บทที่ 112 ประมุขของสำนักซื่ออิ่ง

และไม่ใช่เพียงแค่คนเดียวที่จ้องมองพวกมันอยู่

ตามข้อความบนจดหมายนั้นพูดว่า ตอนนี้ไม่เพียงแต่หยุนฝู้เฉินเท่านั้นที่ต้องการหาประมุขของสำนักซื่ออิ่ง แม้แต่ฮ่องเต้และไท่จื่อเองต่างก็กำลังจับตามองกองกำลังนี้อยู่!

และแม้แต่สายสืบของแคว้นอื่น ๆ ก็กำลังตามหาหัวหน้าของสำนักซื่ออิ่งนี้อยู่เหมือนกัน!

ท้ายที่สุดใครก็ตามที่สามารถเชื้อเชิญกองกำลังนี้มาใช้ได้ ก็จะมีผู้ช่วยเพิ่มขึ้นอีกหนึ่ง

ไม่พูดถึงเรื่องอื่น เพียงแค่เรื่องที่ใช้เงินสั่งให้ฆ่าคนนั้น รับรองว่าทำได้อย่างสมบูรณ์แบบอย่างแน่นอน!

มันเป็นใบมีดอันคม!

ทุกคนอยากได้

ไม่ต้องพูดถึงความสามารถในการใช้ยาพิษของประมุขของพวกเขานั้น ยิ่งทำให้คนอยากได้ยิ่งนัก!

หากได้องค์กรดังกล่าวมาทุ่มเทกำลังให้ตัวเองละก็ ต่อไปไม่ว่าจะเป็นการแย่งชิงบัลลังก์หรือเปิดสงคราม มันจะมีโอกาสชนะมากยิ่งขึ้น!

เซี่ยจินอานพับกระดาษและใส่คืนในซองในจดหมาย และในใจก็มีความกังวลเกิดขึ้น

หลังจากที่เซี่ยจินอานเก็บของทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็กลับไปที่ลานของตัวเอง

แต่สิ่งที่อยู่ในสมองนั้นก็ล้วนเป็นแต่เรื่องของสำนักซื่ออิ่ง

จนกระทั่งได้ยินเสียงของซูหยาวจึงได้สติคืนอีกครั้ง

"คุณหนูเซี่ยกลับมาแล้วเหรอเจ้าคะ"

"อืม" เซี่ยจินอานตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจและนั่งลงที่โต๊ะ

ซูหยาวรีบลุกขึ้นและรินชาให้เซี่ยจินอานแก้วหนึ่ง เซี่ยจินอานรับมาจิบไปหนึ่งคำ "แล้วชูหลานล่ะ?"

ซูหยาวยิ้มและพูดว่า:"ซูหลานไปแอบสังเกตแม่ครัวคนนั้นแล้วเจ้าคะ "

เซี่ยจินอานพยักหน้าแล้วทิ้งความคิดทั้งหมดของออกจากหัว และคิดเรื่องที่จะไปบ้านหลิงชุนในเวลากลางคืน

กำลังคิดออกได้อยู่หน่อย พ่อบ้านก็เดินมา

"ตาเฒ่า เจ้ามาที่นี่ได้ยังไง?" เซี่ยจินอานมองดูพ่อบ้านถามด้วยความประหลาดใจ