ตอนที่463ความร้ายกาจของอาวุธลับ

ตอนที่463ความร้ายกาจของอาวุธลับ

เช้าวันรุ่งขึ้นเสี่ยวหลงไปที่ร้านช่างตีเหล็กที่เขาไปเมื่อวานนี้เพื่อนำชิ้นส่วนที่ทำเสร็จแล้วเขาวางชิ้นส่วนไว้บนโต๊ะในห้องของหลินซินเยียนและวางหนีหว่านไว้ที่บนเก้าอี้ด้านข้าง

หลินซีนเยียนนั่งอยู่ข้างๆโต๊ะเริ่มประกอบชิ้นส่วนเหล่านั้นแล้วพูดว่า“ถึงแม้จะสร้างได้หยาบไปหน่อย แต่ว่าก็พอใช้งานได้”

ช่างเหล็กของที่นี่เป็นเพียงช่างธรรมดาทั่วไปเท่านั้นดังนั้นทำของออกมาอาจจะไม่ละเอียดมากนักและด้วยเวลาและช่างแต่ตอนนี้เป็นช่วงเวลาพิเศษหลินซีนเยียนจึงของได้ไม่มากนัก

เสี่ยวหลงและหนีหว่านมองดูหลินซีนเยียนประกอบชิ้นส่วนเหล่านั้นจนค่อยๆเป็นรูปเป็นร่างหนีหว่านไม่เคยเห็นปืนแต่ว่าเสี่ยวเคยเห็นหลินซีนเยียนใช้ครั้งหนึ่งดังนั้นดวงตาจึงค่อยเปล่งประกาย

นางเปิดห่อผ้าที่วางบนโต๊ะก็เห็นว่าข้างในมีหลอดโลหะเล็กๆมากมาย“นี่ก็คืออาวุธลับที่อยู่ในอาวุธนั้นใช่หรือไม่?”

หลินซีนเยีบนเงยหน้าขึ้นแล้วตอบกลับว่า”ใช่เรียกว่ากระสุนแต่ว่าที่อยู่ในมือเจ้าเป็นเพียงปลอกกระสุนต้องใส่ดินปืนเข้าไปถึงจะใช้ได้”พูดแล้วถามต่อว่า”เมื่อวานให้เจ้าไปเตรียมของที่คล้ายกับหญ้าและเถ้าถ่านเตรียมเสร็จหรือยัง?”

“วางใจเถอะทำเสร็จหมดแล้ว”เสี่ยวหลงนำห่อผ้าออกมาวางบนโต๊ะ

หลินซีนเยียนพยักหน้ารับหลังจากเปิดห่อผ้าอย่างระมัดระวังแล้วนำช้อนยื่นให้เสี่ยวหลง“มานี่ตอนนี่เจ้านำดินปืนนี้ใส่เข้าไปแต่ว่าต้องใส่อย่างระมัดระวังไม่สามารถที่จะให้มีแรงเสียดทานที่ปลอกกระสุนเด็ดขาดเพียงกระแสไฟเล็กน้อยก็ทำให้ระเบิดได้อย่าทำเป็นเล่นเด็ดขาด”

ผ่านไปสองชั่วยามปืนทั้งสองกระบอกและกระสุนอีกสามร้อยลูกประกอบเสร็จเรียบร้อยนางใส่กระสุนเข้าไปและโยนให้กับเสี่ยวหลง”ถือไว้”

“ให้ข้าหรือ?“เสี่ยวหลงถือปืนเอาไว้และยังไม่ค่อยอยากจะเชื่อ

หลินซีนเยียนพยักหน้ารับจากนั้นก็ประกอบอีกกระบอกหนึ่งแล้วนำไปไว้ในมือของหนีหว่าน”วรยุทธ์ไม่ได้หมายถึงทุกอย่างตอนนี้เจ้าไม่มีวรยุทธ์แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเจ้าฆ่าคนไม่ได้”

หนีหว่านดวงตาเป็นประกายชั่วครู่มองดูปืนที่อยู่ในมือโดยไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่กันแน่

“เอาละข้าจะสอนวิธีใช้ให้กับพวกเจ้า”หลินซีนเยียนสอนหนีหว่านใช้ยังไงเสี่ยวหลงที่อยู่อีกด้านก็ทำตามอย่างระมัดระวัง

หนีหว่านที่ถูกนางจับมืออยู่ไม่ทันระวังไปกดเหนียวไกปืนลั่นไปโดนแจกันดอกไม้ด้านข้างแตกกระจายนางตกตะลึงตาโตผ่านไปสักพักก็ยังไม่ได้สตินางกลืนน้ำลายลงคออดไม่ได้ที่จะถาม”พลังอานุภาพของอาวุธลับนี่แรงมากนัก”

นับตั้งแต่ที่หนีหว่านได้รับบาดเจ็บมาไม่เคยมีท่าทางเช่นนี้จึงทำให้หยินซีนเยียนหัวเราะออกมาเบาๆ“ใช่แล้วดังนั้นเจ้าเชื่อข้าหรือยังต่อให้เจ้าไม่มีวรยุทธ์เจ้าก็ยังคงไม่ใช่คนไร้ประโยชน์และอีกอย่างเจ้าดูสิตั้งแต่หัวยันหางข้าไม้เป็นวรยุทธ์แม้แต่น้อยแต่ว่าตอนนี้ใครจะสามารถรังแกข้าได้ง่ายๆ?”