ตอนที่ 1541
ตอนที่ 1541 มาแบบก้าวร้าวและจากไปแบบร้องไห้หาพ่อแม่
September 21, 2026
“จับมือสงบศึกงั้นเหรอ?” ซูอีเฉินวางเอกสารไว้บนโต๊ะ
“พวกคุณใส่สีตีไข่ในอินเทอร์เน็ตว่าตามหาพวกเรามาหลายวันแล้ว การจะจับมือสงบศึกคงไม่ค่อยเหมาะกับพวกคุณเท่าไหร่”
“อีกอย่างหากพวกเราตระกูลซูตอบกลับชาวเน็ตแบบนี้ คาดว่าพรุ่งนี้หุ้นของตระกูลซูน่าจะตกลงไปหลายจุด วันเดียวเสียหายไปหลายร้อยล้าน”
สีหน้าของผู้ปกครองแต่ละคนเปลี่ยนไปทันที “จะเป็นอย่างนั้นได้ยังไง...ประธานซูล้อกันเล่นแล้ว!”
ซูอีเฉินดันเอกสารที่อยู่ตรงหน้าขึ้น “พวกคุณอาจจะไม่รู้ว่ามีเฟิงโถวกรุ๊ปจากประเทศสหรัฐอเมริกาที่เข้ามาซื้อธุรกิจเฉพาะในประเทศ”
“ส่วนที่ซื้อธุรกิจไม่ได้ ก็จะคิดหาทางทำลายชื่อเสียงให้ราคาหุ้นตกลง ดำเนินการเป็นขั้นตอนแบบนี้...แล้วก็ค่อยซื้อธุรกิจ ”
แต่ละคนต่างคิดในใจว่ามันร้ายแรงขนาดนี้เลยเหรอ ตระกูลซูเป็นถึงตระกูลที่รวยที่สุดในโลกแล้วยังมีใครกล้าซื้อธุรกิจอีกเหรอ
แต่พอมองดูในเอกสารเขียนไว้ว่า ตระกูลไฉ่อะไรสักอย่าง สืบทอดมาแล้วกว่าแปดชั่วอายุคน แล้วยังเป็นตระกูลร่ำรวยเก่าแก่ในประเทศยุโรป
ถึงขนาดว่าเป็นผู้ควบคุมเศรษกิจของประเทศสหรัฐอเมริกา แค่เพียงยกมือก็สามารถทำให้ประเทศประเทศหนึ่งวุ่นวายได้หลายปี...
บริษัทแบบนี้พวกเขาต้องเคยได้ยินชื่อเสียงมาก่อนอยู่แล้วแน่นอน คนที่มีใจจะทำร้ายตระกูลซูก็ช่าง...เพียงแค่เรื่องเล็ก ๆ ใด ๆ ก็สามารถนำมาสู่ผลลัพธ์ที่ยิ่งใหญ่ได้
ผู้ปกครองหลายคนหนาวสั่นไปทั้งตัว ธุรกิจที่ใหญ่โตอย่างตระกูลซูก็ใช้เวลาไม่กี่วันกระทบไปหลายพันหลายหมื่นล้านแล้ว
พวกเขาจะไปจะเอาความกล้าจากไหนมาชดใช้!
ทันใดนั้นเองแต่ละคนก็อดไม่ได้ที่จะกลับไปตีลูกชายที่ไม่เรื่องของพวกเขาสักที!!
สายตาซูอีเฉินเย็นชาและพูดออกมาว่า “ดังนั้นถึงแม้ว่าพวกคุณไม่มาหา ก็วางใจได้ว่าพวกเราจะจัดการเรื่องนี้อย่างเหมาะสม”
ผู้ปกครองทั้งหลายที่มาหาเรื่องซูอีเฉินอย่างก้าวร้าว ขณะนี้ภายใต้จิตใจกำลังร้องไห้หาพ่อหาแม่อยู่ เสียใจอย่างสุดซึ้ง!
เพราะว่าด้านหน้าซูอีเฉินยังมีจดหมายทนายความที่ครอบครัวฝานฟ้องพวกเขาอยู่
ฝานมั่วได้รับบาดเจ็บสาหัสและกำลังพยามยามรักษาอยู่ ตอนนี้ตระกูลซูจึงเป็นตัวแทนช่วยพวกเขาสู้คดีให้เขาฟรีๆ
ผู้ปกครองคนหนึ่งถูกกดดันจนทนไม่ไหวพูดขึ้นมาว่า “ประธานซู พวกเราไม่ได้มีความหมายอย่างอื่น! หรือว่าคุณไม่กลัวจะจะกดดันพวกเราจะทนไม่ได้ดึงคุณหนูใหญ่ซูลงน้ำเหรอ!”
ผู้ปกครองอีกคนหนึ่งก็พูดขึ้นมาว่า “ใช่! ถึงแม้ลูกของพวกเราจะใช้กำลังทำร้ายคนแต่คุณหนูซูก็ทำร้ายคน! ถ้าตระกูลเราไม่ดียังไง ตระกูลคุณก็ไม่ได้ดีไปกว่าเท่าไหร่หรอก...”
นี่คือสุนัขที่ถูกกดดันจนต้องกระโดดกำแพง
สีหน้าซูอีเฉินไม่มีการเปลี่ยนแปลงค่อย ๆ พูดขึ้นมาว่า “เด็กของตระกูลเราทำร้ายคนแล้ว แต่หน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบก็ยังจะรับผิดชอบ พวกเราไม่มีทางที่จะปกป้องแบบไม่มีสมองหรอกนะ”
“ถึงแม้ว่าหานหานจะทำร้ายลูกของพวกคุณจนลุกออกเตียงไม่ได้...แต่ว่าผมจำไม่ผิดว่าลูกของพวกคุณคนที่ได้รับบาดเจ็บหนักที่สุดก็แค่กระดูกหักเล็กน้อยเท่านั้น”
“ต้องขอโทษทุกคนด้วย ในตอนที่รู้ว่าหานหานถูกทำร้ายจนเข้าโรงพยาบาลผมก็โทรแจ้งตำรวจแล้ว”
“อาการบาดเจ็บของลูกพวกคุณก็ถูกบันทึกไว้แล้ว”
ในที่นี้ซูอีเฉินก็ต้องชื่นชมหานหานที่ตีคนให้เหมือนหมู แต่ท้ายที่สุดมีอาการบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ต่างจากฝานมั่ว ที่อาการของพานมั่วค่อนข้างสาหัส
เมื่อผู้ปกครองหลายคนเห็นการประเมินอาการบาดเจ็บของทั้งสองฝ่าย ใจก็เย็นเฉียบ
บาดเจ็บเล็กน้อย... ไม่มีความผิดทางอาญา
ประกอบกับหานหานก็ยังไม่บรรลุนิติภาวะ เขาไม่ได้จงใจทําร้าย เพียงแต่ผ่านมาเห็นความอยุติธรรมนี้...
ท้ายที่สุดผลลัพธ์ที่น่าจะเป็นไปได้สูงสุดก็คือ การลงโทษด้านความปลอดภัยสาธารณะ...