ตอนที่603หัวใจสำคัญของการเอาชนะ

ตอนที่603หัวใจสำคัญของการเอาชนะ

หลีฉางอันอุ้มจิงโม่และขี่ม้าเข้าไปยังเมืองซ่างลี่ซูเหร่ารับจดหมายจากเจ้าเมืองโจวภายใต้การกำกับดูแลของหลีฉางอัน

“เจ้าเมืองโจวขออภัยที่ใช้บุตรสาวของท่านแต่ทว่าข้าก็มิมีวิธีอื่นอย่างไรเสียเป็นเพราะแคว้นจื่อสวี้ของพวกท่านมิยุติธรรมก่อน”จิงโม่เอ่ยด้วยใบหน้าที่รู้สึกผิดและจนปัญญาเจ้าเมืองโจวจ้องมองจิงโม่ในหัวใจของเขามีความเกลียดชังแต่ทว่าวาจาของจิงโม่ก็เอ่ยอย่างเข้าอกเข้าใจแท้จริงแล้วเป็นเช่นนั้นเขาทำได้เพียงยอมรับชะตากรรมในเมื่อผู้ที่นำตัวจิงโม่มาจากราชวงศ์ต้าเหลียงไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอันใดกับตนเอง

“ทุกสิ่งทุกอย่างในวันนี้ล้วนคือแผนการของข้ามิได้เกี่ยวข้องอันใดกับโหรวเจียเจ้าเมืองมิต้องตำหนินางวันนี้นางตกใจมามากแล้วหลังจากกลับไปก็ให้นางใช้ชีวิตอย่างสบายใจเถิด”จิงโม่เอ่ยจนจบก็ปล่อยให้หลีฉางอันพาตนเองขี่ม้าเข้าไปในเมือง

ถึงแม้ว่าในหัวใจของจิงโม่มีความละอายใจต่อโหรวเจียแต่ทว่านางก็คร้านจะเอ่ยถึงแม้ว่าสงครามครั้งนี้จะมีผู้บาดเจ็บเพียงเล็กน้อยแต่ทว่าจิงโม่กลับหมดความรู้สึกหลังจากถูกต้อนรับเข้ามาในรัฐหลักนางก็หลับไปแต่โดยดีอย่างไรเสียนางก็ทำเพื่อความอัปยศในส่วนของผลประโยชน์ที่จะตามมามันคือสิ่งที่หลีฉางอันจะต้องจัดการ

เวลาที่ตื่นขึ้นมาคือเที่ยงของวันที่สองแล้วนางถูกความหิวปลุกให้ตื่นขึ้นนางรีบร้อนออกไปหาของกินข้างนอกแต่กลับได้ยินเสียงหลีฉางอันและซูเหร่ากำลังพูดคุยกันเกี่ยวกับจะโจมตีเมืองจิ่นซิ่วเช่นไร

จิงโม่แอบย่องเข้าไปที่ด้านหลังของพวกเขาจ้องมองหุ่นทรายที่ถูกเคลื่อนย้ายมาไว้ที่นี่ดวงตาดำคลับของจิงโม่เปล่งประกายขึ้น

“ครั้งนี้เมืองจิ่นซิ่วยังง่ายต่อการโจมตีและยากต่อการป้องกันพวกเราจำเป็นจะต้องไล่ล่าชัยชนะและนำกำแพงเมืองของแคว้นจื่อสวี้มาซักสองสามที่เช่นนั้นพวกเราก็จะสามารถเอาชนะได้”หลังจากที่เอ่ยถึงในดวงตาของซูเหร่าเต็มไปด้วยความลำพองใจเดิมทีรู้สึกว่าเมืองซ่างลี่เป็นกระดูกที่อยากที่จะกัดที่สุดแต่กลับมิคิดว่าจิงโม่กลับทำให้พวกเขาสามารถเข้ามายังเมืองซ่างลี่ได้อย่างง่ายดายและชาญฉลาด

“เมืองซ่างลี่นี้พวกเราไม่ได้ออกแรงเยอะแต่พวกเราก็จะประมาทกับเมืองจิ่นซิ่วไม่ได้”หลีฉางอันอดไม่ได้ที่จะเอ่ยเตือนซูเหร่าสงครามที่ยังไม่ทันออกแรงมากก็ได้รับชัยชนะแล้วมันง่ายต่อการทำให้นายทหารเล็กๆอย่างพวกเขารู้สึกลำพองใจรู้สึกว่าได้รับชัยชนะมันง่ายเกินไปถ้าหากว่าพวกเขามิวางแผนให้ดีเมื่อถึงเพลานั้นเกรงว่าจะทำให้พลาดบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่

“ท่านแม่ทัพหลีวางใจเถิดข้ารู้เมืองซ่างลี่คือแรงกายของจิงโม่ถ้าหากว่าไม่ใช่เพราะเด็กคนนั้นก็มิรู้ว่าพวกเราจะต้องออกแรงมากเพียงใด”ซูเหร่ารู้ดีว่าตนเองนั้นไม่ได้เก่งกาจพอหลังจากที่เอ่ยจบก็กวาดตาจ้องมองไปยังหุ่นทราย

ถึงแม้ว่าจะประมาทกับเมืองจิ่นซิ่วไม่ได้แต่ทว่าหากมีจิงโม่เป็นไข่มุกล้ำค่าอยู่ที่ด้านหน้าและถ้าหากใช้เลือดเนื้อของเหล่าพี่น้องเพื่อช่วงชิงชัยชนะถึงแม้จะชนะก็ดูไม่ดี

“นายพลซูถ้าไม่เช่นนั้นพวกเราก็ไปเมืองจิ่นซิ่วสักรอบดีหรือไม่ข้ามีความสนใจในชื่อนี้ถ้าหากว่าได้ข้าจะให้พวกเขาเรียกว่าเมืองจิงโม่”จิงโม่เอ่ยเสียงเบาใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่สว่างเจิดจ้า

“วางใจเถิดถึงแม้ว่าไม่ใช่เจ้าที่พาซูเหร่าไปก็รอให้โจมตีเมืองจิ่นซิ่วเรียบร้อยข้าจะรายงานต่อฮ่องเต้ว่าให้เปลี่ยนชื่อเมืองจิ่นซิ่วเป็นเมืองจิงโม่”หลีฉางอันยิ้มพลางเอ่ยกับจิงโม่ถึงแม้ว่าจิงโม่ไม่เอ่ยปากเขาก็มีแผนการเช่นนี้ที่จะนำเมืองซ่างลี่เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองจิงโม่อย่างไรเสียการได้ครอบครองเมืองซ่างลี่ก็คือการลงแรงของจิงโม่

และในเมื่อจิงโม่มีความสนใจในเมืองจิ่นซิ่นถ้าเช่นนั้นก็เปลี่ยนชื่อเมืองจิ่นซิ่วเป็นเมืองจิงโม่เถิด

"ดีในเมื่อมันเป็นเมืองจิงโม่ของข้าถ้าเช่นนั้นท่านแม่ทัพหลีก็ส่งมอบให้ข้าเถิดให้นายพลซูเหร่าไปกับข้าพวกเราไปเอาเมืองจิ่นซิ่วด้วยกัน"จิงโม่เอ่ยพร้อมกับรอยยิ้ม

หลีฉางอันได้ฟังจิงโม่เอ่ยว่าจักนำซูเหร่าไปชนะเมืองจิ่นซิ่วถึงสองครั้งในดวงตาของเขาก็มีการครุ่นคิดอย่างละเอียดถี่ถ้วนความสามารถอันน่าทึ่งของเด็กเช่นนางทำให้เขาตกตะลึงสำหรับเรื่องราวต่อไปทำให้เขามีความคาดหวังเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

"จิงโม่เจ้ามีวิธีแก้ปัญหาแล้วหรือ?"หลีฉางอันเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มจิงโม่จ้องมองหลีฉางอันก่อนจะพยักหน้าเมื่อซูเหร่าเห็นจิงโม่พยักหน้าหัวใจของเขาก็เต็มไปด้วยความปิติสุขถ้าเขาไม่สามารถยึดเมืองจิ่นซิ่วได้ถ้าเช่นนั้นก็คือคุณงามความดีของฟ้าแล้วเขาจักไม่รอคอยด้วยหัวใจที่มีความหวังได้อย่างไร

“ท่านลุงหลีสามารถช่วยเหลือสนับสนุนให้จิงโม่ได้รับชัยชนะอีกครั้งได้หรือไม่?”จิงโม่เอ่ยถามด้วยรอยยิ้มแท้จริงแล้วความอ่อนโยนในดวงตาของหลีฉางอันนั้นยืนยันแล้วว่าเขาเห็นด้วยกับนาง

“การเห็นด้วยมิใช่ปัญหาอันใดแต่ทว่าเจ้าก็ต้องบอกข้าว่าข้อได้เปรียบที่จะสามารถเอาชนะเมืองซ่างลี่ได้คืออันใด?”วาจาของหลีฉางอันนุ่มนวลเพลาที่จ้องมองจิงโม่ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความอ่อนโยนก่อนหน้านี้เขารู้สึกเพียงแค่เด็กคนนี้ฉลาดหลักแหลมแต่เพลานี้เขาค้นพบว่าความฉลาดของนางสามารถนำมาใช้ในสนามรบได้อีกด้วย