไม่พูด ทังฮูหยินก็ยิ่งทวีความโกรธมากขึ้น ผลักผู้ว่าการอำเภอทังที่เข้ามากอดนางออกไป

“ไปให้พ้น ข้ารังเกียจความสกปรก แต่งงานมาหกปี ข้าคิดว่าท่านเสื่อมสมรรถภาพ ที่แท้ก็แค่เสื่อมสมรรถภาพกับข้า”

ฮ่า ๆ เรื่องตลก เป็นเรื่องตลกระดับชาติจริง ๆ นางยังเข้าใจว่าทังต่าเสื่อมสมรรถภาพ ต้มน้ำแกงให้เขาทุกวัน

กลัวสกุลทังไร้ทายาท รู้ว่าเขารักเด็ก ก็รับเลี้ยงทังเหวินไว้

ผลปรากฏว่า นางคือตัวตลกตัวโตที่สุด!

“มัดหญิงผู้นี้กับลูกนอกกฎหมายไว้ด้วยกัน”

ทังฮูหยินลุกขึ้น นางต้องการกลับไปที่บ้านครอบครัวเดิมก่อน เพื่อซักถามคนสองคนนี้ให้ถี่ถ้วน

ทั้งสองถูกหญิงรับใช้เฒ่ายกขึ้นมาอย่างไม่ปรานี ทังเหวินทนไม่ไหวร้องลั่นออกมา

“พวกท่านจะพาข้าไปไหน ท่านพ่อ? ช่วยข้าด้วย!”

หลิ่วเหนียงน้ำตาไหลพราก “ฮูหยิน ทำไมท่านต้องทำแบบนี้...ข้าไม่มีเจตนาจะแย่งชิงท่านพี่กับท่าน”

ท่าทีเสแสร้งใสซื่อ ทำให้ทังฮูหยินมือเท้าสั่นด้วยความโกรธ

“แย่งชิง? ทังต่าคือสามีของข้า คนต่ำช้าอย่างเจ้ามีสิทธิ์อะไรมาแย่งชิงกับข้า หากเขาเป็นขยะ ข้าก็ต้องไม่เอาแล้ว ก่อนจะตกไปถึงเจ้า!”