ตอนที่409ความโมโหของเชียนซาน

ตอนที่409ความโมโหของเชียนซาน

“ข้ารู้เพียงแค่หากครั้งนี้ท่านนายหญิงไว้ชีวิตข้าก็ยังคงช่วยฝ่าบาทได้หากอำนาจทั้งหมดในมือข้ากลายเป็นของฝ่าบาทฝ่าบาทก็ทรงเหมือนปลาได้น้ำ”เมื่อได้ยินเสียงคำพูดเยาะเย้ยจากชูเซี่ยเหลียงกวางเสียงก็ยังคงตอบอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว

“ท่านนายหญิงอำนาจของพรรคมังกรเหินในราชสำนักอยู่ในมือข้าเพียงแค่พวกเขายอมเชื่อฟังคำสั่งของท่านรวมกับอำนาจของเซียวเซียงและจางซือคงหากฝ่าบาททรงต้องการรักษาสมดุลกับเฉินหยวนชิ่งและจางเซียนฮุยนั้นก็จะเป็นเรื่องที่ง่ายมาก”ไม่พูดไม่ได้เลยว่าคำพูดของเหลียงกวางเสียงนั้นรู้สึกไปถึงก้นบึ้งหัวใจของชูเซี่ยแม้ตอนนี้เธออยากให้เหลียงกวางเสียงตายก็ตาม

เธอไม่มีเวลามากแล้วเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนยังสามารถช่วยหลี่เฉินเย่นทำอะไรบ้างเธอไม่รู้ว่าการตัดสินใจอย่างเด็ดขาดดีกว่าหรือให้โอกาสเหลียงกวางเสียงและพวกเขาอีกครั้งดีกว่ากัน

“ท่านนายหญิงท่านลองคิดดูดีๆเถอะ”เหลียงกวางเสียงเห็นชูเซี่ยร่างกายไม่พร้อมและรู้ว่าเธอต้องพิจารณาเรื่องนี้อย่างรอบคอบดังนั้นจึงไม่ได้บังคับอีกเพียงแต่พูดจบก็ก้มหน้าคุมเข่าอยู่ตรงนั้นอย่างสงบ

ชูเซี่ยไม่เคยเห็นท่าทียอมจำนนแบบนี้ของเหลียงกวางเฉินเห็นเขาที่เป็นอย่างนี้ชูเซี่ยพลันรู้สึกสับสน

การยอมทุกอย่างเพื่อชีวิตของตนนี่เป็นเรื่องที่ไม่มีอายุเท่าไหร่ก็ทำได้แต่เมื่อเห็นผู้อาวุโสแห่งพรรคมังกรเหินคุกเข่าต่อหน้าตนชูเซี่ยรู้สึกเพียงความเอือมระอา

“ข้าจะคิดดูดีๆเจ้าอยู่ที่นี่ไปก่อน”ชูเซี่ยพูดจบพลันส่งสัญญาณให้เชียนซานช่วยพยุงตนจากไปเห็นเงาหลังของชูเซี่ยค่อยๆไกลออกไปเหลียงกวางเสียงพูดขึ้นอย่างกะทันหันว่า“ข้าไม่เคยคิดเลยว่าท่านนายหญิงจะเก่งอย่างนี้รู้แม้กระทั่งท่าไม้ตายของหลี่เฉินเย่น”

“อาจเป็นเพราะว่าข้าไม่ตายง่ายๆ”ชูเซี่ยหันกลับไปมองเหลียงกวางเสียงและพูดด้วยเสียงเบา

ถึงตอนนี้ชูเซี่ยยังรู้สึกว่าทุกอย่างเป็นเพียงความฝันตั้งแต่ที่เธอก้าวเข้ามาในเขาเฟลหลงตำบลอวิ๋นจี๋อาณาจักรเก้อโจวเป็นต้นมารวมถึงเมื่อวานด้วยที่ทหารเก้อเจอล้มลานเล็กของเธอไว้

ในเวลานั้นเธอไม่คิดเลยว่าจะมีชิวิตรอดอีกครั้งหล่อนไม่สามารถลืมภาพที่ซูเหย่นนำทัพมาและมองตนด้วยท่าทีกระหายเลือด

ตอนนั้นพวกเขาเกือบเอาชีวติเธอไปแล้วจริงๆ

เพราะฉะนั้นความจริงแล้วชูเซี่ยรู้สึกขอบคุณซูเหย่นมากขอบคุณกบฏของกองทัพเก้อโจวที่ยืนอยู่ด้านหลังเขาหากไม่ใช่เขาเธออาจไม่ใช่แค่อาการหนักแต่คือตายแล้วต่างหาก

“แต่ข้าจะไม่มีวันลืมเหลียงกวางเสียงผู้อาวุโสของพรรคมังกรเหินข้าก็ต้องการฆ่าข้า”ชูเซี่ยพูดเรียบๆแต่กลับทำให้เหลียงกวางเสียงตะลึงอย่างยิ่ง

ชูเซี่ยพูดจบพลันเดินจากไปห้องที่ว่างเปล่าเหลือเพียงเหลียงกวางเสียงที่ถูกมัดอยู่เขานั่งลงบนพื้นอย่างหดหู่ไม่หลงเหลือความสุขุมในตอนที่เผชิญกับชูเซี่ยแม้แต่น้อย

เขาคิดไม่ถึงว่าเรื่องราวจะกลายเป็นแบบนี้

หากหลี่อวิ๋นลี่ไม่ได้บอกแผนการทั้งหมดแก่ตนเขาอาจไม่ลงมือ

แต่สัญญาที่หลี่อวิ๋นลี่ให้ไว้ช่างสวยงามเหลือเกินแผนการก็สมบูรณ์แบบอย่างมาก

หากครั้งนี้หลี่อวิ๋นลี่ชนะเมื่อหลี่เฉินเย่นถูกขับออกจากบัลลังก์เขาก็จะได้รับช่วงต่อก็จะได้อยู่กับผู้หญิงที่ตนได้อย่างมีความสุขหากหลี่อวิ๋นลี่แพ้เขาก็ยังคงท่ายเว่ยผู้สูงส่งไม่มีใครรู้ว่าเขาเคยช่วยหลี่อวิ๋นลี่ฆ่ากองทัพเก้อโจวกว่าสี่หมื่นคนในชั่วค่ำคืน

แต่ว่าไม่มีใครรู้ว่าเรื่องราวจะกลายเป็นแบบนี้