ตอนที่572ความจริงใจ

แต่ว่าสิ่งที่ฉ่ายเวินรู้สึกโชคดีก็คือหลี่อวิ๋นลี่ไม่ได้ขอยาถอนพิษกับนางตอนนี้

อาการป่วยทางจิตเช่นนี้จะมียาถอนพิษได้อย่างไรกัน?ตอนนี้สิ่งที่นางหวังคือถ้าหลี่อวิ๋นลี่ทำให้นางสมหวังจากนั้นเขาก็โดนยาพิษกลิ่นกิน……

เรื่องของเวลาน่าจะเหมาะเจาะ……

ขนาดฉ่ายเวินยังไม่กล้าเชื่อตัวเองว่าตัวเองจะบ้าครั่งได้ขนาดนี้……

แต่ว่านางก็ยังไม่ค่อยเชือความสามารถของหลี่อวิ๋นลี่……

ฉ่ายเวินไม่รู้ว่าท่าทางที่บ้าครั่งของนางฉองเหลาจะมาเห็นกับตาเช่นนี้

ฉองเหลาไม่กล้าพูดอะไรแต่ก็แอบมองดูท่าทางของฉ่ายเวินจากมุมมืด……

เขารู้ว่าท่านแม่นอนหลับไปแล้วเขาอยากจะไปดูท่านแม่แต่ก็กลัวว่าจะทำให้ฉ่ายเวินรู้คำสั่งของท่านแม่ที่ให้ไว้เขายังไม่ได้ทำเลยตอนนี้สิ่งที่เขาทำได้ก็คือรอโอกาสและทำลายฉ่ายเวินทีเดียว

อยากเป็นฮองเฮางั้นเหรออยากได้ความรักของท่านพ่อผู้หญิงที่ใจร้ายใจดำเช่นนี้จะเหมาะไดอย่างไร?

และหลี่อวิ๋นลี่ก็สั่งให้คนที่อยู่ในที่ประชุมของตัวเองนั้นพูดขัดแย้งกับหลี่เฉินเย่น

แม้หลี่เฉินเย่นแน่วแน่มากจนทำให้พวกเขาตกใจแต่พอตกใจแล้วพวกเขาก็กลับมาพูดขัดแย้งต่อถ้าเรื่องนี้ฝ่าบาทจะเอาชนะให้ได้งั้นต่อไปเรื่องที่เกี่ยวกับประเทศพวกเขายังจะมีสิทธิ์พูดอีกเหรอ?

ดังนั้นคนที่หวังผลประโยชน์แต่ล่ะคนก็เริ่มพูดขึ้นพวกเขาลุกขึ้นมาตรงหน้าหลี่เฉินเย่น

หลี่อวิ๋นลี่ทำตามคำสั่งแม้เฉินหยวนชิงจะอยู่ที่เขตชายแดนแต่คนของพวกเขาก็รู้ว่าเฉินหยวนชิงอยากให้โหรวเฟยเป็นฮองเฮาตอนนี้เฉินหยวนชิงไม่อยู่ถ้าพวกเขาไม่ห้ามเอาไว้งั้นพวกเขาก็ต้องรับกับความโกรธของเฉินหยวนชิงตอนกลับมาอีกดังนั้นพกวเขาเลยพร้อมใจกันส่วนฝ่ายของเหลียงฮุยจางเซียนฮุยนอกจากจะจงรักภัคดีต่อฝ่าบาทคนที่เหลือก็จะกดดันเขาไม่ว่าจะให้เฉินหยวนชิงหรือหลี่อวิ๋นลี่

แน่นอนตอนที่หลี่อวิ๋นลี่เสียทุกสิ่งไปพวกเขาก็อยากไปอยู่ฝ่ายเฉินหยวนชิงแทน

อำนาจของแต่ล่ะฝ่ายก็มากพอๆกันเสียงโต้แย้งของก็เริ่มหนักแน่นขึ้นมาเรื่อยๆมีขุนนางบางคนถึงขนาดร้องไห้ออกมาคำพูดของเขาเหมือนกับถ้าแต่งตั้งชูเซี่ยเป็นฮองเฮาก็จะทำให้แคว้นนี้ล่มสลายไป

หลี่เฉินเย่นยิ้มและมองดูท่าทางของขุนนางในระหว่งที่พวกเขาเหนื่อยแล้วก็ถามขึ้นมาว่า:“หลัววังจะต้องมีหัวหน้าผู้คุมก่อนหน้านี้ชูเซี่ยควบคุมตราประทับตอนนี้นางก็อยู่ในอาการสลบตราประทับนี้ควรจะมีใครมาดูแลแทน?”

หลี่เฉินเย่นก็ถามพวกเขากลับในใจพวกเขาก็หวังแล้วว่าใครควรจะเป็นฮองเฮา

“ฝ่าบาทโหรวเฟยเป็นน้องสาวของแม่ทัพเฉินถ้าโหรวเฟยควบคุมตราประทับงั้นแม่ทัพเฉินอยู่ที่ชายแดนก็อาจจะดีใจมากเขาถึงจะอยู่ชายแดนได้อย่างดี”

“ฝ่าบาทพิธีแต่งตั้งองค์รัชทายาทจะมีขึ้นในครึ่งปีนี้ส่วนตราประทับของหลังวัง……”

“แม่ขององค์รัชทายาทคือหรูกุ้ยเฟยแม้จะมีอำนาจตำแหน่งสูงในหลังวังแต่ยังไงก็เป็นองค์หญิงของหลังวังไม่ใช่คนของเรา……”

“หรูกุ้ยเฟยเขาวังมาจะครึ่งปีแล้วอยู่ในวังก็อยู่ดีๆมาตลอดไม่เคยคิดที่จะทำเรื่องไม่ดีตอนนี้ก็ยังเลี้ยงดูองค์รัชทายาทมีความดีอย่างมาก……”

“นิสัยของโหรวเฟยนางมีจิตใจที่ดีมีเมตตาเหมาะที่จะเป็นฮองเฮามากกว่า……”

“……”

หลี่เฉินเย่นฟังที่พวกเขาพูดก็ยิ้มมุมปากอย่างเย็นชาขึ้นมา

ก็แค่ข้อคิดเห็นที่ง่ายดายก็ทำให้พวกเขามีความคิดเห็นมากมายเช่นนี้แล้ว……

“ทุกท่านนำกลับไปคิดดูดีๆคนที่เหมาะจะควบคุมดูแลหลังวังข้ามีคำขอเดียวคือพวกเขาจะมีคุณงามความดีเหมือนกับชูเซี่ย”