บทที่ 34 เจ้ายังกล้าใช้เข็มแทงนาง

นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่บอกว่าจะควักลูกตานาง!

หน้าตานี่ดูไม่ได้เลยจริงหรือไง?

เซี่ยจินอานดึงมือตนออกอย่างแรง กำลังคิดจะตอกกลับ แต่กลับโดนเสียงพ่อบ้านแทรกกลางซะก่อน!

"ท่านอ๋อง!" มีเสียงพ่อบ้านร้องขึ้น้ดวยความโกรธจัดจากด้านนอก แต่ความโกรธนี้กลับมิได้พุ่งเป้าไปที่หยุนฝู้เฉิน

"เรื่องอันใด?"

"เกิดเรื่องกับสาวใช้ในจวนที่คุณหนูเซี่ยรักษาแล้วขอรับ!" พ่อบ้านตะคอกอย่างโกรธจัด!

รู้แล้วว่านังหนูนี่ต้องไม่ได้มาดีแน่ กล้าลงมือกับสาวใช้ในเรือนตน!

เมื่อครึ่งชั่วยามก่อน ซูหลานเห็นมือของซูหยาวบวมแดงน่ากลัว และยังเกาจนเป็นแผลเลือดซิบไปหมด จึงพาซูหยาวมุ่งตรงมาทางหยุนฝู้เฉินด้วยความโกรธ

ระหว่างทางเจอเข้ากับพ่อบ้าน เลยเล่าเรื่องทุกอย่างให้พ่อบ้านฟัง

พ่อบ้านโกรธจัดจนหนวดกระดิกตาเบิกโพลง ลากตัวสาวใช้สองคนมาขอความเป็นธรรม ดีซะอีก พอดีจะตัดสินคดีกันต่อหน้าท่านอ๋อง จะได้ไล่นังหนูนี่ไปซะ!

วันนี้ท่านอ๋องต้องการฝังเข็มนะ! ไม่รู้ว่านางมารนี่จะลงมืออะไรหรือไม่!

พ่อบ้านแทบอยากบุกเข้าไปดูให้เห็นกับตา หากท่านอ๋องกำลังอาบน้ำ ข้างกายเขายังมีสาวใช้สองคน ไม่เหมาะสมจะบุกเข้าไป ได้แต่รายงานอยู่หน้าประตู!

หยุนฝู้เฉินเหล่มองเซี่ยจินอาน และตอบออกไปทันทีว่า "ไปรอที่ห้องโถงข้างๆ"

"ขอรับ" พ่อบ้านพาซูหลานซูหยาวทั้งสองคนไปรอที่ห้องโถงข้างๆ

ซูหลานยังบ่นซูหยาวด้วยสีหน้าโกรธขึ้งว่า "ข้าเคยบอกเจ้าแล้วว่า อย่าไปฟังนาง! เจ้ากลับไม่ฟังข้า เกิดเรื่องแล้วเห็นหรือไม่!"

ซูหยาวกัดปากแน่นไม่พูดอะไร และไม่รู้จะโต้แย้งอย่างไรดี

นางเข้ารับการรักษาด้วยใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังและรอคอย ไม่คิดว่าจะต้องลงเอยเช่นนี้!

นางเชื่อใจคนผิดจริงรึ?

"ข้าล่ะโกรธเจ้าจริงๆเลย!" ซูหลานตะคอกดัง

แต่พอเห็นมือของซูหยาว สภาพน่าอนาถเยี่ยงนั้นนางก็อดปวดใจไม่ได้ "ปวดหรือไม่?"