บทที่ 349 ข้าไม่สนใจกับการทำทารุณกรรมศพ

เจียงยี่ยื่นรายงานผู้ป่วยในมือให้เซี่ยจินอาน

ในตอนแรกนางก็นึกถึงสิ่งนี้ ดังนั้นในตอนแรกนางจึงได้ถามชายวัยกลางว่ามีใบสั่งยาหรือไม่ นางจะได้เอามาเทียบกันดู

ใครจะไปรู้ว่าอีกฝ่ายไร้เหตุผลเช่นนี้

เซี่ยจินอานรับมาและมองดูและอ่านด้วยเสียงที่เบาว่า:"หวางชุ่นฮัว หญิง อายุหกสิบสี่ เป็นโรคไอ ถูกหรือไม่? "

"ถูกต้อง"

"ในที่นี้มีผู้ใดที่รู้ทักษะทางแพทย์บ้าง?" เซี่ยจินอานหันมองฝูงชนและถาม

"ข้ารู้" ในเวลานี้มีชายคนหนึ่งเดินออกมา

เซี่ยจินอานยิ้ม "รบกวนเจ้าดูหน่อยว่าใบสั่งยาที่โรงหมอของพวกข้าเบิกให้นั้นมีปัญหาอะไรหรือไม่?"

ชายคนนั้น หยิบใบสั่งยาขึ้นมาดู บนใบหน้านั้นมีความตื่นเต้นเล็กน้อย "ไม่มีปัญหา ไม่มีปัญหา!"

เขาเป็นหมอผู้หนึ่ง และที่รู้นั้นก็เป็นเนื้อหาที่ทุกคนต่างก็รู้จักกันดี ใบสั่งยาก็ตรงตามที่กำหนดไว้เช่นกัน! ตอนนี้เห็นใบสั่งยานี้ในมือ แม้ว่ามันจะแตกต่างจากสิ่งที่เขารู้ แต่ก็ไม่ยากที่จะดูออกได้ว่าประสิทธิภาพของใบสั่งยานี้ดีกว่า และมีผลต่อในการรักษาโรคไอได้ดีกว่า!

"เยี่ยม!เยี่ยมจริงเลย!ใบสั่งยานี้ช่างเยี่ยมจริงๆเลย!"

เขาเพิ่งได้ยินคนในสำนักหมอหลวงกำลังพูดถึงโรงหมอนี้อยู่พอดี และอารมณ์ขึ้นชั่วคราวจึงมาดูสักหน่อย แต่คาดไม่ถึงเลยว่าจะเจอเรื่องเช่นนี้

เดิมทีกำลังจะผิดหวังกับโรงหมอแห่งนี้แล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าจะเจอเรื่องประหลาดใจที่ใหญ่เช่นนี้!

การเดินทางครั้งนี้ไม่ได้ไร้ประโยชน์จริงๆด้วย!

เซี่ยจินอานหันมองฝูงชนอย่างเฉยชา "พวกเจ้าได้ยินหรือยัง ใบสั่งยาของข้าไม่มีปัญหา!"

"มันก็ไม่ได้เป็นความลับอะไรหรอกที่โรงหมอของพวกข้านั้นได้ทำใบสั่งยาไว้สองชุด และคิดว่าทุกคนก็คงจะไม่สงสัยหรอกว่าใบสั่งยานี้เป็นจริงหรือไม่"

"แต่แม่ของข้าก็เกิดเรื่องเพราะกินยาที่พวกเจ้าเบิกนี่นา!" ชายวัยกลางกล่าวอย่างโกรธแค้นว่า "ผู้ชายคนนี้บอกว่าไม่มีปัญหาก็ไม่มีปัญหาหรือไง ไม่แน่พวกเจ้าทั้งสองอาจเป็นพวกเดียวกันก็ได้!"

"หรือไม่ก็อาจเป็นเพราะเจ้าดูอาการผิดก็ได้!"