บทที่ 551 สายเรียกเข้าจากลี่จิ่วเชียน

มู่น่อนน่อนขมวดคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงของเธอมึนงงเล็กน้อย “เสื้อผ้าของฉัน?”

“ก็คือกระเป๋าเดินทางของคุณ ส่งไปที่ห้องของคุณแล้ว” อาลั่วพูดและเหลือบมองไปทางร้านอาหาร: “คุณชายน่าจะกินข้าวเสร็จแล้ว ฉันต้องไปก่อน และเตรียมเก็บทำความสะอาด" หลังจากที่

อาลั่วพูดจบ ก็รีบไปที่ร้านอาหาร

มู่น่อนน่อนจ้องไปที่แผ่นหลังของเธอเป็นเวลาสองวินาที จากนั้นก็หันกลับขึ้นชั้นบน แล้วเดินไปที่ห้องของเธอ

ทันทีที่เธอเปิดประตู เธอยืนอยู่ข้างเตียงติดผนัง และเห็นกระเป๋าเดินทางของเธอที่ควรจะถูกเอาไว้ในโรงแรม

มู่น่อนน่อนเดินไปเปิดกระเป๋าเดินทาง พบว่าของข้างในเป็นของเธอจริงๆ

โรงแรมระดับ 5 ดาวมีระบบการจัดการที่เข้มงวดมาก และจะไม่มีการมอบกระเป๋าเดินทางของแขกให้ผู้อื่นโดยอย่างง่ายดาย เรื่องแบบนี้จะไม่มีวันเกิดขึ้น

แต่เรื่องก็เกิดขึ้นแล้วลี่จิ่วชังให้คนเอากระเป๋าเดินทางของเธอมา

หมายความว่าอย่างไร?

แสดงว่าผู้จัดการแม่บ้านของโรงแรมนั้นอยู่ฝั่งลี่จิ่วชังและจะต้องเป็นผู้จัดการแม่บ้านเอากระเป๋าเดินทางให้คนของลี่จิ่วชังแน่ๆ

ลี่จิ่วชังสื่อถึงว่า อย่าคิกที่จะเล่นงานเขา

ถึงมู่น่อนน่อนจะมีแผนลี่จิ่วชังก็รู้แผนของเธอได้โดยดี

เธอเดินไปมาในห้อง แล้วนั่งลงบนเตียงอีกครั้ง

ในขณะนี้ โทรศัพท์มือถือของเธอก็สั่นขึ้น

มู่น่อนน่อนหยิบโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว และเห็นชื่อที่ปรากฏบนจอคือเสิ่นเหลียง หัวใจที่ที่เต้นรัว ก็ผ่อนคลายลง

เธอกดปุ่มรับสาย ก็มีเสียงของเสิ่นเหลียงดังมาจากโทรศัพท์ “น่อนน่อน ได้ข่าวว่าแกไปต่างไปต่างประเทศ?”

“อืม ก็หลายวันแล้วที่ฉันมาต่างประเทศ” มู่น่อนน่อนบอกเรื่องนี้รู้สึกผิดเล็กน้อย เธอรีบมาต่างประเทศและไม่มีเวลาบอกเสิ่นเหลียง

จริงๆ แล้วเป็นเพราะเสิ่นเหลียงยุ่งเกินไป และ มู่น่อนน่อนก็มีธุรกิจของตัวเอง และเธอก็ไม่อยากบอกเรื่องไร้สาระพวกนี้ของเธอให้เสิ่นเหลียง

“ไปกี่วันแล้ว? ไปทำไมเหรอ? จะอยู่นานแค่ไหน? ถ้าไม่ใช่หัวโง่ กู้จือหยั่นมาหาฉัน ฉันยังไม่รู้เลยว่าแกไปต่างประเทศแล้ว!ก่อนหน้านี้แกคุยกับฉินสุ่ยซานเกี่ยวกับ 《เมืองพัง》ไม่ใช่เหรอ? มีเวลาที่ไหนไปต่างประเทศ? "

คำถามของเสิ่นเหลียงเกิดขึ้นราวกับปืนกระสุนมาต่อเนื่อง แต่ มู่น่อนน่อนตอบกลับอย่างช้าๆ ว่า: "จัดการเรื่องบางอย่าง ยังไม่แน่ใจว่าจะกลับวันไหน"

"มีเรื่องอะไรที่ต้องไปจัดการต่างประเทศ?" เสิ่นเหลียงพูดจบและเดาอย่างกล้าๆ กลัวๆ ว่า "แกปิดบางบอสใหญ่ ไปมีชู้แล้วตอนนี้แกท้อง แกเลยไปต่างประเทศใช่ไหม?"

มู่น่อนน่อน: "..."

เมื่อเห็น มู่น่อนน่อนไม่ได้พูด เสิ่นเหลียงก็พูดเสียงดังว่า: "ใช่มั้ย? ฉันเดาถูกจริงด้วย!!!"

มู่น่อนน่อนพูด: "แกถ่านหนังจนโง่ละมั้ง? ฉันมาต่างประเทศเพราะลี่จิ่วเชียน"

"เกิดอะไรขึ้นกับ ลี่จิ่วเชียน?" เสิ่นเหลียงดูเหมือนจะถามให้หมด

“เขาหายไป ฉันสงสัยว่าเขาถูกบังคับจับไป ฉันออกมาหาเขา”

“หาคนเดียวจะหายังไง แกไม่รู้จักแจ้งตำรวจเหรอ? ว่าคุณโทรแจ้งตำรวจหรือเปล่า”

“ถ้าหาไม่เจอจริงๆ ฉันจะโทรแจ้งตำรวจ”

มู่น่อนน่อนเคยคิดที่จะโทรแจ้งตำรวจ แต่ก็เลิกคิดอย่างรวดเร็ว

ตัวเฉินถิงเซียวก็ไม่ได้สะอาด ก็เคยมีคนตายด้วยมือของเขาเช่นกัน แม้ว่าเธอจะเดินผ่านมือของเทพเจ้าแห่งความตายได้ แต่เธอก็เป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง

เกรงว่าตำรวจไปตรวจมา ก็ตรวจถึงเฉินถิงเซียว