ตอนที่ 87
บทที่ 87 จิตใจคนไม่อาจผ่านการทดสอบ
October 22, 2026
หลังจากเฟิงฉิ้นหว่านพูดจบ ถามไถ่สารทุกข์สุกดิบกับบรรดาเถ้าแก่ครู่หนึ่ง ไม่ได้อยู่นานเท่าใดนัก นางลุกขึ้นแล้วเดินออกไป
ทุกคนรีบล้อมฉินฮั๋วเหนียนเอาไว้： “ท่านฉิน แม้ว่าคุณหนูอยากจะมอบประโยชน์ให้กับพวกเรา แต่ของพวกนี้ยากจะรับเอาไว้ได้ พวกเราทุกคนล้วนติดตามท่านนายใหญ่ จะทนเห็นแก่นแท้ของตระกูลเฟิงถูกทำลายได้อย่างไร?”
ฉินฮั๋วเหนียนส่ายหน้า ： “ในเมื่อคุณหนูรับสั่งเช่นนี้แล้ว พวกท่านก็ทำตามที่คุณหนูสั่งเถอะ”
“ท่านฉิน คุณหนูอายุยังน้อย ไม่เข้าใจความร้ายแรงของเรื่องนี้ เงินหลายหมื่นตำลึงคิดจะตกรางวัลให้ก็ให้เช่นนี้ แต่ท่านฉินรู้ดี ทุกย่างก้าวของตระกูลเฟิง ล้วนลำบากยิ่งนัก ไม่อาจทำลายรากฐานของตระกูลเช่นนี้ได้！”
“ก่อนหน้านี้พวกท่านมุ่งมั่นกับการรับมือจินหมิง ไม่มีเวลามาสนใจสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงของนครหลินผิง หากมีเวลาพวกท่านก็ลองไปสืบเสาะฟังดู” ฉินฮั๋วเหนียนทอดถอนหายใจ “มีเพียงคุณหนูอยู่ แม้ตระกูลเฟิงของเราจะไม่เหลือเงินแม้เพียงตำลึงหนึ่ง รากฐานของตระกูลก็ยังคงมั่นคงยิ่งนัก”
“เรื่องนี้......” พวกเขายิ่งฉงนสงสัยมากขึ้น หลังจากฉินฮั๋วเหนียนเดินออกไป พวกเขาก็รีบไปถามคนในท้องถนน เมื่อได้ฟังถึงกับตกตะลึงอยู่นานไม่อาจดึงสติกลับมาได้
ฉินฮั๋วเหนียนเดินออกไปจากร้านขายวัตถุโบราณ รถม้าของเฟิงฉิ้นหว่านยังคงรออยู่ ฉินฮั๋วเหนียนยืนอยู่ข้างหน้าต่างรถม้า สีหน้าของเขายามที่มองเฟิงฉิ้นหว่านเคล้าไปด้วยความดีใจ： “คุณหนูโตแล้ว วันนี้ใช้ความกรุณาและความน่าเกรงขามร่วมกัน ทำให้พวกเถ้าแก่ไม่กล้าล่วงเกินอย่างแน่นอน”
“ต้องขอบคุณท่านอาฉินที่ให้ความร่วมมือ”
“ข้าไม่ได้ทำอะไร ทั้งหมดเป็นความหลักแหลมของคุณหนู ทั้งยังมีหลักฐานการติดต่อกันของเถ้าแก่หวูและเกาหนาน แค่ว่าคุณหนู ต้องแบ่งเงินทองมากมายเหล่านั้นให้พวกเขาจริงๆ หรือขอรับ”
“ท่านอาฉิน หากข้ายกเงินมากมายเช่นนั้นให้ท่าน ท่านจะรับไว้หรือไม่?”
“ข้าจะรับเงินทองมากมายเหล่านั้นไว้ทำไม สู้เอาเงินเหล่านั้นช่วยให้ตระกูลเฟิงพัฒนาไปอีกขั้นยังจะดีเสียกว่า”
“ใช่ ท่านอาฉินหวังดีต่อข้าจริงๆ หวังดีต่อตระกูลเฟิง แม้ข้าจะยกเงินมากมายเหล่านั้นให้ท่าน ท่านก็ไม่มีวันรับไว้”
ฉินฮั๋วเหนียนชะงักเล็กน้อย ： “คุณหนูจะใช้เงินเหล่านั้นทดสอบพวกเถ้าแก่หรือขอรับ?”
“ใจคนและสันดานคนไม่อาจทดสอบได้ แน่นอนว่าข้าก็ไม่มีวันทำเช่นนี้ ข้าไม่ได้ใส่ใจเงินห้าหกหมื่นตำลึงเหล่านั้น แต่ข้าจำเป็นต้องใช้เงินห้าหกหมื่นตำลึงนี้ มาทำความเข้าใจหลักการทำงานและนิสัยใจคอของเถ้าแก่พวกนั้น”
เฟิงฉิ้นหว่านยิ้มบางๆ
“คุณหนู ข้ายังคงไม่เข้าใจ?”
“สินค้ามูลค่าหกหมื่นตำลึง เวลานี้ขับเคลื่อนเพียงเล็กน้อย หาได้มากหน่อยโดยไม่ต้องเปลืองแรง ก่อนหน้านี้ข้าให้พวกเถ้าแก่และคนงานนำเงินไปแบ่งกันเอง เมื่อเป็นเช่นนี้ก็เกี่ยวข้องกับหลายอย่าง”
ฉินฮั๋วเหนียนคล้ายตระหนักได้ถึงบางอย่าง ： “หาเงินอย่างไร หาแล้วแบ่งกันเช่นไร หลังจากแบ่งกันเสร็จแล้วจะรับประกันได้อย่างไรว่าทุกคนล้วนพอใจ เชื่อมโยงกับหลายสิ่งจริงๆ ขอรับ”
เฟิงฉินหว่านพยักหน้า： “บวกกับสินค้าเหล่านั้นปะปนกันหมดแล้ว เดิมทีส่งไปแต่ละร้านค้า โดยมากใกล้เคียงกันพอแล้ว เพราะถึงอย่างไรสุดท้ายก็ต้องรวมเป็นบัญชีเดียวกัน แต่เวลานี้สินค้าเปลี่ยนเป็นเงิน ทั้งยังสามารถนำเข้ากระเป๋าตนเอง บรรดาเถ้าแก่ควรจะทำเช่นไร?”
ฉินฮั๋วเหนียนครุ่นคิด สูดอากาศเย็นเข้าไป หากเป็นคนทั่วไป ไม่แน่ว่าการกระทำเช่นนี้ของคุณหนูอาจจะทำให้ว้าวุ่นได้ แต่เขาเชื่อใจเถ้าแก่พวกนั้น
“คุณหนู คนพวกนั้นไม่มีวันทำให้คุณหนูผิดหวังแน่นอนขอรับ”
เฟิงฉินหว่านชะงักเล็กน้อย： “ข้าเองก็หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น ต่อจากนี้ต้องให้ท่านอาฉินคอยจับตาดู ข้อต้องการทุกการกระทำของพวกเขา ยิ่งละเอียดยิ่งดี เมื่อเป็นเช่นนั้นจึงจะช่างน้ำหนักบรรดาเถ้าแก่ได้ดียิ่งขึ้น”
“คุณหนูวางใจเถอะ ข้าจะจับตาดูพวกเขาอย่างดีขอรับ”
“อืม”
เฟิงฉิ้นหว่านนั่งรถม้ากลับไป นางเดินทางได้ไม่ไกล ก็มีเสียงโวยวายดังขึ้นด้านหน้า
“เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”
หยุนชีรีบจอดรถม้า： “คุณหนูขอรับ ใต้เท้าจ้าวพาคนไปจำลองเหตุการณ์สังหารหลี่หยวนขอรับ”
เฟิงฉิ้นหว่านเปิดม่าน มองทางเดินด้านหน้า
ทั้งสองข้างทางมีเจ้าหน้าที่ยืนขวาง ชาวบ้านมากมายต่างมามุงดู
“ไปกันเถอะ”
“ขอรับ”
จ้าวยี่พาฆาตกรมากมายไปตรวจสอบพื้นที่ จากนั้นก็พาพวกเขากลับไปอย่างเอิกเกริก
：
：