บทที่ 365 ศพไม่พบ ใครซ่อนไว้?

เซิงเกอแอบยัดกระดาษกลับเข้าไปในกระเป๋ากางเกง แล้วก้มหน้าลงอย่างเงียบๆ

บนที่นั่ง องค์หญิงใหญ่สภาพจิตใจแย่มาก ท่าทางเจ็บปวดเสียใจ ให้ทุกคนที่ไม่รู้เรื่องถอดทอนใจกับความรักของแม่ที่ย่ิงใหญ่ของเธอ ต่อให้คนที่ตายเป็นเพียงแค่ลูกบุญธรรม เธอก็ยังโศกเศร้าเสียใจ จิตใจดีงามจริงๆ

มองกลับมาที่เซิงเกอ ใบหน้าเย็นชา หน้าตาสวยงามกลับจิตใจโหดเหี้ยม ถ้าหากฆ่าคนจริงๆ นั่นก็สาสมแก่การลงโทษ

ผู้ฟังที่ไม่รู้ความจริง เข้าข้างองค์หญิงใหญ่เป็นเอกฉันท์

“...คุณแลนซ์ ชาร์ลส์คือถูกหมายจับข้ามชาติส่งกลับประเทศ เขามีความผิด ควรจะส่งมอบให้สำนักงานสอบสวนแห่งชาติพิจารณาคดีอาญา แต่ถูกจำเลยลู่เซิงเกอ ในวันแต่งงาน สังหารคุณแลนซ์ ชาร์ลส์ แม้แต่ศพก็พาไปด้วย จนกระทั่งตอนนี้ศพไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน เธอทำเรื่องขาดสติแบบนี้ ผมขอให้ผู้พิพากษากำหนดโทษหนัก!”

เซิงเกอกำลังเหม่อลอย ได้ยินทนายของโจทก์ องค์หญิงใหญ่เรียกชื่อของเธอกะทันหัน

คำพูดระหว่างกลางของทนาย ดึงดูดความสนใจของเธอ

ศพของหนิงเฉิงซู่ไม่พบแล้ว?

เป็นไปได้ยังไง...

ทั้งๆ ที่เธอได้ยินจี้ยู่ถิงออกคำสั่งให้คนนำศพของหนิงเฉิงซู่ส่งกลับประเทศฮั๋ย ส่งมอบให้ตระกูลหนิง

หรือว่าตระกูลหนิงก็เกลียดแค้นเธอ เพื่อลากเธอลงจากม้า สมรู้ร่วมคิดกับองค์หญิงใหญ่ ตั้งใจนำศพของหนิงเฉิงซู่ซ่อนไว้?

ในสมองเธอวุ่นวายไปหมด

“ท่านผู้พิพากษาผู้มีเกียรติ สำหรับการฟ้องร้องของโจทก์ จำเลยของผมในฐานะคู่กรณี เธอมีเรื่องจะพูด”

ทนาย กู่จี๋ยกมือพูด แล้วมองไปทางเซิงเกอ “คุณลู่ คุณไม่ต้องกลัว วันแต่งงานที่มหาวิหารฟลอเรนซ์ คุณเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ครับ?”

ทีมทนายของตระกูลลู่ ได้วางแผนเรียบร้อยแล้ว

รอให้เซิงเกอพูดตามกระดาษที่ร่างไว้ ทางด้านพวกเขาแสดงผลรับรองบาดแผลของซื่อเหนียนต่อผู้พิพากษา และหลักฐานต่างๆ

ตอนนี้ ทุกสายตาจับจ้องไปที่เซิงเกอ เซิงเกอก้มหน้า เหมือนกับกำลังคิดอะไรอยู่

“คุณลู่! ถึงตาคุณพูดแล้วครับ”

ทนาย กู่จี๋เรียกเธออีกครั้ง รีบดึงสติเธอกลับมา แล้วส่งสายตา: “คุณไม่ต้องกลัว วางใจได้ ผู้พิพากษายุติธรรมและตรงไปตรงมา จะต้องตัดสินเพื่อคุณ!”

เซิงเกอเหลือบมองเขา เข้าใจความหมายในสายตาของเขา

เขากำลังพูดว่า ผลักความรับผิดชอบทุกอย่างให้หนิงเฉิงซู่ ให้เขาออกมาแบกรับทุกอย่าง ให้เขาแบกรับชื่อเสีย...

ยังไงหนิงเฉิงซู่ก็ตายแล้ว พวกนี้ก็แค่ทำให้คนเป็นดู รอให้เรื่องจบลง จะไม่มีผลกระทบต่อชีวิตของทุกคน

แต่ว่า...

สำหรับหนิงเฉิงซู่ เซิงเกอทำเรื่องแบบนี้ไม่ได้

ถึงแม้เธอไม่รักเขา แต่ก็เคยเลื่อมใสเขาชื่นชมเขา นอกจากนี้หนิงเฉิงซู่ไม่เคยทำร้ายเธอ

สำหรับเธอแล้ว หนิงเฉิงซู่ไม่ติดค้างเธอ

ไม่มีใครเกิดมาก็รักเป็น เขาเพียงแค่ใช้วิธีที่แตกต่างแค่นั้น

“คุณลู่!”

ทนาย กู่จี๋เรียกเธอครั้งที่สาม

เซิงเกอได้สติ แล้วหันมองลู่โม่กับลู่ฮั๋วที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งผู้ฟังด้วยจิตใต้สำนึก

สายตาของพี่ชายทั้งสองคนแน่วแน่ พากันพยักหน้าให้เธอ เลิกคิ้วส่งสัญญาณให้เธอทำตามแผนอย่างวางใจ

เซิงเกอถอนหายใจเงียบๆ ในที่สุดก็เอ่ยปากแล้ว

เธอมองไปทางองค์หญิงใหญ่ที่อยู่บนที่นั่งโจทก์ แล้วถามอย่างเรียบเฉย “องค์หญิงใหญ่เพคะ ท่านรู้ว่าหนิงเฉิงซู่เขาชอบทานอะไรไหม? เขาเกลียดอะไรมากที่สุด? ความหวังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาคืออะไร?”

“เธอหมายความว่ายังไง?”

ไม่เพียงองค์หญิงใหญ่ ทุกคนตกตะลึง

ทนายทุกคนทางด้านจำเลยถลึงตาโตกันหมด กู่จี๋โมโหยิ่งกว่าจนหักปากกา

ลู่เซิงเกอที่ไม่ทำตามเล่ห์กล!

ถ้าหากแพ้คดี โบนัสของเขา! ตำแหน่งทนายยอดเยี่ยมอันดับหนึ่งของประเทศฮั๋ว!