ถ่อย 2

ขึ้นชื่อว่ายักษ์ ไม่มีอะไรที่ดีต่อสังคมสักอย่าง เพราะสังคมทุกวันนี้มันโหดร้าย ดวงตาสีทมิฬจ้องมองความเป็นไปในกาสิโนของตัวเองบนหน้าจอมอนิเตอร์ ทุกอย่างมันเป็นไปด้วยความวุ่นวายเสียงดังของคนโลภ เมื่อกดไปดูอีกห้องก็มากไปด้วยตัณหา มุมปากหนาหยักยิ้มก่อนจะลุกขึ้นเดินไปยังห้องนอนที่มีประตูเชื่อมต่อกับห้องทำงานแห่งนี้ เขาเดินไปยังเตียงกว้างที่ตอนนี้มีร่างเปลือยของเด็กจากเลานจ์มานอนเปลือยกายรอท่าอยู่

“พวกเธอพร้อมรึยัง”

น้ำเสียงเข้มถามสองสาวพร้อมมองสำรวจเรือนกายเปลือยเปล่าของสองสาว มันทั้งนวลเนียน ขาวผุดผ่อง และสองเต้านั้นก็น่าขยำขบเม้มกลืนกินที่สุด

“ค่ะคุณยักษ์”

สองสาวเอ่ยพร้อมกันด้วยน้ำเสียงจริตมารยายั่วยวน พร้อมใจกันลุกเดินมาหาเจ้าของห้องแล้วปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของบุรุษ อีกคนย่อตัวคุกเข่าตรงหน้ายักษ์พร้อมกับปลดกระดุมกางเกงของเขาเพื่อนำความเป็นบุรุษแข็งแรงออกมากลืนกิน

“อ่า...อืม...”

ร่างแข็งแรงของยักษ์ยืนเกร็งแอ่นเด้งยกเร่าเอวสอบเข้าหาคนที่คุกเข่าซุกหน้ากับหว่างขาตัวเอง สองมือของเขากดหัวทุยเล็กขยี้บดเร่าเอวสอบ ส่วนอีกคนก็กำลังกอดเร่าร่างกายของเขาพร้อมกับกัดเม้มยอดอกสีกาแฟของเขาด้วยความยั่วยวน

“อืม...นั่นแหละเก่ง พวกเธอเก่งแบบนี้กับแขกของฉันทุกคนรึเปล่า โอว์...เสียว ดูดแรงๆ อ่า...”

ท่อนเอ็นเนื้อที่เหยียดตัวขยายตื่นเต็มตัวของเขากำลังถูกหล่อนที่คุกเข่าตรงหน้าดูดกลืนครอบครองเป็นจังหวะเสียวซ่าน เขาผลักร่างเล็กที่ยืนดูดเร่ายอดอกของเขาให้ล้มไปยังเตียงแล้วจัดการถอดเสื้อเชิ้ตปลดกระดุมออกหมดของตัวเองโยนทิ้งพร้อมกับเคลื่อนตัวโถมไปคร่อมทับเจ้าหล่อน ส่วนคนที่คุกเข่าตรงหน้าขาก็เคลื่อนตัวตามไปคร่อมทับเขาอยู่บนหลังแข็งแรงแทน

“อ่า...คุณยักษ์ขา...ไม่ไหวแล้ว อือ...” หล่อนที่นอนอยู่ใต้ร่างเอ่ยครางกระเส่าพร้อมโอบลำคอหนาที่ซุกไซ้กัดเม้มซอกคอตัวเอง หล่อนชอบที่ได้ขึ้นมาบริการเจ้านายสุดหล่อบ่อยๆ