ตอนที่356แก้แค้นลบล้างความเจ็บปวด

ตอนที่356แก้แค้นลบล้างความเจ็บปวด

น่าเสียดายที่เสียงขอร้องไว้ชีวิตของพวกเขากลับไม่เข้าหูของหลินซีนเยียนไม่แม้แต่จะส่งผลกระทบต่อจิตใจของนางแต่กลับยิ่งทำให้นางจดจำความไร้ยางอายของพวกเขายิ่งพวกเขาไร้ยางอายมากเท่าไรนางยิ่งนึกถึงเรื่องที่พวกเขาได้ทำต่อเซียวฝาน

นางใช้วิธีเดิมอีกครั้งหยิบก้อนหินที่อยู่บนพื้นขึ้นมาแล้วโยนใส่ตาเฒ่าเซียวพูดเสียงต่ำว่า“ไอ้แก่ที่หน้าไม่อายอย่างเจ้ายังกล้าหน้าไม่อายเรียกตัวเองว่าเป็นพ่อของศิษย์พี่ข้า?น่าขำเสียจริงสัตว์เดรัจฉานอย่างเจ้าสามารถมีลูกที่ประเสริฐเทียบฟ้าอย่างศิษย์พี่ข้าด้วยหรือ?นับแล้วเจ้าใช้ประโยชน์จากศิษย์พี่ข้ามานานเจ้าคิดว่าข้ายังจะไว้ชีวิตเจ้าอีกหรือ?”

ก้อนหินโดนไปที่บนหัวของตาเฒ่าเซียวเลือดสนๆไหลออกมาเขายังคงร้องขอความเมตตาด้วยใบหน้าที่ซีดเซียว

หลินซีนเยียนดึงหูของเขาแล้วถ่มน้ำลายดูหมิ่นพร้อมหัวเราะออกมา“อีกอย่างเรื่องที่เจ้าเคยทำกับศิษย์พี่ของข้าเรื่องการทรมานอย่างมิใช่คนพวกนั้นคือเจ้าที่เป็นคนทำใช่ไหม?เจ้าพูดสิว่าข้าควรไว้ชีวิตเจ้าหรือไม่?”

“เรื่องพวกนั้น”ตาเฒ่าเซียวกระซิบรู้ตัวขึ้นมาอย่างกะทันหันรีบส่ายหัวทันที“ไม่ใช่ข้าไม่ใช่ข้าไม่ใช่ข้าจริงๆเป็น......”

น่าเสียดายคำพูดของเขายังพูดไม่จบสีหน้าของอวิ๋นเทียนสี่ก็เปลี่ยนไปไม่รอหลินซีนเยียนลงมือเขากลับเป็นคนผลักหินก้อนใหญ่นั้นลงไปเองกับมือ

ตาเฒ่าเซียวโดนหินก้อนใหญ่นั้นเข้าไปเต็มๆไม่มีแม้แต่คำพูดสุดท้ายเขาก็ตกลงไปกลางโคลนนั้น

ผิวพื้นโคลนนั้นปรากฏฟองสกปรกออกมาฟองสกปรกที่ออกมาบนผิวโคลนนั้นก็ค่อยๆแตกออกหากดูตามฟองสกปรกพวกนั้นจะเห็นได้ว่ามีเรื่องบางเรื่องที่ไม่มีใครรู้ถูกเก็บไว้อย่างยาวนาน

หลินซีนเยียนหันหน้ามามองเทียนอวิ๋นซีอย่างดุร้าย"การกระทำของเจ้าว่องไวยิ่งนัก!เขาไม่พูดถ้างั้นเจ้าพูดแทนเป็นไง?

“ไม่พวกเราไม่ได้ทำอะไรกับศิษย์พี่ของเจ้าไม่มีเลยจริงๆ”ใบหน้าของอวิ๋นเทียนสี่ยิ่งซีดเซียวในเมื่อชีวิตของเขาอยู่ในกำมือของหลินซีนเยียนแล้วแต่เขาไม่ได้พูดความจริงออกมา

หลินซีนเยียนเป็นคนฉลาดอวิ๋นเทียนสี่ไม่กล้าพูดงั้นก็แสดงว่าเรื่องอมนุษย์ที่เกิดขึ้นกับเซียวฝานนั้นแม้แต่เที่ยนอวิ๋ยซีเองแม้ตายก็ไม่กล้าทรยศ

“ศิษย์น้อง”เซียวฝานที่สลึมสลืออยู่นั้น อยู่ดีๆก็พูดออกมาเขาฝืนยิ้มออกมาด้วยความละอาย“ไม่มีใครทำเรื่องอมนุษย์กับข้าเจ้าอย่าคิดมากไปเลย”

นางคิดมากจริงๆหรือ?

ดวงตาของหลินซีนเยียนเปียกเล็กน้อยนางนึกถึงคำพูดของท่านโจวแม้แต่ผู้ชายที่สูงทรงเท่าฟ้าก็ก่อให้เกิดเงาในใจได้แม้แต่คนที่เป็นอัมพาตเองก็ต้องเคยพบเจอกับประสบการณ์ที่ไม่สามารถพูดความทุกข์ทรมานออกมาได้เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่ท่านโจวไม่รู้แต่ทว่าเขากล้ารับรองว่าเรื่องนั้นได้มีอยู่จริง

แต่ตอนนี้เซียวฝานกลับปฏิเสธว่าไม่มี

หลินซีนเยียนรู้ดีแน่นอนว่าเซียวฝานต้องการปกป้องนางหรือว่าเบื้องหลังของคนคนนั้นเลวร้ายกว่าที่คิดไม่ใช่คนที่หลินซีนเยียนจะสามารถต่อรองด้วยได้ดังนั้นเขายอมที่จะพูดว่าไม่ได้มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นและไม่ยอมที่จะให้นางแบกรับความแค้นเพื่อใช้มาทรมานเขาทั้งชีวิต

แบบนี้ศิษย์พี่คิดพิจารณาแทนนางตลอดจะทำตาปริบๆมองนางตายไปต่อหน้าต่อตาได้หรือ

“เจ้าดูสิแม้แต่ศิษย์พี่ของเจ้ายังพูดว่าไม่มี”เที่ยวอวิ๋นซียังยำคำพูดให้ชัดเจนแต่กลับโดนสายตาของหลินซีนเยียนดุเข้าให้

เห็นแก่หน้าของเซียวฝานหลินซีนเยียนไม่เต็มใจที่จะพัวพันกับปัญหานี้อีกดังนั้นเขาจึงกลับไปทำเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนนางหยิบหินอีกก้อนขึ้นมาตรงไปที่หัวของผู้หญิงที่ได้ขึ้นชื่อว่าภรรยาของเซียวฝาน“เจ้าพูดว่าเจ้าคือภรรยาของศิษย์พี่ข้ารึอัปลักษณ์อย่างเจ้าศิษย์พี่ข้าชอบเจ้าด้วยหรือหาได้หยิบกระจกมาชะโงกดูตัวเองไม่ อย่างเจ้ากับตาเฒ่าเซียวก็เหมาะสมกันดีแม้แต่หัวแม่มือของศิษย์พี่ข้าก็ยังเทียบไม่ได้”