ตอนที่ 121
ตอนที่ 121 ชีวิตของผีต่างประเทศปลอม
September 21, 2026
ซู่เป่าเม้มริมฝีปาก เด็กน้อยยังไม่เข้าใจว่าเหตุผลนั้นคืออะไร เพียงรู้สึกว่าที่น้าเจี่ยเชอหลุนซือจีทำมันไม่ถูกต้อง
“เธอเอาเงินที่คุณลุงต้องใช้หาหมอไปแล้ว งั้นคุณลุงจะทำอย่างไรล่ะ”
เจี่ยเชอหลุนซือจีชะงัก “เงินของพ่อฉันก็เหมือนเงินฉัน ทีเขาเอาเงินของฉันไปใช้ทำไมไม่ผ่านความยินยอมของฉันก่อน ”
“มิหนำซ้ำ เธอคิดว่าเขามีเงินแค่นั้นเหรอ แน่นอนว่าเขาต้องมีเงินอีก แค่ไม่ให้ฉันแค่นั้นเอง”
ทุกคนหมดคำจะพูด
ประจบสอพลอเยินยอพวกต่างชาติ ถ้าถวายชีวิตได้คงทำไปแล้ว
แต่กลับเย็นชากับญาติมิตรตัวเอง โทษฟ้า โทษดิน โทษความไม่ยุติธรรม ขนาดเงินช่วยชีวิตของพ่อตัวเองก็ยังเอาไปได้
แม้แต่ข้อสอบยังทำไม่ได้ แต่อยากจะพิชิตโลก
แท้จริงแล้วคนมันแย่เอง กลับโทษอย่างอื่นไปทั่ว!
“หลังจากนั้นล่ะ” ซู่เป่าโมโห “ไม่ใช่ว่าเธอไปสวรรค์สมใจอยากแล้วเหรอ ยังจะกลับมาทำไมอีก”
เจี่ยเชอหลุนซือจีเงียบกริบ ขยับศีรษะครุ่นคิดอยู่สักพักถึงจะพูด
“แรก ๆ ก็มีความสุขดีแหละ ผู้ชายต่างชาติดีกว่าผู้ชายประเทศเราเป็นไหน ๆ ทั้งเอาใจใส่ ทั้งโรแมนติก อบอุ่น และเป็นสุภาพบุรุษ…”
เพียงแต่ความสุขอยู่ไม่นานนัก เธอก็พบว่าวีซ่าของตัวเองหมดอายุ
ที่แท้ชายต่างชาติคนนั้นทำวีซ่าท่องเที่ยวให้เธอ ไม่ใช่กรีนการ์ด!
เวลาแห่งความสุขก็หมดลง เอฟบีไอก็จะส่งตัวเธอกลับ ทว่าเงินของเธอใช้ไปกับผู้ชายคนนั้นจนหมดแล้ว
แถมชายคนนั้นก็หนีไปแล้วด้วย...
เธอไม่เหลือเงินแม้สักแดงเดียว ใช้ชีวิตอยู่ต่างถิ่น ภาษาก็ไม่คล่อง จะกลับไปได้อย่างไร ถึงอย่างไรเธอก็ไม่ยอมไปจากอเมริกาเด็ดขาด!
จี้ฉางหัวเราะแบบเย็นชา
“นึกแล้วเชียว รักฝังใจ ทั้งโรแมนติกทั้งเอาใจใส่”
ผีผู้หญิงอดไม่ได้ที่จะแก้ตัวให้ผู้ชายคนนั้น
“เขาแค่อาจจะมีความลับที่บอกใครไม่ได้เท่านั้นเอง...”
หนุ่มอเมริกาที่ได้รับการอบรมมาอย่างดี การศึกษาก็สูง คงจะไม่ทำเรื่องอะไรที่ไม่มีความรับผิดชอบอย่างเด็ดขาด ต้องมีเรื่องทุกข์ใจแน่นอน
จี้ฉางหมดคำพูด “ที่ไหนก็มีเศษเดนมนุษย์ เธอนี่ก็รู้อีกว่าเขาเป็นคนดี”
ผีผู้หญิงรีบแย้งทันที “เขาเป็นคนที่สมบูรณ์แบบมาก ๆ เช่น ตอนเข้าห้องน้ำก็ใช้เป็นชักโครกราคาแพงมีระดับ ไม่เหมือนประเทศเรายังใช้คอห่านทั้งเหม็น ทั้งน่าเกลียด แค่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้ก็มองออกแล้วว่าเขาดูมีระดับกว่าพวกเรามากเลย”
คนมีระดับแบบนั้น จะเป็นเศษเดนมนุษย์ได้อย่างไร
อีกอย่าง เธอก็แอบดูคนอื่นว่าใช้ชีวิตกันอย่างไรอยู่ประจำ ใครจะรู้ดีไปมากกว่าฉัน!
ทุกคน“……”
ตรรกะป่วยอะไรขนาดนี้...
ศีรษะของผีผู้หญิงก็หันไป ความริษยาปรากฏในแววตา
“ฉันก็เคยฝันไว้ว่าอยากจะใช้ชีวิตแบบนั้น”
ดังนั้นต่อให้ต้องนอนข้างถนน ล้างจาน เก็บขยะ... เธอก็ไม่อยากกลับมา!
กลับมาประเทศตัวเองก็ไม่ต่างอะไรกับตายทั้งเป็น…
ซู่เป่าพยักหน้า “เข้าใจแล้ว เธอก็เลยไปนอนข้างถนน ล้างจาน เก็บขยะเหรอ”
เจี่ยเชอหลุนซือจีแก้ต่าง “ฉันต่อสู้ฟันฝ่าเพื่อความฝันของฉัน!”
ซูเหอเวิ่นกลอกตา ใช่ ๆ ๆ อยู่อเมริกาทำอะไรก็ดี
ต่อให้อยู่กับพื้นโดนคนอื่นเหยียบย่ำ ก็ยังรู้สึกว่าเหนือกว่าคนประเทศตัวเอง!
“ต่อมา ฉันก็รอไม่ไหวแล้วจริง ๆ ไม่มีกรีนการ์ดทำอะไรก็ลำบาก มีคนบอกว่าสามารถทำให้ฉันได้ แต่ว่าต้องใช้เงินตั้งหนึ่งแสน”
ก็เธอไม่มีเงินจริง ๆ อ่ะ
เพราะฉะนั้น เธอก็เลยหาทางติดต่อพ่อแม่ที่อยู่ประเทศตัวเอง ให้พวกเขารีบส่งเงินมาให้ทันที
สุดท้ายก็ถูกเอฟบีไอตามตัวเจอ จับเธอส่งกลับประเทศ!
ตอนส่งตัวกลับ ค่าเดินทางประเทศตัวเองก็ออกให้ เจี่ยเชอหลุนซือจียังไม่สะทกสะท้านว่าตัวเองสร้างความลำบากให้กับประเทศ กลับกันยังคิดว่าประเทศตัวเองนั่นแหละที่ทำให้เธอลำบากไปด้วย
ก็เลยไปร้องโหวกเหวกโวยวายที่สนามบิน
มู่กุยฝานมองด้วยสายตาเย็นชา “นึกออกแล้ว ตอนนั้นที่สนามบินตะโกนว่า ‘ฉันเป็นคนอเมริกา เป็นคนชนชั้นสูง’ ที่แท้ก็เธอเองเหรอ”
สวมชุดขาดรุ่ย ทว่าสีหน้ากลับแสดงถึงความสูงส่ง ด่ากราดเจ้าหน้าที่ตรวจสอบความปลอดภัย ทำร้ายร่างกายสั่งสอนว่าพวกเขาเป็นแค่คนชั้นต่ำ