บทที่ 210 เสด็จพ่อลูกน้อยใจเพคะ

ช่างเป็นคนโง่ที่มีความสามารถแต่จะทำให้เรื่องมันเลวร้ายลงจริงๆ!

แต่นางก็รู้สึกกังวลใจมากจริงๆว่าองค์หญิงองค์นี้จะเกิดเรื่อง ดังนั้นจึงรีบเดินออกไปอย่างรวดเร็ว แต่ในตอนที่เดินไปจนถึงครึ่งทางนั้นนางก็ได้หยุดฝีเท้าลง แล้วหันหลังกลับและเดินออกไปจากพระราชวังเลย

มีเรื่องมากไม่สู้มีเรื่องน้อย ถ้าหากว่าจู่ๆนางก็ปรากฏตัวออกไปในที่เกิดเหตุ เกรงแต่ว่าจะถูกเซี่ยจินอาน จะใช้ประโยชน์จากการปรากฏตัวของนางมายุยงส่งเสริมให้บาดหมางกันได้

นางกำนัลที่คอยติดตามหยุนฉีฝูว่ายน้ำไม่เป็นเลย ดังนั้นนางจึงตะโกนเสียงดังว่า "องค์หญิงตกน้ำไปแล้วเจ้าค่ะ"

นางหวังว่าจะดึงดูดผู้อื่นได้ เมื่อคนอื่นๆที่อยู่แถวๆนี้ได้ยินดังนั้น ก็รีบวิ่งเข้ามา ทำให้ในพระราชอุทยานเกิดความโกลาหลวุ่นวายขึ้นมาในทันที

ขันทีที่ว่ายน้ำเป็นสองสามนายทยอยกันกระโดดลงไปในน้ำ แล้วลากหยุนฉีฝูขึ้นมา

หยุนฉีฝูได้หมดสติไปแล้ว เนื่องจากชายหญิงมิควรใกล้ชิด สาวใช้คนหนึ่งจึงผลักขันทีที่กำลังลากนางขึ้นมาออกไปทันที แล้วตัวเองก็ก้าวไปข้างหน้าเพื่อปั๊มหน้าอกของหยุนฉีฝู จนกระทั่งนางได้พ่นน้ำที่อยู่ภายในร่างกายออกมา แล้วไอสองสามครั้ง!

หยุนฉีฝูฟื้นขึ้นมาอย่างช้าๆ เสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่บนร่างกายเปียกโชกไปหมดแล้ว และกำลังแนบกับร่างของนาง จนทำให้ร่างกายที่มีเส้นโค้งเว้าขึ้นลงทั้งหมดของนางปรากฏออกมา เมื่อนางกำนัลเห็นดังนั้นก็ถอดเสื้อนอกที่อยู่บนร่างกายของตัวเองออกมา แล้วคลุมมันเอาไว้บนร่างกายของหยุนฉีฝู!

ตามปกติแล้ว นางจะคลุมเสื้อผ้าของนางกำนัลที่ต่ำต้อยคนหนึ่งได้อย่างไร แต่ทว่าตอนนี้นางจำเป็นต้องทำเพื่อรักษาหน้าเอาไว้!

ในขณะที่กำลังมองดูเสื้อนอกที่ต่ำต้อยนี้อยู่บนร่างกาย นางก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะแปดเปื้อนไปด้วยกลิ่นอายแห่งความต่ำทรามไปหมดแล้ว!

และคนที่ทำให้นางต้องตกอยู่ในสถานการณ์นี้ก็คือเซี่ยจินอาน!

หยุนฉีฝูมองไปที่เซี่ยจินอานอย่างอาฆาตแค้น นางจะต้องฆ่าผู้หญิงคนนี้ให้ได้!

นางยืนขึ้นพร้อมกับรวบเสื้อนอกเอาไว้ มีลมเย็นๆลูกหนึ่งพัดมา นางจึงหนาวจนตัวสั่นและฟันสั่นไปหมด

แล้วนางก็กัดฟันพูดว่า "ข้าจะฆ่าเจ้า!"

เซี่ยจินอานมองไปที่ผู้หญิงที่กระเซอะกระเซิงอยู่ตรงหน้า และหัวเราะเยาะ แล้วพูดว่า "เจ้าก่อกรรมทำเข็ญเองนะ!"

"ฝ่าบาทเสด็จ!" เสียงที่สุขุมและแหลมคมเสียงหนึ่งดังขึ้นมา ได้ดึงดูดความสนใจของทุกคนไปเสียแล้ว ขันทีและนางกำนัลที่อยู่ ณ ที่แห่งนี้ก็เลยคุกเข่าลงอย่างรวดเร็ว แล้วคำนับไปทางเงาร่างที่เหลืองอร่ามร่างนั้น