บทที่ 29 ซูหยาว อาการเล็บเทาอยากรักษาไหม

เซี่ยจินอานลูบข้อมือของตัวเอง ดวงตามืดครึ้ม

จำเป็นต้องอัปเกรดระบบเดี๋ยวนี้แล้ว

เซี่ยจินอานมองไปที่ซูหยาวที่อยู่ข้างๆ ควรเริ่มจากคนรอบข้างก่อน พ่อบ้านนั้นช่างยากเย็นแสนเข็ญยิ่งนัก!

"ซูหยาว อาการเล็บเทาอยากรักษาไหม?" เซี่ยจินอานกล่าว

ซูหยาวตกใจ และซ่อนมือของตัวเองไว้ในแขนเสื้อโดยไม่รู้ตัว

อาการเล็บเทาเป็นโรคติดต่อ ครอบครัวตระกูลใหญ่เลือกสาวใช้มักจะปฏิเสธคนประเภทดังกล่าว

ปกติแล้วนางมักจะทาน้ำมันทาเล็บเพื่อปกปิดเล็บเทาของนาง และระมัดระวังจนไม่กล้าให้ใครรับรู้!

หลายปีมานี้นางปิดบังมาโดยตลอด คิดไม่ถึงว่าจะถูกคนอยู่ด้วยไม่กี่วันมองออกแล้ว

ซูหลานมองเซี่ยจินอานด้วยสีหน้าระแวดระวัง เรื่องที่ซูหยาวป่วยด้วยเล็บเทานี้ซูหลานก็รู้ด้วย และยังช่วยหล่อนซ่อนความลับไว้อีก

ตอนนี้นางกังวลว่าผู้หญิงไม่ดีคนนี้จะนำเรื่องนี้มาเป็นข้ออ้าง เพื่อทำให้พวกเขาทั้งสองจะต้องเชื่อฟังคำสั่งของนาง!

"คุณหนูเซี่ย ท่านรู้ได้ยังไงกัน?" ซูหยาวถามอย่างใจระแวง

"เล็บมือของเจ้ายาวแล้ว เล็บใหม่มีสีเขียวอมเทา แค่มองข้าก็รู้แล้ว" เซี่ยจินอานอธิบาย

โรคเล็กๆ น้อยๆ เช่นเล็บเทานี้มีอาการแค่ผิวเผินไม่จำเป็นต้องให้ระบบเริ่มการสแกน นางก็สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

"คุณหนูเซี่ยรู้วิธีรักษาไหมเจ้าคะ?" ใบหน้าของซูหยาวเต็มไปด้วยความหวังและความตื่นเต้น

อาการป่วยนี้ทำให้นางมีปัญหามาหลายปี เคยไปหาหมอแล้ว และเคยใช้ยาทาภายนอกมาบ้าง แต่ก็ไม่มีผลอะไรเลย!

"แน่นอน!" เซี่ยจินอานพูดอย่างมั่นใจ

ในชาติที่แล้วเหล่าชายหนุ่มในค่ายทหารก็มีหลายคนที่ป่วยด้วยเล็บเทา นางรักษาทีละคนจนรักษาให้จนหายขาด!

ในสายตาของคนอื่นๆ มันเป็นโรคที่รักษายาก แต่เมื่อมาถึงมือนางมันเป็นเพียงโรคเล็กๆ ที่พบเห็นบ่อยๆ!

"เจ้าโง่หรือ! เจ้าคงไม่ใช่อยากให้นางรักษาเจ้าหรอกนะ!" ใบหน้าของซูหลานเต็มไปด้วยการไม่เห็นด้วย!

จึงเข้าไปคว้าข้อมือของซูหยาวไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้สมองของนางคิดบ้าๆ ขึ้นแล้วจะยอมให้เซี่ยจินอานรักษาให้นาง!

เซี่ยจินอานไม่ได้บังคับนาง การที่ตัวเองก้าวเข้ามายุ่งมากเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องดี ดังนั้นจึงพูดเบาๆ ว่า "เจ้าลองคิดดู พรุ่งนี้เช้าค่อยให้คำตอบข้า โอกาสนี้มีเพียงครั้งเดียวเท่านั้น"

ใช้ทั้งความกรุณาและความน่าเกรงขามในการทำงานร่วมกัน ที่ไม่ตึงหรือหย่อนจนเกินไป