บทที่ 128 การสอบสวนแบบเผชิญหน้า

หวงอานมีสีหน้าประหม่า นิ้วมือกำแน่นโดยไม่ได้รู้ตัว และข้อต่อเปลี่ยนเป็นสีขาว

เซี่ยจินอานนำปฏิกิริยาของเขามาสู่สายตา และสามารถมองเห็นได้อย่างรวดเร็ว

"หวงอานข้าได้ยินมาว่าเจ้ามีน้องสาวคนหนึ่ง?" เซี่ยจินอานพูดเบา ๆ

ใบหน้าของหวงอานแข็งทื่อ "ขอรับ"

เซี่ยจินอานได้ยินคำตอบที่ไม่ลังเลของหวงอาน ก็แปลกใจเล็กน้อย ยังคิดว่าเขาจะปฏิเสธ ซึ่งช่วยประหยัดเวลาได้มากในการสอบถามข้อมูลของนาง

"ข้าสามารถตรวจสอบน้องสาวของเจ้าได้ แสดงว่าข้าได้รู้ทุกอย่างแล้ว เจ้าเป็นคนพูดเอง หรือจะให้ข้าช่วยเจ้าพูด" เซี่ยจินอานกล่าว

จริงๆ แล้วเรื่องนี้ค่อนข้างง่ายที่จะตรวจสอบ

คนของจวนแม่ทัพเหล่านั้นอาจคิดไม่ถึงว่านางจะสืบหาต่อไป ดังนั้นบางเรื่องก็ได้ทำขึ้นมาโดยไม่ลังเล

หรือจะคิดว่านางจะมีชีวิตอยู่ไม่ถึงวันที่ความจริงจะปรากฏ

ใบหน้าของหวงอานซีดขาวราวกระดาษ จากนั้นคุกเข่าลงทันที และพูดช้าๆ

"แม่นางเซี่ยตอนที่เข้าจวนมาครั้งแรก เคยบอกข้าน้อยว่าเป็นโรคนกเขาไม่ขัน ตอนนั้นข้าน้อยโกรธมาก และบังเอิญมีเงินอยู่ในมือ จึงไปที่บ้านหลิงชุนตามหาชิวชิว คาดไม่ถึงว่าจะถูกคนของจวนแม่ทัพจับตาดู คนผู้นั้นบอกว่าเพียงแค่ข้าน้อยวางยาท่าน นางก็จะไถ่ตัวให้ชิวชิว ตอนนั้นข้าเกลียดต่อท่านพอดี ทั้งต้องการอยากจะให้ชิวชิวไปจากสถานที่แห่งนั้น จึงทำให้ข้าน้อยยอมทำตามข้อตกลงนี้"

เซี่ยจินอานเคาะนิ้วบนโต๊ะเบาๆ แล้วถามว่า "คนที่มาหาเจ้าคือใคร?"

"เป็นสาวใช้ของจวนแม่ทัพขอรับ"

"ได้บอกหรือไม่ว่าเป็นสาวใช้ของใคร?"

"ไม่ขอรับ"

เซี่ยจินอานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และโบกมือให้หวงอานพูดต่อ

หลังจากได้รับคำสั่งหวงอาน เขาก็พูดต่อ "เป็นเพียงครั้งแรกที่ข้าน้อยวางยาท่าน ก็ถูกท่านจับได้แล้ว"