บทที่ 303 ข้าชื่อเหรินชินชิน

"ขอให้คุณหนูเหรินเรียกคนที่เชื่อใจได้ไปเอายา"เซี่ยจินอานบอก

"ข้าไปเอง"เหรินชินชินบอก

แน่นอนว่านางฟังอะไรบางอย่างออกจากน้ำเสียงของเซี่ยจินอาน หล่อนกลัวว่าจะมีคนทำอะไรในยา

ไม่ช้าก็มีน้ำไหลออกมาจากเข็มเงินที่อยู่ใจกลางค่าย มีเลือดสีแดงปนอยู่ด้วย

มันแล้วดูน่ากลัวเหลือเกิน

"นี่มันเกิดอะไรขึ้น"

"เหรินอวี้สื่อไม่ต้องกังวล นี่นั่นแหละคือสาเหตุของโรค" เซี่ยจินอานบอก

คราวนี้ทำการฝังเข็มไปเป็นเวลารวมหนึ่งชั่วยาม เซี่ยจินอานเก็บเข็ม และให้เหรินอวี้สื่อใช้น้ำร้อนเช็กตัวให้ฮูหยินเหรินพร้อมกับเปลี่ยนผ้าห่มบนเตียงด้วย

ส่วนเซี่ยจินอานก็เดินออกจากห้องโดยตรง และรอไว้ด้านนอก

สาวรับใช้ที่เดินไปมาทำหน้าที่ของตัวเองอย่างวุ่นวาย พอหน้าต่างเปิดกว้าง กลิ่นยาในห้องนี้ก็หายไปไม่น้อย ซึ่งทำให้คนรู้สึกสบายใจขึ้นมากนัก

ส่วนหยุนจวินเย่าและคนอื่นๆ ต่างก็มีสีหน้าแปลกประหลาด

"เข้าไปนานขนาดนี้ โรครักษาหายยัง!" หยุนจวินเย่าแกล้งทำ

"แน่นอน เพียงบำรุงร่างกายสักหน่อยก็สามารถหายดีแล้ว"เซี่ยจินอานกล่าว

"โรคของนางนั้น เป็นโรคที่ไม่อาจรักษาได้ เจ้าจะรักษาให้หายดีขึ้นได้อย่างไร" หมอหลวงฉีโต้ตอบกลับ "หากเจ้าสามารถรักษาได้จริง งั้นฐานะหมอหลวงของข้านี้คงไร้ประโยชน์แล้ว!"

เสียงของเหรินอวี้สื่อเหมือนจงใจตบหน้าของเขา กล่าวอย่างตื่นเต้นว่า"ฮูหยินท่านฟื้นแล้วเหรอ!"

สีหน้าของแต่ละคนต่างก็เปลี่ยนไปหมด!

หยุนจวินเย่ากัดฟันแล้วพูดอย่างโหดเหี้ยมว่า!"เจ้ารักษาให้หายดีแล้วจริงรึ!"

"แน่นอน"

"ดี ดีมาก!" หยุนจวินเย่ากล่าวอย่างโกรธเคืองว่า "ข้าไม่ปล่อยเจ้าไปแน่!"

จากนั้นก็ลุกขึ้นยืนและพาคนของเขาเดินจากไป

จุดประสงค์ที่เขามาก็เพื่อจะฉวยโอกาสให้เหรินชินชินตอบตกลงแต่งงานกับตนเอง แต่นึกไม่ถึงว่าจะถูกหมอที่ไร้ชื่อเสียงทำลายแผนการไป!ตอนนี้ก็ทำได้เพียงคิดหาวิธีอื่น!