บทที่ 182 เสด็จอากำลังบอกรักรึ

หยุนฝู้เฉินเดินเข้าไปที่ชั้นสอง พอถึงที่หน้าบันไดเขาก็เหลือบมองและสังเกตเห็นสายตาที่ร้อนแรงนั้น

ก้าวเดินไปข้างหน้า เห็นว่าอีกฝ่ายขยี้ตาอย่างน่ารัก การกระทำนี้ช่างน่ารักอย่างอธิบายไม่ได้จริงๆ มุมปากใต้หน้ากากนั้นก็มีรอยยิ้มปรากฏขึ้นโดยไม่รู้ตัว และความสุขของนั้นล้นออกมาจากดวงตาของเขา

"เสด็จอา" หยุนจวินหงและหยุนจวินเฮ่อเห็นผู้ที่มาเป็นหยุนฝู้เฉิน ก็รีบคำนับทันที

แต่หยุนฝู้เฉินกลับเพิกเฉยมันไปโดยตรง เดินไปข้างๆของเซี่ยจินอาน น้ำเสียงของเขามีความอ่อนโยนเพิ่มขึ้นเล็กน้อย: "เจ้าจ้องมองข้าทำไม?"

"ข้าแปลกใจ" เซี่ยจินอานพูดอย่างจริงใจ

"แปลกใจเรื่องใด?" หยุนฝู้เฉินนั่งลงข้างๆเซี่ยจินอาน และไม่สนใจคนอื่นๆ

"แปลกใจว่าทำไมท่านถึงมาที่นี่"

"ข้าเชิญฝู้เฉินมาเอง" เสิ่นหลีซูกล่าว

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ยังไม่มีใครเคยเพิกเฉยต่อนางได้ขนาดนี้! แต่ทันทีที่หยุนฝู้เฉินปรากฏตัวก็มองไปทางชายเสื้อม่วงและไม่ได้มองนางแม้แต่นิดเดียวเลย ซึ่งมันทำให้นางรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง นางยังไม่เคยพ่ายแพ้ให้กับผู้หญิงคนไหน แล้วนางจะพ่ายแพ้ให้ผู้ชายคนหนึ่งได้อย่างไร!

ดังนั้นเมื่อพบหัวข้อที่สามารถตอบได้นางก็ต้องแย่งมันมาให้ได้ เพื่อให้คนอื่นสนใจเพียงนางผู้เดียว และโอ้อวดให้เห็นว่านางสำคัญเพียงใด เจ้าดูสิ ข้าแค่เรียก ฝู้เฉินก็มาแล้ว!

เซี่ยจินอานเองก็ไม่ได้สังเกตเห็นความคิดของนางได้มากขนาดนั้นหรอก แต่สายตาที่มองเสิ่นหลีซูนั้นกลับเปลี่ยนไป

หรือผู้หญิงคนนี้จะเป็นคนที่เจ้าชู้? แถมยังเป็นคนที่เจ้าชู้ระดับไฮเอนด์ด้วย? สามารถทำให้แฟนทุกคนของตนสามารถอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขได้

เมื่อนึกถึงตรงนี้ สายตาที่เซี่ยจินอานมองดูหยุนฝู้เฉินนั้นก็เริ่มแปลกประหลาดขึ้น แถมยังมีร่องรอยของความเห็นอกเห็นใจ

เสิ่นหลีซูและหยุนฝู้เฉินพูดคุยกันขึ้น และไม่ได้สนใจกับสายตาของเซี่ยจินอานและตระหนักถึงกิจกรรมทางจิตวิทยาของเซี่ยจินอานไม่ได้แน่นอน แต่หยุนจวินหงที่นั่งอยู่ทางซ้ายของเซี่ยจินอานและสังเกตการเปลี่ยนแปลงของนางนั้น ได้ตระหนักถึงสายตาของเซี่ยจินอาน ดังนั้นเขาจึงแอบทิ่มเอวของเซี่ยจินอานด้วยข้อศอก และกระซิบเบาๆว่า:"เจ้าเป็นไรไป?"

เซี่ยจินอานส่ายหัวเล็กน้อยและไม่พูดอะไร จะยังไงมันก็เป็นเรื่องที่ไม่ดีของหยุนฝู้เฉิน ไม่พูดเยอะจะดีกว่า

การกระทำของทั้งสองนั้น กลับหลบหนีดวงตาของหยุนฝู้เฉินไม่ได้ เห็นเพียงเขาก้มหน้าหันไปมองดูเซี่ยจินอาน ดวงตาของเขามืดลงและเตือนว่า: "อยู่ดีๆซะหน่อย"