บทที่ 115 ข้าจะนำตัวเจ้าไปพบขุนศาลเอง

บรรดาประชาชนที่มาดูนั้นจะไปเคยได้ยินการฝังเข็มอะไรมาก่อนล่ะ พวกเขาต่างก็ไม่เชื่อและต่างทำหน้าประชดประชันกัน

"วิธีการฝังเข็มอะไรกัน ข้าอยู่มาหลายสิบปีแล้วยังไม่เคยได้ยินมันก่อนเลย!"

"ไม่ผิดแน่ สองคนนี้กำลังหลอกลวงคนแน่นอน!"

"ใช้เข็มไม่กี่อันก็จะมาช่วยคน เรื่องตลกชัดๆ!"

"เมื่อไม่นานมานี้ข้ายังเห็นคนทรยศขายชาติคนนั้น ใช้เข็มทำร้ายองค์หญิงใหญ่ของจวนแม่ทัพเจิ้นหนานด้วย!"

"ข้าก็เห็นเช่นกัน!"

สีหน้าของเซี่ยจินอานดูไม่ค่อยดีนัก นางไม่คิดเลยว่าจะมีคนที่จำเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสองสามวันก่อนนั้นได้ ดูเหมือนว่าเหตุการณ์ครั้งนั้นจะทำให้พวกเขาหวัดกลัวไม่น้อยเลยทีเดียว!

ทำดีกว่าพูด เซี่ยจินอานเองก็ไม่อยากไปอธิบายให้พวกเขาฟัง จึงตั้งใจรักษาเด็กต่อ

ส่วนหญิงสาวคนนั้น ก็ถูกคุณชายผู้ดีควบคุมตัวเอาไว้แล้ว!

นางมองดูเซี่ยจินอานด้วยสายตาที่โหดร้าย คนคนนี้แหละที่ทำลายแผนการทั้งหมดของนาง!

ตอนแรกนางกะว่าจะหลอกเงินคนคนนี้สักหน่อย!

แผนการดีๆ แต่กลับถูกไอ้หนูนี้ทำลายไป!

หลังจากเซี่ยจินอานดึงเข็มออก เด็กน้อยก็ค่อยๆฟื้นขึ้นมา

ทุกคนเห็นภาพเช่นนี้แล้ว ต่างก็รู้สึกประหลาดใจกันหมด

"นี่มันน่าเหลือเชื่อจริงๆเลย"

"ฟื้นแล้วจริงๆด้วย"

เซี่ยจินอานมองดูเด็กชายที่ฟื้นขึ้นมา สถานะของคนคนหนึ่งสามารถมองออกได้จากดวงตา

แต่เมื่อมองดูดวงตาที่ไม่มีชีวิตชีวาของเด็กชายนั้น เซี่ยจินอานก็รู้สึกส่งสารเขาเหลือเกิน

หลังจากถูกทรมานมาเป็นเวลานานนัก เด็กคนนี้ไม่ได้โหยหาโลกใบนี้อีกต่อไปแล้ว

เด็กน้อยมองคนรอบตัวของเขาอย่างเฉยชา แต่พอเห็นสีหน้าที่น่ากลัวของแม่เขานั้น ตัวของเขานั้นกลับสั่นอย่ารุนแรง!

เซี่ยจินอานรู้สึกถึงความกลัวของเด็กน้อย ดังนั้นนางจึงเอาเขาเข้าอ้อมแขนของตัวเอง และลูบหลังของเขาเบาๆเพื่อปลอบโยนเขา

"ไม่ต้องกลัว"