ตอนที่ 1451 วางเดิมพันถูกแล้ว

ซู่เป่าใช้พลังหยินไปจนหมดแล้ว เธอรู้ดีว่าในสถานการณ์แบบนี้ แม้ว่าเธอจะเผาแก่นแท้และโลหิตของเธอเอง เธอก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมังกรดํา

"ถ้ายังเข้ามาอีก ฉันจะทิ่มลูกตาคุณแน่!!"

ซู่เป่ารีบหยิบพู่กันชี้ชะตาออกมาอย่างกระวนกระวาย แล้วตะโกนใส่มังกรดํา

ความโกรธถ่าโถมเข้ามาในหัวใจของเธอ เธอไม่มีคําพูดอื่นใด นอกจากคําพูดที่ออกมาจากจิตใต้สํานึกของเธอ

แต่ไม่รู้ว่าทําไมมังกรดําถึงได้หยุดอย่างกะทันหัน!

แล้วดวงตาของมันก็แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างรวดเร็ว!

แม้แต่ซู่เป่าเองก็อดไม่ได้ที่อุทานว่า “ให้ตายเถอะ” อยู่ในใจ ทำไมมันถึงได้ตื่นตระหนกขึ้นมาอีกล่ะ?

ถือโอกาสตอนที่มันแน่นิ่งอยู่ ซู่เป่ารีบตักตวงพลังหยินในตันเถียนจนเสร็จ แล้วแวบตัวออกไปปรากฏตัวอยู่ไกลไปอีกห้าร้อยไมล์

“จ๊ากๆๆ!" อสูรน้อยโกรธ

(มันตามมาแล้ว!)

ซู่เป่าที่อ่อนล้าหมดแรง จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงถามอย่างรีบร้อน: "เส้นผมสองสามเส้นของเสี่ยวสวินสวินอยู่ไหน?”

เฟยเหมาถุ่ย: (ห๊ะ?)

แม้ไม่รู้ว่าเธอต้องการจะทำอะไร แต่มันก็ยังหยิบเส้นผมไม่กี่เส้นนั้นออกมา

ในขณะที่มังกรดำกำลังอ้าปากกว้างจะกลืนเธอลงท้องไปในคราวเดียว ซู่เป่าหลับตาปี๊ แล้วชูเส้นผมเหล่านั้นของเสี่ยวสวินสวินขึ้น!

ด้านอสูรน้อยตกใจจนตัวแข็งทื่อไปนานแล้ว แต่เมื่อแสงด้านหลังส่องสว่าง สัญลักษณ์ของสัตว์เทวะที่ยิ่งใหญ่ทั้งสี่ปรากฏอยู่ครึ่งท้องฟ้า ราวกับว่าพวกมันพร้อมที่จะตายไปพร้อมกับมังกรดํา

ท่าทางของเฟยเหมาถุ่ยเองก็เหมือนจะระเบิดตัวเองไปด้วย โดยไม่ยี่หระต่อความตายใดๆทั้งสิ้น

หนึ่งวินาทีผ่านไปแล้ว สองวินาทีผ่านไปแล้ว......

ซู่เป่าลืมตาข้างหนึ่ง พบว่ามังกรดําหยุดลงแล้ว สายตายมันจ้องมองมาที่เธออย่างดุเดือด

ใช้ได้จริงเหรอ?

มันใช้ได้จริงๆด้วย!

(เกิดอะไรขึ้น......) ตอนนี้สมองของเฟยเหมาถุ่ยเครื่องค้างไปเลย

มังกรดํายังอยู่ตรงหน้าเขา ส่วนซู่เป่าก็ไม่พูดอะไร

เพียงแต่เธอคิดถึงประเด็นสําคัญได้บางประการ: จักรพรรดิชิงหัวเป็นผู้พิทักษ์ดินแดนจิ่วโยว มีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถเปิดประตูจิ่วโยวได้

เขาหารือกับจักรพรรดิตงเยว่เป็นการส่วนตัว และตัดสินใจเปิดรอยแตกประตูหลังให้เธอ

และทางด้านรอยแตกประตูหลังนั้น ยังมีโครงกระดูกมังกรแผงหนึ่งขดอยู่ที่ประตูใหญ่

เงื่อนไขทั้งสามนี้ทําให้เธอเดาว่าเผ่าพันธุ์ "มังกร" นี้น่าจะเป็นสัตว์หยินที่เชื่องหรือที่ทําสัญญาไว้ของจักรพรรดิชิงหัว เพื่อให้ปกป้องประตูหลังที่นี่ไว้

เช่นนั้นพวกมันจะต้องรู้จักจักรพรรดิชิงหัวแน่ ประตูหลังแห่งนี้ทั้งจักรพรรดิตงเยว่และจักรพรรดิชิงหัวร่วมมือกันเปิดขึ้นมา ไม่แน่ว่าพวกมันก็อาจรู้จักจักรพรรดิตงเยว่ด้วย

ซึ่งนี่ก็เป็นแค่การคาดเดาเพียงแวบหนึ่ง แต่เธอก็วางเดิมพันถูกแล้ว

“จําได้ไหม? ในเมื่อจำได้ แล้วทำไมยังไม่ปล่อยให้ฉันเข้าไปอีก”ซู่เป่ากำเส้นผมของเสี่ยวซุนซุนไว้แน่น

ดวงตาเปื้อนเลือดทั้งสองข้างของมังกรดําจ้องมองเธออย่างเย็นชา แม้ว่ามันจะหยุดโจมตีแล้ว แต่มันยังคงตื่นตัว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่จะปล่อยให้เธอเข้าไป

“จะไม่ปล่อยให้ฉันเข้าไปก็ได้” ซู่เป่ากุมมือตรงไหลข้างที่มีเลือดไหลออกมา และเอ่ยว่า "แต่คุณห้ามโจมตีฉันอีก"

มังกรดําเยาะเย้ย แล้วทำเสียงฟืดฟาด:"ไม่ฆ่าเจ้าหรือ? ข้าก็อยากดูหน่อยว่า เจ้ามีคุณสมบัตินี้หรือไม่......"

ซู่เป่าตกใจ: "ว้าว ที่แท้คุณก็พูดได้! งั้นควรพูดมาตั้งแต่แรกสิ! หลายๆเรื่องจะได้ตกลงกันได้ถูกไหม? ”