ตอนที่464จุดเชื่อมทั้งสองประเทศ

ตอนที่464จุดเชื่อมทั้งสองประเทศ

อากาศในทะเลทรายนั้นตอนเช้าก็ร้อนจนจะไหม้ส่วนกลางคืนนั้นก็หนาวจนปากสั่นของที่พวกเขาเตรียมการมาพอใช้เมื่อถึงกลางดึกพวกเขาก่อกองไฟ ก็สามารถต้านลมหนาวได้ไม่น้อย

พวกเขาเดินทางในทะเลทรายได้สองวันแล้วต้องเผชิญกับพายุฝุ่นขนาดเล็กหลายครั้งแต่เพราะว่านอกจากหลินซีนเยียนแล้วทุกคนต่างเป็นยอดฝีมือดังนั้นจึงไม่ได้เป็นอุปสรรคอะไร

เมื่อถึงวันที่สามพวกเขาเดินทางมาถึงจุดเชื่อมระหว่างประเทศหนานเยว่และประเทศเป่ยหมิงหากผ่านจุดนี้ไปแล้วเดินทางต่ออีกหนึ่งวันก็จะถึงเมืองที่ทั้งสามประเทศไม่ต้องการแต่เมื่อใกล้มืดระหว่างเดินทางก็เห็นมีหัวคนมาแต่ไกล

หรงเย่ที่อยู่ด้านหลังตกใจรีบให้ทุกคนถอยหลังไปหลบอยู่ที่เนินทรายและเงยหน้ามองดูอย่างระมัดระวัง

ในบรรดาฝูงชนที่หนาแน่นก็เห็นธงของกองทัพดูเหมือนว่าจะเป็นกองทัพของประเทศเป่ยหมิง

หลินซีนเยียนมองไปเพียงครู่เดียวแล้วขมวดคิ้วว่า“คิดไม่ถึงว่ากองทัพของประเทศเป่ยหมิงจะเดินทางมาได้เร็วเช่นนี้“

“ใช่แล้วประเทศหนานเยว่กล่าวว่าสำหรับประเทศเป่ยหมิงใช้ทหารคงไม่เกินสิบวันแต่คิดไม่ถึงว่ากองทัพของประเทศเป่ยหมิงมารวมพลที่ชายแดนแล้วเห็นทีดูเหมือนประเทศเป่ยหมิงจะโจมตีประเทศหนานเยว่อย่างนั้น”หรงเย่ก็ขมวดคิ้วตาม

คำพูดของหรงเย่เตือนสติหลินซีนเยียนเดิมที่นางก็รู้สึกว่าการตายของโม่จื่อเฟิงต้องมีอะไรบางอย่างตอนนี้ท่าทางของทั้งสองประเทศก็มีอะไรแปลกๆในใจนางก็ยิ่งสงสัยโดยเฉพาะยิ่งนางลองมองดูอาวุธที่ทหารเป่ยหมิงถือนั้นเป็นเพียงอาวุธธรรมดาทั่วไป

ไม่ใช่ว่าภายใต้การปกครองของประเทศเป่ยหมิงมีช่างที่เป็นยอดฝีมือที่สามารถผลิตอาวุธที่ยอดเยี่ยมไม่ใช่หรือ?แต่ว่ากองกำลังทหารที่อยู่เบื้องหน้านั้นล้วนมีแต่อาวุธธรรมดาทั่วไปกองกำลังที่เขาลือกันหายไปไหน?

หลินซีนเยียนเชี่ยวชาญด้านการผลิตอาวุธ ดังนั้นจึงใส่ใจในการใช้อาวุธเหล่านั้น ในใจมีความคิดบางอย่างแต่ว่ายิ่งคิดก็ยิ่งไม่สมเหตุสมผลและยังไม่พบเบาะแส

หรงเย่ให้คนของเขาไปสืบดูคนของเขาไปไม่ถึงครึ่งชั่วยามก็กลับมาภายในห้าลี้นี้เห็นแต่ทหารของเป่ยหมิงกลับไม่เห็นทหารของหนานเยว่หากพ้นเนินทรายด้านหน้าไปละก็ถึงแม้จะเพิ่มการเดินทางอีกครึ่งวันแต่ว่าอาจไม่ถูกทหารของเป่ยหมิงพบแน่

“นี่มันแปลกจริงๆไม่ใช่ว่าหนานเยว่ส่งทหารมาเพื่อสู้กับเป่ยหมิงหรือ?ทหารจองเป่ยหมิงมาแล้วแล้วทหารของหนานเยว่เล่า?”หรงเย่บ่นพึมพำไปและเดินทางไปด้วย

“สงครามระหว่างทั้งสองประเทศนั้นเป็นภาพลวงตาทางเชื่อมระหว่างทั้งสองประเทศนั้นได้ยืดออกไปหลายร้อยลี้บางทีกองทัพของประเทศหนานเยว่อาจอยู่อีกด้านของชายแดน”ผู้อาวุโสวิเคราะห์

หรงเย่บ่นแล้วพยักหน้า“ช่างเถอะไม่ว่าอย่างไรก็ตามพวกเราทำเรื่องสำคัญก่อนพวกเขาจะสู้กันก็ให้สู้ไปรอพวกเราทำการสำเร็จกลับมาแล้วค่อยไปจัดการกองกำลังของทั้งสองประเทศก็ได้”

หลินซีนเยียนได้ยินเช่นนั้นในใจก็ยิ้มเย็นออกมาที่แท้หรงเย่ก็คิดจะกอบโกยผลประโยชน์อีกสมแล้วที่เป็นจิ้งจอกเฒ่าใช้โอกาสที่ไปหาสมบัติที่แหล่งกำเนิดเกิงจีนกำจัดประมุขตระกลูหลี่และตระกลูหลิงใช้เวลาที่ทั้งสองตระกลูกำลังเกิดความขัดแย้งภายในเดินทางไปยึดกองกำลังของพวกเขาประเทศเป่ยหมิงและหนานเยว่

ถึงแม้ในใจนางจะยิ้มแต่ใบหน้ากลับเรียบเฉยนางหันกลับไปถามเสี่ยวหลงว่า“เสี่ยวหลงเจ้ายังมีน้ำอยู่ไหมน้ำของข้าหมดแล้วนำของเจ้ามาให้ข้าดื่มหน่อยสิ”