บทที่ 298 ไม่ยอมใช้ลูกสาวมาเป็นของแลกเปลี่ยน

หยุนจวินเย่าส่ายพัดพร้อมยิ้มให้เซี่ยจินอาน "คุณชายท่านนี้คือ?"

เซี่ยจินอานนึกถึงคำพูดที่หยุนฝู้เฉินบอกนาง ดูเหมือนว่าองค์ชายห้าต้องการอภิเษกสมรสกับลูกสาวของเหรินอวี้สื่อ ดวงตาเหลือบมองไปที่กล่องไม้บนมือของขันทีที่กำลังลากอยู่ข้างหลังของเขา

ในนี้เกรงว่าจะเต็มไปด้วยยารวมปราณ

"ตัวข้าเป็นเพียงแค่คนต่ำต้อยคนหนึ่ง" เซี่ยจินอานยิ้มและตอบ "วันนี้มารักษาอาการให้ฮูหยินแห่งจวนเหริน"

บ่าวรับใช้ชายเฝ้าประตูได้ยินคำนี้ พูดอย่างดูถูกว่า: "คนป่าเถื่อนมาจากที่ไหนก็ไม่รู้ ยังอยากจะเข้าไปข้างในประตูจวนเหรินของเรา!"

อาการป่วยของฮูหยินของพวกเขาแต่ไหนแต่ไรมาก็ได้รับการรักษาจากหมอหลวงฉี ตอนนี้หมอหลวงฉีและลูกสาวของเขา ซึ่งเป็นแพทย์หญิงคนแรกในเมืองหลวงกำลังรักษาฮูหยินของเขาอยู่ในจวน!

จะตกถึงคราวเขาได้ที่ไหนกันล่ะ!

หยุนจวินเย่าได้ยินประโยคนี้ก็คิดอย่างลึกซึ้งอีกครั้งหนึ่ง

ฮูหยินอวี้สื่อป่วยระยะสุดท้ายแล้ว หมอหลวงสำนักหมอหลวงต่างก็หมดวิธีรักษาแล้ว หมอกระจอกๆคนหนึ่งที่ไม่มีชื่อเสียงจะรักษาให้ดีได้อย่างไรกันล่ะ!

เขากลับพาหมอกระจอกๆเข้ามาอย่างไม่ถือสา สร้างปัญหาให้ตระกูลของเหรินอวี้สื่อ ครั้นแล้วเพื่อที่จะกดดันให้เหรินชินชินแต่งงานกับตน

คิดถึงตรงนี้ หยุนจวินเย่ายิ้มและกล่าว: "ในเมื่อคุณชายต้องการรักษาฮูหยินอวี้สื่อ งั้นก็เข้าไปเถอะ"

แม้ว่าสีหน้าของบ่าวรับใช้ชายไม่พอใจ แต่หยุนจวินเย่าก็พูดออกมาแล้ว เขาก็ไม่สามารถขวางได้อีก ทำได้เพียงปล่อยให้เขาเข้ามา

เซี่ยจินอานไม่สนใจอะไร เข้าไปได้ก็พอ และก็ไม่กลัวหยุนจวินเย่าจะมีแผนกลอุบายอะไร

คนกลุ่มนี้ก็เดินเข้าไปข้างในเรือนหลัก นี่เป็นเรือนที่เหรินอวี้สื่อและฮูหยินอวี้สื่ออาศัยอยู่ พอเข้าไปในเรือน เซี่ยจินอานก็ได้กลิ่นซุปสมุนไพร เซี่ยจินอานแยกวัตถุดิบในซุปสมุนไพร ล้วนแล้วช่วยสลายเสมหะและหยุดอาการไอ

เซี่ยจินอานขมวดคิ้ว อาการไอธรรมดาสามารถพรากชีวิตคนได้อย่างไร นี่อาจเป็นโรคปอดบวม

"เหรินอวี้สื่อ ข้ามาส่งยาให้เจ้าแล้ว" หยุนจวินเย่ายืนอยู่ในเรือนและพูดเสียงดัง