ถ่อย 5

“ตบหน้าฉันเหรอ เผียะ!” สิ้นเสียงกัมปนาทของคนโฉด มือใหญ่ก็ตวัดใส่หน้านวลเนียนทันที

โอ๊ย!

มายาวีหน้าหันไปตามแรงตบของมือใหญ่ที่ฟาดมาเต็มแรงแบบไม่นึกคิดว่าเขาจะตบเธอกลับแบบนี้ เธอหันหน้าตัวเองกลับมาพร้อมกับมีเลือดซึมที่มุมปาก แก้มขาวนวลเนียนก็แดงช้ำเขียวขึ้นมาทันตาเป็นรอยฝ่ามือใหญ่ของบุรุษ

“คนสารเลว! ถุย!”

มายาวีถุยน้ำลายผสมเลือดที่เพิ่งโดนตบปากแตกใส่หน้าของคนตรงหน้าทันที

“ตบหน้าฉันแล้วยังมาถุยน้ำลายใส่หน้าฉันอีกเหรอเด็กเวร! เผียะ!” แล้วยักษ์ก็ตวัดมือใส่หน้าของเธออีกครั้งและครั้งนี้ก็แรงกว่าเดิม

โอ๊ย!

“ผู้ชายอย่างยักษ์ทำได้ทุกอย่าง ตบคนแก่ ถีบผู้หญิงก็ทำมาแล้ว และยิ่งเป็นเด็กพยศไม่รู้ที่ของตัวเองแบบเธอ ฉันทำได้มากกว่าตบ หรือต้องการให้ฉันฆ่าเธอหึ” เขาบีบบังคับคางเล็กให้หันกลับมาเผชิญหน้าตัวเอง และเธอก็มองจ้องเขาแบบไม่หลบตาอย่างท้าทายเช่นกัน

“เด็กเวร! ท้าทายฉันเหรอ ได้เจอดีแน่ พวกมึงเข้ามาในห้องกูตอนนี้เดี๋ยวนี้” น้ำเสียงเหี้ยมห้าวตะโกนร้องเรียกบอดี้การ์ดหน้าห้องของตัวเองให้เข้ามาในห้อง และพอสิ้นคำสั่งประตูห้องก็เปิดออกพร้อมกับบอดี้การ์ดหน้าห้องสี่คนเดินเข้ามาข้างใน

“สั่งสอนเด็กเวรนี่หน่อยซิ มันกล้าตบหน้ากู แถมถุยน้ำลายใส่กูอีก ทำให้มันลิ้มรสของโสเภณีซิ”

“ครับคุณยักษ์” ชายร่างยักษ์ทั้งสี่คนกำลังเดินเข้าไปหามายาวีตามคำสั่งของเจ้านายหนุ่ม

“คุณยักษ์ครับ” เสริมที่เพิ่งไปทำธุระที่ธนาคารกลับมาแล้วถามถึงลูกสาวของคุณนายลุลาจากช้อย คู่หูตัวเองได้ความว่าตอนนี้อยู่ห้องของเจ้านาย เขาก็รีบตรงขึ้นมาทันที พอมาถึงก็เห็นว่าเจ้านายกำลังสั่งลูกน้องเข้ารุมโทรมเด็กสาวจึงรีบเอ่ยเรียกเจ้านาย

“ไงไอ้เสริม”

“คือเรื่อง...” เสริมหยุดนิ่งไปพร้อมมองไปทางลูกน้องของตัวเองและเด็กสาว ที่ตอนนี้กอดตัวเองร้องไห้ปานใจจะขาด

“พวกมึงออกไปได้แล้ว และล็อกห้องให้ดี อย่าให้เด็กเหี้ยนี้หนีออกไปได้ กูจะจัดการอีเด็กระยำนี้เอง” เขาสั่งเสียงเข้มแล้วเดินไปยังประตูห้องที่ตัวเองโผล่ออกมาโดยมีเสริมเดินตามไปติดๆ ส่วนบอดี้การ์ดทั้งสี่คนก็เดินออกจากห้องทำตามคำสั่งเจ้านายหนุ่มทันที ทิ้งเหลือแต่มายาวีที่ร้องไห้อยู่ในห้องคนเดียว

ฮือๆๆ