ตอนที่ 7

ฝูงชนมารวมตัวกันหน้าคฤหาสน์เจ้าเมือง ยืนออกันอยู่หน้าประตูบ้าน เจียงเจิ้นไห่และเจียงเฉินเห็นขบวนพาเหรดที่ยาวเหยียดกำลังมุ่งหน้ามาทางพวกเขา รอยยิ้มอำมหิตปรากฏบนใบหน้าของทั้งคู่

“เห็นไหมขอรับท่านพ่อ? การนำขบวนแห่ยาวเหยียดมาในงานแต่งงานง่ายๆ แบบนี้ มู่หรงจ้านไม่เพียงต้องการทำให้เราเป็นตัวตลกเท่านั้น เขายังต้องการกดดันเราอีกด้วย”

เจียงเฉินกล่าว

“ฮึ่ม! เรามาดูกันว่าใครจะเป็นตัวตลกในภายหลัง”

เจียงเจิ้นไห่ตอบ

“ฮ่าฮ่า น้องเจียง ข้ามาถึงแล้วเพื่อรับเจ้าบ่าว เขาพร้อมแล้วหรือยัง?”

มู่หรงจ้านกล่าวด้วยเสียงดังลั่น และตะโกนดังยิ่งขึ้นเมื่อเขาเอ่ยถึงคำว่า ‘รับเจ้าบ่าว’

“แน่นอน ลูกชายของข้าพร้อมแล้ว เฉินเออร์ ไปตามพี่ชายของเจ้ามา”

เจียงเจิ้นไห่ตอบด้วยรอยยิ้ม

“โปรดรอสักครู่ท่านลุงมู่หรง ข้าจะไปตามพี่ชายมาเดี๋ยวนี้”

เจียงเฉินประสานมือคารวะและโค้งคำนับเล็กน้อยให้มู่หรงจ้านแล้วหันหลังเดินจากไป

มู่หรงจ้านสวมชุดคลุมสีแดงดูมีความสุข ในขณะที่มู่หรงเสี่ยวโหรวสวมมงกุฎหงส์และผ้าคลุมหน้าสีแดงบนชุดคลุม นางมีสีหน้าอายๆ ผู้คนจะหยุดกินข้าวไปอีก 3 วันหลังจากมองเห็นหน้านาง – คนส่วนใหญ่ไม่กล้าแม้แต่จะมองหน้านางซ้ำสอง

'คุณหนู ท่านคงถูกส่งมาจากสวรรค์เพื่อทรมานใครบางคน'

ยากที่จะจินตนาการว่าผู้ชายคนหนึ่งจะใช้ชีวิตอย่างไรหลังจากแต่งงานกับมู่หรงเสี่ยวโหรว

“หลีกทางไป”

ครู่ต่อมา เสียงตะโกนดังลั่นมาจากคฤหาสน์เจ้าเมือง ขณะที่เจียงเฉินเดินมาที่ประตูหน้าพร้อมกับโลงศพสีดำขนาดใหญ่แบกอยู่บนบ่า

ปัง!

เจียงเฉินเพียงแค่โยนโลงศพลงหน้าประตูราวกับไม่มีอะไรพิเศษจนทำให้เกิดเสียงดังสนั่น ด้านหน้าของโลงศพหันไปทางขบวนแห่ และคำๆ หนึ่งบนโลงศพนั้นมองเห็นได้อย่างชัดเจน

'คนตาย'

ฝูงชนทุกคนต่างมองโลงศพที่ไม่ควรอยู่ที่นั่น และจู่ๆ พวกเขาก็เงียบเสียงลง

พวกเขากำลังทำอะไรกัน? นำโลงศพมาในพิธีแต่งงานงั้นหรือ? นี่มันเป็นลางร้ายมาก เจ้าเมืองกำลังคิดอะไรอยู่?

สีหน้าของมู่หรงจ้านเปลี่ยนไปทันที เขามองไปที่เจียงเจิ้นไห่และถามเสียงดังว่า “น้องเจียง นี่มันหมายความว่าอย่างไร?”

“ขอโทษด้วยขอรับ พี่ชายของข้าเสียชีวิตเมื่อวานนี้เนื่องจากอาการป่วย ดังนั้นคุณหนูมู่หรงจึงสามารถแต่งงานกับศพของพี่ชายข้าได้เท่านั้น เพื่อให้แน่ใจว่าเขาดูดี ข้าจึงขอให้คนทำโลงศพนี้ให้เขา โอ้ และแน่นอนว่าเขากำลังสวมชุดเจ้าบ่าวอยู่ในนั้น”

เจียงเฉินพูดเสียงดัง เพื่อให้ทุกคนได้ยินอย่างชัดเจน

'อะไรนะ!'

ฝูงชนก็ส่งเสียงฮือฮาขึ้นมาทันที พวกเขาไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน! ตระกูลมู่หรงมาเพื่อรับเจ้าบ่าว แต่กลับได้รับการต้อนรับด้วยศพ ไม่ว่าเจียงหรูหลงจะตายจริงหรือยังมีชีวิตอยู่ นี่เป็นการกระทำที่ชัดเจนว่าต้องการทำลายชื่อเสียงของพวกเขาอย่างโหดเหี้ยม

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อตระกูลมู่หรงมาด้วยขบวนแห่ขนาดใหญ่เช่นนี้ โลงศพเพียงใบเดียวจะทำให้ชื่อเสียงของพวกเขาตกต่ำลงอย่างรุนแรง

“เจียงเจิ้นไห่ เจ้าล้อเล่นมากเกินไปแล้ว”

มู่หรงจ้านทนความโกรธไว้ไม่ไหวอีกต่อไป

“ท่านลุงมู่หรงเป็นคนของตระกูลมู่หรง ท่านจะบอกว่าเราล้อเล่นได้อย่างไร? ท่านมาที่นี่เพื่อรับเจ้าบ่าว แต่ท่านไม่เคยถามถึงเลยว่าเขาตายแล้วหรือยังมีชีวิตอยู่”

เมื่อได้ยินสิ่งที่เจียงเฉินพูด ผู้คนที่อยู่รอบข้างรู้สึกเหมือนเลือดจะทะลักออกจากปาก นี่มันคำอธิบายแบบไหนกัน?

“ฮึ่ม! เจียงเจิ้นไห่ เจ้ากับลูกชายของเจ้าอย่าพยายามหลอกข้าเลย เจียงหรูหลงเป็นปรมาจารย์ปราณจิงระดับ 9! เมื่อวานเขายังมีชีวิตอยู่ดี ไม่มีทางที่เขาจะตายเร็วขนาดนี้หรอก”

มู่หรงจ้านกล่าวอย่างเย็นชา

“ร่างในโลงศพคือเจียงหรูหลง และถ้าท่านไม่เชื่อ ท่านก็สามารถเปิดดูเองได้เลย ท้ายที่สุด เขาก็เป็นหนึ่งในสมาชิกครอบครัวของท่าน”

เจียงเฉินกล่าวอย่างไม่แยแส เขายังคงใช้โทนเสียงที่เป็นมิตร ในขณะที่เจียงเจิ้นไห่ยืนอยู่ข้างๆ อย่างเงียบๆ และปล่อยให้ลูกชายจัดการทุกอย่าง

เจียงเจิ้นไห่พอใจกับการแสดงออกของลูกชายมาก เขาสามารถเผชิญหน้ากับคนอย่างมู่หรงจ้านและยังคงสามารถพูดคุยได้อย่างปกติ ทำกระทั่งโต้เถียงกับมู่หรงจ้าน นั่นไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะทำได้ ควรทราบว่ามู่หรงจ้านและเจียงเจิ้นไห่อยู่ในระดับเดียวกัน นั่นคือจุดสูงสุดของขอบเขตทะเลปราณ

“บัดซบ พวกเรามาที่นี่เพื่อรับเจ้าบ่าว แต่ท่านเจ้าเมืองกลับให้โลงศพพวกเรา นี่เป็นการดูถูกพวกเรา!”

ชายหนุ่มคนหนึ่งจากตระกูลมู่หรงสบถเสียงดัง