ตอนที่ 1486 ฉันยอมรับว่าเมื่อกี้เสียงดังไปหน่อย

มังกรดำรู้สึกโชคดีที่ไม่มีคนเห็น

แต่เมฆตรงหน้ากลับสั่นคลอน ร่างสองร่างลอยตัวขึ้นมา

มังกรดำชะงัก

ซู่เป่าตะลึง “ลุงมังกรดำจริงด้วย นี่ลุง…ติดอยู่ในโซ่เหรอ”

มังกรดำ “……” น่าขายหน้า

มันกระแอมทีหนึ่ง “หืม นี่เหรอ ข้ากำลังฝึกฝนน่ะ…”

จู่ๆ ปีศาจน้อยก็กลิ้งไปมา ราวกับกำลังหัวเราะ “จ้ากๆ ๆ! จ้ากๆ ๆ”

ไม่น่าล่ะถึงไม่ได้ไปรับนายน้อย ไม่น่าล่ะตอนหาคนมาช่วยถึงหามันไม่เจอ

ที่แท้มันติดอยู่บนฟ้านี่เอง

เฟยเหมาถุ่ยเองก็รู้สึกตะลึงเป็นอย่างมาก [ว้าว มังกรดำที่ติดอยู่บนฟ้า ฉันเองก็เพิ่งเคยเห็นครั้งแรก]

ซู่เป่า “อย่าไร้ความเห็นใจแบบนี้สิ…”

แต่เธอกลับหยิบโทรศัพท์ออกมาแอบถ่าย

มังกรดำ “……”

ซืออี้หรัน “แค่ติด ไม่ได้ถูกล่าม ออกมาไม่ได้งั้นเหรอ”

มังกรดำกริ้วโกรธขึ้นมาในทันที “แกเป็นใครกัน ริอาจมาหัวเราะเยาะขะ…”

เมื่อมันเห็นซืออี้หรันชัดเจน คำพูดของมันก็ชะงักลง

เดี๋ยวสิ ทำไมคนนี้หน้าคุ้นจัง หน้าคล้ายจักรพรรดิชิงหัวเลย

แต่วิถีบนตัวเขากลับไม่ใช่วิถีของจักรพรรดิชิงหัว

ซืออี้หรันมองมันเย็นๆ ด้วยสีหน้าเฉยเมย

นี่คือมังกรที่เขาเคยสยบได้ในอดีต แต่ทำไมดูโง่ๆ ล่ะ

เสี่ยวต๋าดึงเทปใสที่แปะอยู่บนปากลงมา และเอ่ยพูดอย่างรวดเร็ว “จักรพรรดิยืนอยู่ด้านหน้าแล้ว ดูสิว่าฉันเหมือนในอดีตมากเพียงไหน เจ้ามังกรน้อย! นี่แกลืมนายท่านของแกงั้นเหรอ! ดีเลย! ฉันยังไม่เคยกินเนื้อมังกรตุ๋นหัวไชเท้ามาก่อนแฮะ”

ซืออี้หรันเหล่มองมันทีหนึ่ง เสี่ยวต๋าจึงแปะเทปกลับไปอย่างรวดเร็ว

มังกรดำมั่นใจแล้ว เจ้าหัวไชเท้าที่ชอบพูดจาเหลวไหลข้างกายจักรพรรดิชิงหัว มันยังจำได้แม่น!

ใต้ฟ้าบนดินหาหัวไชเท้าที่น่าเตะแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว ต้องใช่แน่ๆ

“ท่านจักรพรรดิ…” มังกรดำก้มหัวลง “ข้ายอมรับว่าเมื่อกี้ข้าเสียงดังไปหน่อย…”

ซืออี้หรัน “……”

ยอมจำนนง่ายขนาดนี้เชียว

ซู่เป่ามาถึงข้างกายมังกรดำ ยื่นมือจับหนวดมังกรทั้งสองเส้นของมัน

“คุณลุงมังกรดำ อดทนไว้นะ เดี๋ยวหนูช่วยดึงลุงออกมา”

เสี่ยวต๋า “ว้าย โงหัวไม่ขึ้น!”

พูดจบก็รีบแปะเทปใส “ปิดปาก” เงียบต่อ

ซืออี้หรัน “……”

ทำไมรอบตัวซู่เป่ามีแต่สัตว์เลี้ยงน่ารักๆ

ของมันล่ะ มีแต่อะไรกัน

“ฮึบ…” ซู่เป่าชักหนวดมังกรออกมาอย่างแรง

มังกรดำ “เจ็บๆ ๆ บ้าเอ้ย แกดึงที่อื่นไม่ได้หรือไง”

ซู่เป่าปล่อยมือ มองมันอย่างใสซื่อ เอ่ยขอโทษอย่างอ่อนน้อม “ขอโทษค่ะ”

สายตาของซืออี้หรันกวาดไปบนตัวมังกรดำราวกับใบมีด

มังกรดำรียเอ่ยขอโทษทันที “ขอโทษ ข้าเองที่พูดเสียงดังเกินไป”

ซู่เป่า “…”

เธออยากแอบหัวเราะ ที่แท้มังกรดำก็เป็นมังกรแบบนี้นี่เอง