ตอนที่573กระจายกลุ่มศัตรู

หลี่เฉินเย่นหัวเราะหนักขึ้นเรื่อยๆเขามองดูขุนนางทั้งหลายและพูดเสียงเบาว่า:“ถ้าท่านเฉิ่นเป็นคนที่จงรักภัคดีมากห้าปีก่อนนั้นก็น่าจะเตือนให้เสด็จพ่ออย่าคิดเอาสะใภ้ตัวเองมาเป็นของตัวเองไทฮวงไทเฮาได้ทรงประราชทานให้เราได้แต่งงานกันและยังเอาตำแหน่งพรรคมังกรเหินให้ชูเซี่ย”

ห้าปีก่อนตอนที่ตัวเองได้ขึ้นครองราชย์คนมากมายที่ไม่อยากให้ชูเซี่ยเป็นฮองเฮาเขาเคยบอกเรื่องนี้มาแล้ว

แต่ไม่มีใครสนใจเลยมีแต่เขาที่จำได้ห้าปีก่อนชูเซี่ยก็เป็นภริยาของตัวเองแล้วและตั้งแต่วันนั้นเขาก็แน่ใจแล้วว่าชูเซี่ยเป็นภริยาของเขาคนเดียว

“ฝ่าบาทพูดอย่างเดียวไม่มีหลักฐานท่านบอกว่าไทฮวงไทเฮาทรงพระราชทานงานแต่งกระหม่อมก็บอกได้ว่าไทฮวงไทเฮาไม่ได้พระราชทานงานแต่งให้”

“งั้นพรรคมังกรเหินล่ะ?”หลี่เฉินเย่นถามเสียงต่ำ

“ไทฮวงไทเฮาให้ชูเซี่ยรับตำแหน่งหัวหน้าพรรคมังกรเหินเพื่อปกป้องฮ่องเต้องค์ก่อนก็เป็นไปได้”แม้ขุนนางคนนั้นจะรู้ว่าไทฮวงไทเฮาให้ชูเซี่ยปกป้องหลี่เฉินเย่นแต่ถ้ายอมรับไปงั้นก็เป็นฮ่องเต้องค์ก่อนแย่งสะใภ้และข้ออ้างข้อนี้ก็เหมือนจะได้

“ข้าก็มีพยานหลายคนคือท่านเฉิ่นหรือเปล่าที่พูดโยไม่มีหลักฐานเสด็จพ่อไม่มีความสามารถทำให้ราษฎร์ต้องเกือบตายกันหมดท่านเฉิ่นก็ยังคงจะปกป้องชื่อเสียงของเสด็จพ่อไว้อีก……”หลี่เฉินเย่นพูดประชด

แม้จะผ่านไปห้าปีแล้วเขายังคงเกลียดชายผู้ให้ชีวิตกับตัวเองและยังทำให้ตัวเองไม่ได้อยู่กับคนที่ตัวเองรัก

“หูเบาฟังข้างที่ผิดยังยุแยงให้ลูกชายทะเลาะกันแย่งสะใภ้มาเป็นของตัวเองไม่สนใจว่าประชาชนเป็นอย่างไรถ้าท่านเฉิ่นไม่เตือนข้าข้าลืมไปเลยว่าจะทำให้ทุกคนรู้ว่าเสด็จพ่อเป็นคนยังไงจิ้งกั๋วโฮ่วก็ใกล้จะกลับมาแล้วถึงเวลาพวกเราพี่น้องก็จะร่วมมือกันประกาศให้ทุกคนรู้ถึง“ความดี”ของเสด็จพ่อที่ทำมาตลอดทั้งชีวิต”

หลี่เฉินเย่นพูดไปอย่างช้าๆแต่กลับทำเอาท่านเฉิ่นชักสีหน้าเขาไม่คิดว่าการปกป้องฮ่องเต้องค์ก่อนตอนนี้จะกลายเป็นเช่นนี้

ก่อนฝ่าบาทจะสวรรคตตอนนั้นก็โดนหลี่อวิ๋นลี่เป่าหูเขาคิดที่อยากเป็นอมตะและยังระแวงลูกชายที่เก่งกว่าตัวเอง

ตอนนั้นสิ่งที่ฝ่าบาททำเขาก็มีส่วนรู้เห็นชอบแต่ว่า……

เขาแย้งในการที่จะให้ชูเซี่ยเป็นฮองเฮาแค่อยากจะปกป้องชื่อเสียงของฮ่องเต้องค์ก่อนเอาไว้แต่ว่าตอนนี้ถ้าหลี่เฉินเย่นทำอย่างที่พูดจริง……

“ฝ่าบาทอย่าเชียวนะพ่ะย่ะค่ะลูกชายไม่ควรพูดทำลายชื่อเสียงพ่อนะพ่ะย่ะค่ะท่านทำเช่นนี้ก็อาจจะกลายเป็นลูกอกตัญญูได้”ท่านเฉิ่นรีบตะโกนออกไปสายตาก็เริ่มลนลานขึ้นมา

แม้เขาไม่มีอำนาจเหมือนเหลียงกุยจางเซียนฮุยแต่ฮ่องเต้องค์ก่อนมีพระคุณต่อเขานี้ก็เป็นเหตุผลที่เขาพยายามปกป้องมาทั้งชีวิตแต่ไม่คิดว่าการปกป้องของตัวเองกลับทำให้ชื่อเสียงของท่านต้องพังทลายลงถ้าเป็นเช่นนี้เขา……

“ฝ่าบาทไม่ได้นะพ่ะย่ะค่ะฮ่องเต้องค์ก่อน……”

“ฝ่าบาทเพื่อความกตัญญูของท่านกบจิ้งกั๋วโฮ่วท่านอย่าทำไปโดยไม่คิดนะพ่ะย่ะค่ะ……”

“……”

เวลาเดียวกันก็มีเสียงขอร้องดังก้องไปหมดขนาดเซียวโหยวกับจางซือคงก็ยังทำสีหน้าไม่เห็นด้วย

“ท่านจางชูเซี่ยเป็นหญิงที่ข้ารักมากที่สุดไทฮวงไทเฮาทรงพระราชทานงานแต่งให้เราตั้งนานแล้วฮ่องเต้องค์ก่อนคิดจะแย่งไปพวกเขาไม่ใช่สามีภริยากันเสียหน่อยข้าแต่งตั้งชูเซี่ยเป็นฮองเฮาก็เพราะว่าข้าทำตามคำสั่งของไทฮวงไทเฮาท่านยังมีอะไรข้องใจหรือไม่?”

“ฝ่าบาทโลกนี้มีหญิงสาวมากมายทำไมถึงต้องเป็นชูเซี่ยคนเดียวไม่ว่าฮ่องเต้องค์ก่อนจะเป็นอย่างไรลูกชายก็ไม่ควรมาพูดนินทาท่านเช่นนี้ไม่ว่าพกวเขาจะมีการกระทำของสามีภริยาหรือไม่ชูเซี่ยก็ไม่ใช่คนที่ท่านจะขอแต่งงานได้อีกวันนี้กระหม่อมมาเตือนเพื่อชื่อเสียงของราชวงศ์ไม่เกี่ยวกับฮ่องเต้องค์ก่อนฝ่าบาทก็โทษแต่กระหม่อมก็ได้แต่กระหม่อมยอมใช้ความหวังดีของกระหม่อมเพื่อให้ฝ่าบาททรงรู้ชัดแจ้งชูเซี่ยจะเป็นฮองเฮาไม่ได้”ท่านเฉิ่นพูดจบก็วิ่งไปพุ่งชนเสาข้างๆ

หลี่เฉินเย่นไม่คิดว่าท่านเฉิ่นจะทำเช่นนี้แม้จะตกใจแต่เขาก็ไม่ได้ห้าม

หลี่เฉินเย่นไม่คิดว่าท่านเฉิ่นถึงกับตายเลยงั้นเหรอ

เขาก็เป็นคนฉลาดเช่นกันรู้ว่าวันนี้เขาทำให้ฝ่าบาทโกรธมากและรู้ว่าฝ่าบาทจะลงโทษตัวเองเขาตายไปฝ่าบาทก็จะหายโกรธที่สำคัญเอาชีวิตตัวเองมาเตือนหลี่เฉินเย่นก็ไม่ต้องแต่งตั้งชูเซี่ยเป็นฮองเฮาแล้ว