บทที่ 343 หยุนฝู้เฉินน้อยใจหรือไม่?

เมื่อกี้ตอนอยู่ในตำหนักกระดิ่งทอง นางเห็นหน้าตาของเขาเหมือนคนป่วยมานานแล้ว ร่างกายดูใหญ่โตสูงเช่นนั้นแท้ๆ แต่ใบหน้ากลับซีดเหลือเกิน

ดังนั้นนางจึงแอบใช้ระบบสแกนดู เหมือนที่นางเดาไว้จริงด้วย

โรคที่พบในตัวผู้สูงอายุนั้น เขาเกือบเป็นทุกโรคหมดแล้ว

ความดัน เบาหวาน ไขมันในเลือดสูงมีทุกโรค และยังมีโรคตับแข็งอีกด้วย!

"เจ้ารักษาได้?" หยุนฝู้เฉินก้มหัวลงเล็กน้อย หันหน้าด้านข้างแล้วเหลือบมองหน้าเซี่ยจินอาน

"ได้" เซี่ยจินอานกล่าว

ความดัน เบาหวาน ไขมันในเลือดสูง เป็นโรคที่พบไม่บ่อยในสมัยโบราณ และไม่มีวิธีการรักษาที่แน่นอน

สำหรับทักษะทางการแพทย์ในโบราณแล้วนี่เป็นปัญหาที่ยากมากๆ

แต่ในยุคปัจจุบันนั้นความดัน เบาหวาน ไขมันในเลือดสูงนั้นเป็นโรคที่พบบ่อยมาก และสำหรับนางโรคเหล่านี้ก็รักษาได้ง่ายมากๆ

เซี่ยจินอานหยุดชะงัก และตะโกนว่า:"ท่านอ๋อง"

หยุนฝู้เฉินได้ยินเสียงเรียกนี้ ก็หยุดเดินและหันมองเซี่ยจินอาน

เซี่ยจินอานเงยหน้าขึ้น มองดูหยุนฝู้เฉินอย่างจริงจังและพูดว่า:"ท่านบอกว่าหาดข้าสามารถได้รับความยินยอมจากเพ้ยจิ่วชวนและอีกสามคน ท่านก็จะช่วยให้ข้าเข้าไปรักษาโรคที่หมู่บ้านโรคปอด ยังรักษาคำพูดนี้หรือไม่? "

ดวงตาและสีหน้าของหยุนฝู้เฉินเย็นชาลง

"ท่านห้ามกลับคำ!" เซี่ยจินอานเห็นเช่นนี้ ก็พูดอย่างโกรธ

"รอให้เจ้าทำให้พวกเขาเห็นด้วยก่อนแล้วค่อยพูด" หยุนฝู้เฉินกล่าวอย่างเย็นชา และไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้ต่อ ดวงตาของเขากวาดไปยังเซี่ยยิวหรานสองแม่ลูกที่อยู่ด้านหลัง และถามว่า:"ทำไมถึงไว้ชีวิตนาง?"

เซี่ยจินอานก็เหลือบมองเซี่ยยิวหราน และพูดเยาะเย้ยว่า:"ไม่ใช่ไว้ชีวิตนาง"

"หากการตายของนางสามารถทำให้ทหารสามแสนคนเหล่านั้นฟื้นจากความตายได้ ข้าจะฆ่านางโดยไม่ลังเลเลย!"

จากนั้นนางก็นึกเรื่องบางอย่างได้ และหยิบขวดยาออกจากอ้อมแขน แล้วเทยาสีดำออกมา และหันหลังเดินไปตรงหน้าเซี่ยยิวหรานที่จ้องมองเขาอยู่ ยกคางของนางขึ้นและยัดเข้าไปในปากของนางโดยตรง

เซี่ยยิวหรานตกใจ และไออย่างแรง พยายามอยากจะไอให้ยาออกมา แต่เมื่อยาเม็ดเข้าปากก็ละลายไปเลย!