บทที่ 6 ใช้ชีวิตของเจ้ามาระบายความโกรธของท่านอ๋องเรา

เทียนเฟิงไม่สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของเขา กำลังจะรับคำสั่งก้าวไปข้างหน้า แต่เซี่ยจินอานก็พูดอย่างเย็นชาว่า

"พวกเจ้าอย่าลืมว่าจุดประสงค์ในการพาข้ากลับมา หากกล้าดึงลิ้นข้าออกมา ก็อย่าหวังว่าข้าจะช่วยนายท่านของพวกเจ้า!"

เทียนเฟิงหยุดเดินทันที และมองหยุนฝู้เฉินอย่างลำบากใจ

ดวงตาที่หม่นหมองของหยุนฝู้เฉินแดงระเรื่อมากขึ้นเรื่อยๆ เขาถีบโต๊ะตรงหน้าจนพลิกคว่ำ ในพริบตาเดียวก็มาถึงตรงหน้าเซี่ยจินอาน

นิ้วเรียวยาวของเขาบีบคางของเซี่ยจินอานอย่างแรง บังคับให้นางอ้าปาก ดวงตาใต้หน้ากากฉายแววอาฆาตพยาบาท

"เจ้าคิดจะบังคับให้ข้าลงมือด้วยตัวเองหรือ?"

เซี่ยจินอานถูกเขาบีบจนใบหน้าบิดเบี้ยว และไม่สามารถพูดอะไรได้ เทียนเฟิงและตี้เฟิงที่อยู่ด้านข้างรู้สึกแปลกๆ ท่านอ๋องของพวกเขากำเริบอีกแล้ว!!

ทั้งสองมองหน้ากันไปมา สุดท้ายก็กัดฟันพยักหน้า ขณะเดียวกันก็เข้าไปกดไหล่ของหยุนฝู้เฉินเอาไว้!

"ท่านอ๋อง ล่วงเกินแล้ว!"

การเคลื่อนไหวของทั้งสองนั้นชำนาญมาก พวกเขาคว้าไหล่ของหยุนฝู้เฉินในเวลาเดียวกันได้ออกแรงไปด้านหลัง หยุนฝู้เฉินถูกบังคับให้เอนหลัง ทั้งสองถือโอกาสโยนโซ่เหล็กสองเส้นออกไป บวกกับความเข้าขากันทำให้โซ่เหล็กพันรอบร่างของหยุนฝู้เฉินได้สำเร็จ

ดวงตาดำขลับของหยุนฝู้เฉินแดงก่ำ ราวกับสูญเสียสติสัมปชัญญะไปแล้ว ฝ่ามือใหญ่ของเขาจับโซ่เหล็กสองข้างไว้แน่น กำลังจะใช้พลังภายในดิ้นให้หลุด แต่ทันทีที่เดินพลังเสร็จ จู่ๆ ก็ส่งเสียงฮึดฮัดขึ้น คุกเข่าลงข้างหนึ่งแล้วล้มลงกับพื้น

"ท่านอ๋อง!"

สีหน้าของเทียนเฟิงตี้เฟิงเปลี่ยนไปอย่างมาก พวกเขากำลังจะปล่อยโซ่ แต่เซี่ยจินอานหยุดพวกเขาไว้

"พวกเจ้าอย่าปล่อยนะ! เขาไม่เป็นไร มันเป็นผลของเข็มเงินก่อนหน้านี้ของข้า"

เทียนเฟิงหันไปหาเซี่ยจินอาน น้ำเสียงนั้นแฝงไว้ด้วยคำขู่

"หากท่านอ๋องของเราต้องมีอันเป็นไป ข้าจะทำให้เจ้าตายทั้งเป็น!"

เซี่ยจินอานขยับนิ้ว ไม่มีแรงแม้แต่จะกลอกตา นางมองไปที่หยุนฝู้เฉินที่เอามือยันศีรษะไว้บนพื้นด้วยความเจ็บปวด และพูดอย่างอ่อนแรงว่า

"พวกเจ้าตีเขาให้สลบไปก่อน หากเขายังเดินพลังต่อไป เข็มเงินได้เคลื่อนตัว แม้แต่เทวดาก็ช่วยเขาไม่ได้"

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ทั้งสองก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เทียนเฟิงขบฟันแน่น และใช้มีดพกทำให้หยุนฝู้เฉินสลบไป

เซี่ยจินอานเห็นเข้า ในใจก็แอบโล่งอก แต่ใบหน้าไม่ได้แสดงออก และพูดอย่างอ่อนแรงว่า

"พาเขาไปพักผ่อน สภาพของข้าในตอนนี้ ไม่สามารถถอดเข็มได้"

ทั้งสองมองหน้ากัน และเข้าใจความหมายของนางทันที