บทที่ 35 เชื่อข้าหรือไม่

จากนั้นซูหลานกราดเกรี้ยว "เจ้ากล้าวางยาพิษนาง!"

"ไม่ใช่ข้า" เซี่ยจินอานอธิบาย จากนั้นหันไปมองซูหยาวพลางถามว่า "เชื่อข้าหรือไม่?"

สีหน้าซูหยาวลังเลเล็กน้อย

พอคิดถึงข่าวลือต่างๆนานาในท้องตลาด และคิดถึงวันเวลาที่อยู่ร่วมกับนาง

สุดท้ายพยักหน้า

ซูหลานเห็นตัวซูหยาวเองพยักหน้ารับแล้ว นางมิอาจกล่าวอันใดอีก ได้แต่ใช้สายตากล่าวโทษมองไปยังซูหยาว

เซี่ยจินอานขี้หน้าใช้เข็มฝังลงไปที่จุดประสาทบนมือหลายจุด ทำให้ซูหยาวรู้สึกหยุดคันที่มือขึ้นมา จากนั้นความบวมแดงค่อยๆลดลง

ซูหลานเห็นอย่างนั้นยังไม่วายค่อนขอด บ่นกระปอดกระแปดทั้งหัวเราะว่า "ใครจะรู้กันว่าเจ้ามิได้วางแผนและทำมันด้วยตัวเอง" คำพูดนี้ลอยเข้าหูเซี่ยจินอานเต็มๆ

"ข้าโง่รึ? พวกเจ้าต่างก็รู้ว่าข้าเป็นคนสั่งยาให้ซูหยาว เกิดปัญหาขึ้นมาข้าหนีพ้นรึ?"

ซูหลานโดนตอกกลับซะพูดอะไรไม่ออก

เซี่ยจินอานมองมือของซูหยาว ในใจครุ่นคิด ดูท่าจะมีคนต้องการต่อกรกับนาง

จะเป็นพวกเดียวกับตัวบงการที่แท้จริงเบื้องหลังหวงอาน?

"เจ้าไปซื้อยาตามใบสั่งยาที่ข้าให้เจ้าหรือไม่?" เซี่ยจินอานถาม

ซูหยาวพยักหน้า "ไปซื้อตามใบสั่งยาของเจ้าเลย"

เซี่ยจินอานคิ้วขมวด สูตรนางไม่มีทางผิดพลาด

ต้องมีคนเล่นตุกติกในระหว่างนี้แน่!

"ยาของเจ้ามีผู้อื่นแตกต้องหรือไม่?"

สูตรยาไม่มีปัญหา งั้นก็เหลือแต่ตัวยาที่มีปัญหาละ

ซูหยาวกัดปากเล็กน้อย ดูกระอักกระอ่วนใจ

"ข้าไม่สามารถออกนอกจวนอ๋องได้ จึงไหว้วานหมอเซวียไปจับยาแทนข้า หลังจากหมอจวนมอบยาให้ข้าแล้วก็มิมีผู้อื่นแตะต้องเลย"