ตอนที่408เหตุผลที่ทรยศ

ตอนที่408เหตุผลที่ทรยศ

“แม่ทัพหลี่คนเหล่านี้ต้องการกำจัดกองทัพเก้อโจวเราพวกเราไม่เห็นด้วยดังนี้จึงถูกพวกเราฆ่าตายไม่เกี่ยวข้องกับนายหญิงชูเซี่ยและไม่เกี่ยวข้องกับท่านแม่ทัพหลี่ด้วย”

“ท่านแม่ทัพหลี่นี่เป็นเรื่องส่วนในของกองทัพเก้อโจวเราท่านได้ช่วยพวกเรามามากพอแล้วการฆ่าสัตว์เดรัจฉานเหล่านี้ไม่ต้องรอให้พวกเจ้าลงมือหรอก”

“ท่านนายหญิงหากฝ่าบาทต้องารเสาะหาฆาตกรท่านบอกไปเลยว่าข้าเกาเต๋อกวางเป็นคนออกคำสั่งความไม่มีสติที่สองสามวันของข้าควรได้รับโทษถึงชีวิตตั้งนานแล้วตายเพราะฆ่าสัตว์เดรัจฉานเหล่านี้ข้าเกาเต๋อกวางตายอย่างสมเกียรติ”เกาเต๋อกวางพูดอยู่ในลำคอเมื่อมองไปยังเหล่าขุนนางที่กองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรงในตายยังคงเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง

ตามกฎหมายทหารที่ฆ่าผู้บังคับบัญชาของตนนั้นต้องถูกประหาร

ดังนั้นเมื่อมองดูคนเหล่านี้หลี่ฉางอันเต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจเขารู้แล้วว่าหากฆ่าพวกเขาไปชูเซี่ยและพรรคมังกรเหินจะมีปัญหาตามมามากมายดังนั้น......

“วางใจเถอะไม่ว่าจะเป็นฝ่าบาทหรือกรมทหารก็จะไม่ทำให้พรรคมังกรเหินลำบากใจแน่นอนเมื่อสักครู่ข้าเพียงแต่ไม่อยากให้ท่านนายหญิงรู้สึกลำบากใจพวกเจ้าวางใจเถอะเรื่องนี้ข้าหลี่ฉางอันสามารถจัดการได้”

หลี่ฉางอันหันไปเห็นเชียนซานและว่านสู่นยืนอยู่ข้างรถม้าพลันถามด้วยเสียงเบาว่า“ท่านนายหญิงเป็นอย่างไรบ้าง”

“ก่อนหน้านี้ท่านใช้เข็มทองในการควบคุมอาการไว้ตอนนี้เรื่องราวจบแล้วท่านก็อดทนต่อไม่ไหวแล้วล่ะ”ใบหน้าของว่านสู่นเต็มไปด้วยความกังวล

“เรื่องของเหลียงกวางเสียงล่ะพวกเราจัดการอย่างไรดีและอาหมั่นด้วยน่าจะถึงในเร็วๆนี้แล้วล่ะ”เชียนซานทำหน้าลำบากใจแม้เรื่องราวจะจบลงแล้วแต่สงครามของพวกเขายังไม่จบเวลานี้เสาหลักอย่างชูเซี่ยกำลังเป็นที่ต้องการ

“หลี่ฉางอันหาคนไปตามซูเหย่นมาให้เขาช่วยอาหมั่นแจกเงิน”ชูเซี่ยพูดอย่างอ่อนเปลี้ยพลันหลับตาพักผ่อนต่อเธอจะไม่รู้ได้อย่างไรกันว่าเวลานี้ต้องการเธออย่างมากแต่ร่างกายของเธอนั้นน่าผิดหวังจริงๆ

“ว่านสู่นไปซื้อยากับแพทย์ทหารนะจัดยามาตามใบสั่งยานี้และรีบต้มเสียข้าจะดื่ม”ชูเซี่ยยื่นใบสั่งยาออกมาจากรถม้า

“เชียนซานพาข้าไปพบเหลียงกวางเสียง”ชูเซี่ยพูดขึ้นอีกครั้ง

“ท่านนายหญิงท่านพักผ่อนก่อนเถอะพวกข้าจับเหลียงกวางเสียงไว้แล้วเขาหนีไปไม่ได้หรอก”เชียนซานได้ยินว่าชูเซี่ยต้องการพบเหลียงกวางเสียงจึงรีบห้ามปรามข้อแรกเพื่อร่างกายของชูเซี่ยเองข้อสองกลัวชูเซี่ยจะโมโหเพราะเหลียงกวางเสียงร่างกายของเธอไม่สามารถรองรับอารมณ์รุนแรงได้อีกแล้ว

“ผู้ทรยศต่อกองทัพเก้อโจวพวกข้าจัดการหมดแล้ว......ของพรรคมังกรเหิน”ชูเซี่ยพูดเสียงเบามากแต่ไม่ได้บอกว่าจะจัดการกับเหลียงกวางเสียงอย่างไรว่ากันตามเหตุผลแล้วผู้ทรยศต่อพรรคมังกรเหินนั้นไม่ควรไว้ชีวิต

หากไม่ใช่เพราะความใจอ่อนของชูเซี่ยในตอนนั้นรู้สึกว่าเหลียงกวางเสียงก็จะไม่ทำผิดพลาดครั้งใหญ่และจะไม่มีโศกนาฏกรรมของกองทัพเก้อโจวในวันนี้

“ท่านนายหญิงหรือว่าท่านไม่ต้องไปพบเขาแล้วให้ข้าฆ่าเขาไปเสียเถอะ”เมื่อนึกถึงเหลียงกวางเสียงความโกรธในใจเชียนซานนั้นหนักกว่าชูเซี่ยอย่างเห็นได้ชัดก่อนวันนี้เธอคิดถึงแต่ความดีของเหลียงกวางเสียงคิดแค่ว่าเหลียงกวางเสียงจะไม่กลายเป็นศัตรูของพวกเขาอย่างแน่นอน

แต่ว่าเมื่อคนดีในความทรงจำได้กลายเป็นคนชั่วที่มีความผิดใหญ่หลวงสิ่งแรกที่เธอต้องทำก็คือก้าวข้ามใจตนเอง

“เฮ้อ”ชูเซี่ยถอยหายใจเบาๆหนึ่งทีพูดอย่างจนปัญญาจริงๆว่า“เหลียงกวางเสียงยังไม่ถึงทางตันหรอกในเมื่อเขากล้าทรยศพรรคมังกรเหินก็คงจะได้เตรียมหนทางในการช่วยชีวิตตนเองไว้แล้ว”

“แต่ว่า......”

“เชียนซานไม่มีแต่ว่าเหลียงกวางเสียงวางแผนราชสำนักอยู่นานหลายปีเขาไม่ได้เป็นสายของใครตั้งนานแล้วขุนนางในมือเขาก็มีไม่น้อยหากเราจัดการได้ไม่รอบคอบราชสำนักอาจสั่นคลอนได้”

“แต่เขาสมควรตายอย่างยิ่งทหารเก้อโจวนับพันที่ตายเปล่ามัน.......”เชียนซานพูดเสียงเบาในตาของเธอเต็มไปด้วยความเกลียดชัง