บทที่ 301 เจ้ามีความสามารถเพียงใด

เซี่ยจินอานเหลือบมองฉีเซียวเซียว"เจ้าพูดทีไร คนอื่นก็จะคิดว่าเจ้าเป็นคนปัญญาอ่อน!"

นางจะไปสอบถามที่ไหนกัน นี่ก็เป็นครั้งแรกที่นางเข้ามาในจวนเหริน

คนที่รู้อาการป่วยที่แท้จริงของฮูหยินเหรินก็มีเพียงเหรินอวี้สื่อกับหมอหลวงฉีเท่านั้น จะให้นางวิ่งไปถามต่อหน้าพวกเขาหรือ

"เจ้านั่นแหละปัญญาอ่อน! อย่าคิดว่าเจ้ารู้เกี่ยวกับทักษะทางการแพทย์เพียงเล็กน้อย ก็จะสามารถมาพูดจาส่งเดชตรงนี้ได้!" ฉีเซียวเซียวพูดอย่างโกรธจัด

เซี่ยจินอานมองดูฉีเซียวเซียว เมื่อพบหน้ากันครั้งแรกนั้น คนคนนี้ยังให้ความรู้สึกนางว่าเป็นหญิงประณีต

ตอนนี้...

ช่างเถิด ไม่พูดล่ะ

ทุกคนคงจะต่อหน้าคนที่ชอบเป็นอีกแบบ และต่อหน้าคนนอกก็เป็นอีกแบบ

หมอหลวงฉีมองดูเซี่ยจินอานและพูดว่า!"หากเป็นอย่างที่เจ้าพูดจริง ประสิทธิภาพของยารวมปราณนี้ก็สามารถนำมารักษาโรคของฮูหยินเหรินได้พอดี"

"ไม่ใช่"เซี่ยจินอานกล่าว"ยารวมปราณก็ทำได้เพียงทำให้ฮูหยินเหรินลดไข้ชั่วคราว แต่ไม่สามารถกำจัดมันให้หมดสิ้นได้!"

หมอหลวงฉีได้ยินเช่นนี้ก็ทำเสียงฮึ"หรือเจ้าสามารถกำจัดมันให้หมดสิ้นได้!"

"ทำไมจะมิได้ล่ะ!"

"ช่างอวดดีเหลือเกิน!" หมอหลวงฉีกล่าวด้วยท่าทางไม่พอใจ

เขาเป็นหมออันดับหนึ่งในสำนักหมอหลวง โรคที่เขายังไม่สามารถรักษาได้ ไอ้เด็กชายน้อยนี้กลับกล้ามาพูดจาวางโตที่นี้!

"เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใคร!แค่เป็นเพียงหมอคนหนึ่งเท่านั้น!ฝีมือทางการแพทย์จะมาเทียบกับท่านพ่อข้าได้อย่างไร!"ฉีเซียวเซียวพูดอย่างดูถูก"โรคที่พ่อข้ายังรักษาไม่ได้ แล้วเจ้าจะไปมีความสามารถอะไร!ช่างไม่รู้อะไรเลยจริงๆ!"

หยุนจวินเย่าก็หงุดหงิดยิ่งนัก และในใจก็มีเจตนาที่จะฆ่าเซี่ยจินอานแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะจู่ๆนางก็โผล่ออกมา เรื่องนี้สำเร็จไปนานแล้ว!

"ข้าไม่มีเวลามาพร่ำบ่นกับพวกเจ้า คุณหนูเหรินขอให้เจ้ารีบตัดสินใจโดยเร็ว"

สีหน้าของเหรินชินชินดูลังเลเล็กน้อย

"คุณหนูเหริน ให้ข้าลองดูหน่อยได้หรือไม่!"เซี่ยจินอานพูดด้วยความจริงใจ

"คุณชายท่านนี้ เจ้าอย่าให้ข้าได้ใช้กำลังบังคับ!"หยุนจวินเย่าหรี่ตาขู่