บทที่ 4

หลินตงรับประทานอาหารเสร็จและเดินออกจากโรงแรมระดับแปดดาว มองไปที่ประตูโรงแรมที่อยู่ด้านหลัง จ้าวซวนพาพนักงานหลายคนโค้งคํานับและส่ง หลินตงรู้สึกว่าโลกสวยงามมากในทันที

เจียงซานแล้วไง?

ตอนนี้พี่ก็ตั้งฮาเร็มสาวงามสามพันได้ถ้าต้องการ

ทำอะไรต่อไป?

แน่นอนว่าต้องซื้อบ้าน

หอพักของโรงเรียนหลินตงก็ไม่อยากอยู่มานานแล้ว หอพักสี่คนต่อหนึ่งห้อง ตอนนี้พักอยู่แค่สองคน อีกสองคนมีแฟนจึงเช่าบ้านอยู่ข้างนอก

และได้ข่าวมาว่าอีกคนหนึ่งก็หลงใหลแฟนสาวมากและมีแผนจะย้ายออก

เดิมทีหลินตงเคยคิดที่จะเช่าบ้านเพื่ออาศัยอยู่กับเจียงซานข้างนอก แต่เจียงซานไม่เห็นด้วย

พอนึกถึงเจียงซานเพิ่งคบกับหวงจุนหลางไม่กี่วันเองก็นอนด้วยกัน หลินตงก็เจ็บปวดในใจ

"ให้ตายเถอะ รู้งี้ควรใช้ไม้แข็งตั้งแต่แรก แต่ตอนนี้กลับเสียท่าให้ไอ้สารเลวหวงจุนหลางนั่น" หลินตงแอบด่าในใจ

ในเวลานี้ โทรศัพท์มือถือมือสองที่พังรุ่งริ่งของหลินตงดังขึ้น

หลินตงหยิบมันขึ้นมาและตรวจสอบสาย มันเป็นสายจากเพื่อนร่วมห้องของเขาหลิวเผิง

แม้ว่าตอนนี้เขาจะย้ายออกไปและใช้ชีวิตอย่างไร้ยางอายกับแฟนสาวแล้ว แต่พวกเขาก็อยู่ด้วยกันมานานกว่าหนึ่งปีแล้วและความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ยังดีอยู่

และค่าที่พักของโรงเรียนผูกกับค่าเล่าเรียน แม้ว่าจะไม่ได้อยู่ในโรงเรียน แต่ค่าที่พักก็จ่ายแล้ว ดังนั้นจึงไม่มีคนอื่นมาพัก บางครั้งพวกเขาก็กลับไปที่หอพักและเล่นเกมด้วยกัน

หลินตงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

"ตงจื่อ นายอยู่ที่ไหน? ตอนนี้พวกเราสามคนอยู่ในห้องพยาบาล คุณหมอเฉินบอกว่านายไปแล้ว เราได้ยินเรื่องของนายแล้ว นายอย่าทำอะไรโง่ ๆ เด็ดขาด เปิดใจให้กว้าง ของเก่าไม่ไปของใหม่ไม่มา รอนายอารมณ์ดีขึ้น เราจะจัดงานสร้างมิตรภาพและช่วยนายหาที่ดีกว่านี้" เสียงวิตกกังวลของหลิวเผิงดังมาจากโทรศัพท์

หลินตงรู้สึกสบายใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินสิ่งนี้และพูดว่า ต้าเผิง นายคิดไปถึงไหนแล้ว ฉันจะทำอะไรโง่ ๆ ได้อย่างไร ไม่ต้องห่วงฉัน ฉันจะกลับมาเดี๋ยวนี้

"ไม่เป็นไรจริงนะ?"

"ไม่เป็นไรจริง ๆ!"

"งั้นนายบอกฉัน ตอนนี้นายอยู่ที่ไหน? พวกเรามาหานาย"

"อย่า ฉันกลับมาบ้านแล้ว ไม่ต้องกังวล อีกสองสามวันฉันจะกลับมาแน่นอน!"

"จริงนะ?"

"จริงแน่นอน!"

"กลับไปพักผ่อนก็ดีเหมือนกัน คิดถึงครอบครัวที่รักนายให้มาก ๆ และยังมีเพื่อนอย่างพวกเราอีก"

"โอเค ฉันไม่ได้โง่ขนาดนั้น! ไม่ต้องห่วง วางแล้วนะ!"

เจียงหนานแมนชั่นอินเตอร์เนชั่นแนล

บ้านที่นี่แพงที่สุดในมณฑลเจียงหนาน

ราคาเฉลี่ยเริ่มต้นที่สองแสน

แน่นอนว่าทำเลที่นี่ก็ดีที่สุดเช่นกัน

เจียงหนานแมนชั่นอินเตอร์เนชั่นแนลทั้งหมดล้อมรอบด้วยแม่น้ำ มีทางออกเพียงทางเดียวและล้อมรอบด้วยแม่น้ำทั้งสามด้าน

ทิวทัศน์สวยงามไม่มีคำบรรยาย

ที่นี่มีตึกเพียง 6 ตึก แต่ละตึกมี 38 ชั้น โดยยูนิตที่เล็กที่สุดมีพื้นที่มากกว่า 200 ตารางเมตร และยูนิตที่ใหญ่ที่สุดมีพื้นที่มากกว่า 1,000 ตารางเมตร

ที่นี่จึงเป็นสถานที่รวมตัวของคนรวยที่แท้จริง

ในลานจอดรถมีรถยนต์หรูหราเต็มไปหมด และรถยนต์ที่มีมูลค่าน้อยกว่าหนึ่งล้านก็อายที่จะขับเข้าไป

หลินตงมาที่สำนักงานขายของเจียงหนานแมนชั่นอินเตอร์เนชั่นแนล

เมื่อเข้าไปในห้องโถงของสำนักงานขาย ดูเหมือนจะว่างเปล่าเล็กน้อย มีเพียงพนักงานขายห้าหรือหกคนเท่านั้นที่นั่งคุยกัน หลังจากเห็นหลินตงเข้ามา ก็ไม่มีใครเต็มใจที่จะมาต้อนรับ

เจียงหนานแมนชั่นอินเตอร์เนชั่นแนลเปิดขายมาสามปีแล้ว แต่บ้านยังขายไม่หมด แพงเกินไปจริง ๆ แม้แต่อพาร์ทเมนต์ขนาดเล็กก็หลายสิบล้าน ไม่ใช่ใครก็สามารถซื้อได้

ตอนเริ่มเปิดขายคนที่ซื้อบ้านดูบ้านยังมีอยู่มาก คนที่สามารถซื้อได้ในช่วงสองปีที่ผ่านมาก็ซื้อแล้ว คนที่ซื้อไม่ได้ก็ยังซื้อไม่ได้อยู่ดี

ดังนั้นพนักงานที่เคยอยู่ตอนเริ่มเปิดขายเหล่านั้นส่วนใหญ่จึงออกไปแล้วตามปกติ พนักงานหญิงที่ขายบ้านได้ออกไปพร้อมกับเงินหลายล้าน

เพราะว่าบ้านหลังละหลายสิบล้านหลายร้อยล้านและแค่ค่าคอมมิชชั่นก็สามารถทำเงินได้มากมาย ในเวลานั้นค่าคอมมิชชั่นเพียงร้อยละ 0.002 และตอนนี้ค่าคอมมิชชั่นสูงขึ้นเป็นร้อยละ 0.01แล้ว แต่ก็ยากที่จะขายสองชุดในหนึ่งปี

หลายคนมาที่นี่เพื่อพึ่งเงินเดือนขั้นต่ำ

หลังจากเห็นหลินตงเข้ามา พอดูการแต่งตัวของหลินตงก็รู้ว่าไม่ได้มาซื้อบ้าน ดังนั้นทุกคนจึงยังคงคุยกันและไม่มีเจตนาที่จะสนใจหลินตงเลย

หลินตงก็ทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อยในเวลานี้ เห็นได้ชัดว่าคนที่คุยกันไม่อยากสนใจเขา พนักงานต้อนรับไม่มีแม้แต่คนเดียว อยากถามก็ไม่รู้จะถามใคร

แต่หลังจากหลินตงยืนอยู่สองหรือสามนาที หญิงสาวอายุประมาณยี่สิบหกยี่สิบเจ็ดปีก็เดินออกมาจากห้องน้ำของสำนักงานขาย