บทที่ 513

เจียงหลินหันศีรษะไปมองแล้วพูดว่า “ร่างกายนี้ต่ำต้อย ไม่รบกวนให้พระชายาหนานหยางอ๋องมากังวล”

เขาหัวเราะหยัน ก่อนจะนั่งลงบนพื้นโดยไม่สนใจบาดแผลตามร่างกาย

“เจ้านี่มัน ดื้อรั้นจริงๆ”

กู้หว่านเยว่ไม่มีความอดทนมากนัก อาศัยจังหวะที่เจียงหลินไม่ทันระวัง ใช้สันดาปสับคอ ทำให้อีกฝ่ายหมดสติทันที

“เจ้า……”

เจียงหลินไม่คิดเลยว่า ทั้งคู่จะลงมือเฉียบพลันเช่นนี้ ร่างกายล้มลงกับพื้นในทันที

กู้หว่านเยว่หยิบเข็มเงินออกมา แทงเข้าร่างกายของเจียงหลินเพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะไม่ตื่นขึ้นมากลางทาง

จากนั้น นางโบกมือเบาๆ พาคนคนนี้เข้าไปในพื้นที่มิติทันที

เดิมที กู้หว่านเยว่วางแผนที่จะเดินทางกลับเลย แต่เมื่อคิดได้ว่าทาสทั้งหมดในคุกใต้ดินนี้ ล้วนเป็นทาสของหมู่บ้านโซ่วหวาง

หากคนที่อยู่เบื้องหลังได้รู้ว่าเจียงหลินถูกช่วยออกไปแล้ว อาจสงสัยว่าทาสเหล่านี้มีส่วนเกี่ยวข้อง

หลังจากคิดเรื่องนี้แล้ว นางก็โปรยยาพิษกำมือหนึ่ง ทำให้ทาสทั้งหมดหมดสติไปทันที

จากนั้น ก็พาพวกเขาไปรวมกันในพื้นที่มิติอีกครั้ง

“ยานี้มีฤทธิ์เพียงหนึ่งวัน พวกเรารีบตามหาเบาะแสของคุณหนูห้ากับคุณหนูหกกันเถอะเจ้าค่ะ”

ทาสเหล่านี้รวมกันแล้วอย่างน้อยก็มีห้าสิบคน ต้องรีบหาที่พักให้พวกเขาโดยเร็ว

คงไม่อาจปล่อยให้พวกเขานอนอยู่ในมิติได้ตลอด

“เวลาไม่คอยท่า พวกเราไปหาที่อื่นในหมู่บ้านโซ่วหวางกันก่อนเถอะ”

ซูจิ่งสิงกอดกู่หว่านเยว่เอาไว้ ก่อนที่จะบินออกไป เขาก็ลูกลำคอของเหล่าองครักษ์ไปคนละครั้ง

สิ่งที่ทั้งสองคนไม่รู้คือ ทันทีที่พวกเขาออกจากคุกใต้ดิน เทียนอวี๋ก็เดินมาพร้อมกับใต้เท้าสองคน

“การศึกษาหุ่นเชิดมีความคืบหน้าบ้างแล้ว แต่ก็มีไม่มาก ในหมู่บ้านโซ่วหวางมีทาสอยู่อีกมาก ท่านไม่สู้เลือกออกมาทดสอบวิชาสักสองสามคนเล่าขอรับ”

ใต้เท้าเกาที่เดินทางซ้ายมองสตรีที่อยู่ตรงกลางด้วยท่าทีประจบประแจง

ใต้เท้าเหลยเองก็พยักหน้าเห็นด้วย “ใต้เท้าเกาพูดถูก คนที่เหลือในหมู่บ้านโซ่วหวางแห่งนี้ ล้วนแต่เป็นทาสราคาถูกทั้งสิ้น

ใช้พวกมันมาทำเป็นหุ่นเชิด เหมาะสมที่สุดแล้ว”