ตอนที่ 6

ในที่สุดเจียงหรูหลงก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเจียงเฉินถึงวางแผนใส่ร้ายเขา แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมไอ้คนโง่ไร้ประโยชน์คนนี้จู่ๆ ก็กลายเป็นคนฉลาดได้

“พี่น้องตระกูลหยางเป็นแค่บ่าวรับใช้ตระกูลเจียงของเรา พวกเขาไม่มีความกล้าที่จะฆ่าเจ้านายของตัวเองหรอก ในฐานะคนชั้นต่ำ ไม่มีทางที่พวกเขาจะได้ยาเม็ดทำความสะอาดเลย เจียงหรูหลง ในเมื่อเจ้าอยากแต่งงานกับคุณหนูมู่หรงข้าก็จะทำให้มันเกิดขึ้น ข้าประหลาดใจที่เห็นมู่หรงเสี่ยวโหรวเป็นสาวกล้ามโตขนาดนั้น ฮ่าฮ่า นี่ทำให้ข้ามีความสุขจริงๆ ถ้าเจ้าแต่งงานเข้าสู่ตระกูลของพวกเขาตามที่ข้าวางแผนไว้ ข้าจะไม่เปิดเผยความจริงที่ว่าเจ้าพยายามจะฆ่าข้า เพราะการเห็นคนที่ข้าเกลียดเป็นทุกข์นั้นดีกว่าการฆ่าคนๆ นั้นมากนัก น่าเสียดายที่เจ้าอยากจะหนีไปจากที่นี่ ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไปง่ายๆ หรอก”

เจียงเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า

ไม่เพียงแต่เจียงหรูหลงเท่านั้นที่สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในตัวเจียงเฉิน แม้แต่เจียงเจิ้นไห่ที่ยืนอยู่นอกบริเวณก็รู้สึกประหลาดใจราวกับว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขาเคยพบเจียงเฉิน ลูกชายคนนี้ของเขาขึ้นชื่อเรื่องหลอกลวงไปทั่วและไม่ทำอะไรที่เป็นประโยชน์ ใครจะไปรู้ว่าเขามีความสามารถยิ่งใหญ่ขนาดนี้ สามารถวางแผนแบบนี้ได้? การกระทำล่าสุดทั้งหมดของเขาแสดงให้เห็นว่าเขาเจ้าเล่ห์แค่ไหน

“ฮ่าฮ่า เจียงเฉิน เจ้าทำให้ข้าประหลาดใจจริงๆ ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าจะฉลาดขนาดนี้… แต่เจ้าทำเรื่องโง่ๆ ไปหนึ่งอย่าง”

เจตนาสังหารผุดขึ้นในดวงตาของเจียงหรูหลงพร้อมกับเสียงหัวเราะ

“เรื่องโง่ๆ หรือ? บอกข้ามาสิว่าเรื่องโง่ๆ อะไร?”

เจียงเฉินกล่าวพร้อมกับยักไหล่

“เจ้ามันโง่จริงๆ… เจ้ารู้ว่าข้าจะไปคืนนี้ แต่เจ้ากลับมาคนเดียว ในเมื่อเจ้าอยู่แค่ระดับ 1 ของขอบเขตปราณจิง เจ้าก็มีแต่รนหาที่ตายเท่านั้น ในเมื่อข้ากำลังจะไป ข้าก็จะกำจัดเจ้าให้พ้นทางเสียที และเมื่อข้าประสบความสำเร็จในอนาคต ข้าจะกลับมาที่คฤหาสน์เจ้าเมืองแห่งนี้และฆ่าไอ้เฒ่าโง่เจียงเจิ้นไห่ ปล่อยให้พวกเจ้าทั้งสองกลับไปรวมตัวกันในนรก”

เจียงหรูหลงกำลังดูถูกเจียงเฉิน ในใจของเขาเจียงเฉินก็เป็นแค่มดที่เขาสามารถบดขยี้ได้อย่างง่ายดาย หลังจากฆ่าเจียงเฉิน เขาจะจากไปและไปยังสถานที่ห่างไกล

'บัดซบ'

เจียงเจิ้นไห่ที่ยืนอยู่ข้างนอกสาบานในใจ เขาพร้อมจะพังประตูเข้าไปในบ้าน แต่เขาก็หยุดทันทีเมื่อได้ยินสิ่งที่เจียงเฉินพูด

“เจ้าฆ่าข้าไม่ได้หรอก”

เจียงเฉินกล่าวด้วยความมั่นใจ

“จริงหรือ? เรายืนใกล้กันขนาดนี้ และเจ้าเพิ่งจะอยู่ระดับ 1 ของขอบเขตปราณจิง ข้าสามารถฆ่าเจ้าได้อย่างง่ายดาย ต่อให้เจียงเจิ้นไห่จะอยู่ที่นี่ก็ตาม”

เจียงหรูหลงเริ่มหัวเราะ เขามั่นใจในเรื่องนี้จริงๆ

“ขอโทษด้วยนะ แต่ข้าไม่ได้อยู่ระดับ 1 ของขอบเขตปราณจิงอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นระดับ 9”

ขณะพูดเจียงเฉินก็ปลดปล่อยปราณของเขา พลังหยวนอันทรงพลังแผ่ออกมาจากร่างกายของเขา พลังนั้นแข็งแกร่งมากจนบังคับให้เจียงหรูหลงต้องถอยไปหนึ่งก้าว

“อะไรกัน?”

เจียงหรูหลงตกใจและมองเจียงเฉินราวกับว่าเขาเป็นผี ต่อให้คิดแทบตายก็ไม่อาจคาดการณ์เรื่องนี้ได้

เจียงเจิ้นไห่ที่ซ่อนตัวอยู่นอกบริเวณรู้สึกตกใจกับการเปลี่ยนแปลงของเจียงเฉิน แต่สิ่งที่ตามมาหลังจากความตกใจคือความยินดีอย่างมหาศาล

'ขอบคุณเทพเจ้า ลูกชายของข้าไม่ใช่ไอ้ขยะไร้ประโยชน์ แต่เขาเป็นอัจฉริยะ! ไอ้หนุ่มคนนี้ ทำไมถึงซ่อนเรื่องทั้งหมดนี้จากใต้จมูกของข้าได้กันนะ?'

เขาคิดในใจพร้อมกับน้ำตาคลอเบ้า การที่เจียงเฉินไร้ค่าเป็นแผลในใจของเขามาตลอด แต่ตอนนี้เจียงเฉินได้เปลี่ยนไปในทางตรงกันข้าม และพิสูจน์ว่าเขาเป็นอัจฉริยะด้วยการไปถึงระดับ 9 ของขอบเขตปราณจิงตั้งแต่อายุ 15 ปี ไม่มีใครในเมืองกรุ่นนภาทำได้เช่นนี้ เจียงเฉินยังแสดงให้เห็นถึงความคิดที่เฉียบแหลม ลึกล้ำ และละเอียดอ่อนของเขาด้วยการจัดการกับเจียงหรูหลง ไม่มีเด็กอายุ 15 ปีคนไหนทำได้แบบนี้

“เป็นไปไม่ได้ นี่มันเป็นไปไม่ได้! เมื่อ 3 วันก่อนเจ้าเพิ่งจะอยู่ระดับ 1 ของขอบเขตปราณจิง… อย่าบอกนะว่าเจ้าซ่อนพลังที่แท้จริงมาตลอด? แต่ถึงอย่างนั้น คนธรรมดาในระดับ 9 ของขอบเขตปราณจิงก็ไม่สามารถมีพลังหยวนที่แข็งแกร่งขนาดนั้นได้!”

เจียงหรูหลงกล่าวด้วยสีหน้าตกใจ

“มีหลายสิ่งหลายอย่างในโลกนี้ที่เจ้าไม่เข้าใจ เจียงหรูหลง เจ้าอาจจะมีอนาคตที่สดใส แต่เจ้าทำลายมันด้วยตัวเจ้าเอง ตอนนี้ ปิดฉากทุกสิ่งกันเถอะ”

เคลื่อนไหวราวกับสายฟ้าแลบ ในเสี้ยววินาทีเจียงเฉินก็มาถึงหน้าเจียงหรูหลงและหนีบคอของเจียงหรูหลงด้วยฝ่ามือที่แข็งแกร่งราวกับคีมเหล็ก ด้วยพละกำลังอันมหาศาล เจียงหรูหลงไม่สามารถขยับแม้แต่นิ้วเดียว

“เดี๋ยว!”

เจียงเจิ้นไห่ตะโกนและกระโดดผ่านประตูเข้ามา

ฉึก!

โชคร้ายที่เขาช้ากว่าเจียงเฉิน เจียงเฉินหักคอเจียงหรูหลงด้วยฝ่ามืออันทรงพลัง ส่งเขากลับสู่ปรโลก

“อ่า เฉินเออร์ ทำไมเจ้าถึงฆ่าเขา?”

เจียงเจิ้นไห่ถอนหายใจมองดูร่างไร้วิญญาณของเจียงหรูหลง นอกจากนั้น เขายังคงตกใจที่เจียงหรูหลงอยู่ในระดับเดียวกับเจียงเฉินแต่เจียงเฉินก็ฆ่าเขาด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว นี่มันเหลือเชื่อเกินไปจริงๆ

“ท่านพ่อขอรับ ท่านพ่อไม่เห็นด้วยกับการฆ่าคนอย่างเขาหรือขอรับ? ถ้าข้าไม่ฆ่าเขาในตอนนี้ เขาอาจจะกลับมาเป็นภัยคุกคามใหญ่หลวงต่อเราได้ในภายหลัง”

เจียงเฉินกล่าว

“ฮึ่ม! ข้าเสียความพยายามไปเปล่าๆ ที่เลี้ยงดูเขามาตลอดหลายปีนี้ เขากล้าทำแบบนี้กับเจ้า แน่นอนว่าเจ้าควรฆ่าเขา… แต่ตอนนี้เขาตายแล้ว ใครจะเป็นคนแต่งงานกับมู่หรงเสี่ยวโหรวพรุ่งนี้? ตระกูลของเรากับตระกูลมู่หรงก็มีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีอยู่แล้ว ตอนนี้มันจะยิ่งแย่ลงไปอีก”

เจียงเจิ้นไห่ขมวดคิ้ว นี่คือสิ่งที่เขากังวลมากที่สุด

“ท่านพ่อขอรับ อย่าซื่อบื้อสิขอรับ ท่านพ่อต้องรู้ว่าภูเขาหนึ่งลูกไม่สามารถมีเสือสองตัวอยู่ร่วมกันได้ ไม่มีทางที่ตระกูลของเรากับตระกูลมู่หรงจะอยู่ร่วมกันอย่างปรองดองในเมืองกรุ่นนภา และไอ้เฒ่าจากตระกูลมู่หรงไม่มีทางถือว่าเราอยู่ในระดับเดียวกันได้เลย เขาถึงกับดูถูกเราในที่สาธารณะ ทำไมเราจะต้องดีกับพวกเขาด้วย?”